Ters Köşe!
Şimal Pars abiyle konuşmak her zamanki gibi çok iyi geldi, çok başka bir adam ve onunla sohbet ederken göremediğim bir sürü detayı görmüş oluyorum. Bir söylediğinde çok haklı yalnız, insan önce ben demeyi bilmeli gerçekten. Düşünüyorum da hayatım boyunca önce ben demedim ben, bu sadece böyle hayati konular için geçerli değil bu arada. Lisedeyken bir kalemim olurdu, arkadaşım unuttu ve ilk sınavı çok kötü diye ona verir sınavdan sıfır alırdım. Arkadaş yüksek aldığında ise kalem verenin ben olduğumu umursamazdı da, ilk sınavdan yüksek aldın zaten boşver derdi. Buna benzer onlarca örnek sayabilirim, iş hayatımda ayrı okulda ayrı ailemde ayrı.. Ve geldiğim noktada dönüştüğüm kadına bakıyorum.. Her tarafım yamalı. Hep kendimden vermişim insanlara, ben ise açıkta kalmışım. Şimdi ne o lisedeki k
- Writer
