“HOY! Ano ba naman ‘yan? Hindi naman ako nag-expect! Charot! Biro lang, pero seryoso, salamat! Salamat talaga sa inyo! Hindi ko talaga inakala na mag-aabala kayo alam ko naman na busy na kayo sa mga buhay ninyo!” pinaghalong iyak at sayang sabi ko sa kanila lalo na sa dalawa kong kaibigan na for sure ay pumunong abala.
Nakaka-touch lang talaga na ang daming taong nakapalibot sa kin at hindi lang basta nakapalibot lang dahil lahat sila, bawat isa sa kanila gusto akong mabuhay. Gusto ko rin naman, kaso, kung hanggang saan lang ako, doon lang talaga ako.
“Bless! Napaka-drama mo naman may mga chicken sa labas ipatuka kaya kita para tumigil ka na mag-cry,” huhulaan pa ba natin kong sino ang nagsalita? Syempre, sino pa? Eh, ‘di si Evelyn. Taas kilay pa ‘yan
