“Handa na ba lahat?” tanong ni Amelia. Parang ito ang anak ng may kaarawan dahil siya ang kinakabahan.
Natawa tuloy si Joyce, at sabi, “Okay na po lahat. Hintayin na lang natin ang ilang taong inanyayahan ko.” Napatigil siya nang tumunog ang kaniyang selpon. “Sandali lang, Amelia. Sasagutin ko lang ito.”
Tumango naman ang isa habang si Joyce ay lumayo ng kaunti bago sinagot ang tawag. Malawak ang ngiti na sinagot niya ito.
“Bestie!” sigaw nang babae na nasa kabilang linya. Napangiwi tuloy si Joyce at inilayo ang selpon sa kaniyang tainga.
“Hinaan mo nga ang boses mo, Rowena. Para kang wangwang. Ang sakit kaya sa tainga,” reklamo niya rito na nilalayo pa rin ang selpon. Napangiwi pa siya dahil masakit naman talaga sa tainga ang boses ng kaibigan.
“Ano ka ba? Na-miss lang kita kaya
