LULAN ng kotse ni Nazarene ay malawak ang ngiti ko lalo na at tama nga siya n’ong sinabi n’yang ang susunod kong bucket list ay para pansamantalagang mag-ampon ng bata. Naisip ko lang ‘to kasi n’ong unang taon na magkasakit ako dapat sasama ako n’on sa emersion namin tapos magiging nanay kami ng mga batang nasa ampunan ‘yon nga lang hindi natuloy dahil kailangan kong ma-confine. Kaya ngayon ko na lang gagawin at tutuparin.
“Hindi ka naman masaya?” sambit nitong kasama ko habang ang mga mata ay nasa daan.
Umirap naman ako sa kan’ya. “Masaya ka rin naman, ah? So, dapat ako rin para twinning tayo!” asar ko naman pabalik.
“Twinning ka d’yan, ginawa mo akong babae,” aniya.
“Ayaw mo n’on? Bakla! Kamusta ka naman? Anong ganap natin d’yan? Ganoon!” Nagtatawan kaming dalawa hanggang sa narating
