Alkina
"I'm sorry!" malamlam ang matang anang niya. Inismiran ko lang siya at nanunuyang tinignan.
Hindi man lang ako na aawa sa kaniya. Kahit umiyak pa siya ng dugo o lumuhod hindi ko siya mapapatawad. Hindi ko na siya kailangan dahil kaya ko naman ng walang Ina. Nasanay na akong wala siya. Kaya hindi na ako makikipag ayos pa sa kaniya.
"I'm sorry anak!" naluluhang anang niya at amba itong lalapit sa akin ng umatras ako.
"Wag kang lumapit at pwede ba wag kang umiyak dahil hindi ako maawa sayo, wala akong pakialam kahit na mamatay kapa!" galit na sigaw ko. I closed my feast to calm my self. Pero hindi alam kung hindi iyon makakatulong.
"Alkina!" madiing banta ni Grandma.
"I'm sorry Grandpa pero hindi ako nag sisi na sabihin iyon!"
"Sumusubra kana talaga, hindi kita pinalaking b
