Şimal
Hemen Kurt'u içeri aldım. Adam şu halde bile hala gol atabilmenin derdinde. Onun uzanmasını sağladım kanepeye bir hayli kan kaybetmiş. Yüzü solgun dudakları hafif mor. Elim ayağıma dolaştı ilk yardım bile bilmiyorum ki, ben de hemen Pars Beyi aradım.
"Efendim Şimal"
"Pars Bey, Kurt benim evimde"
"Davetsiz mi geldi?"
"Evet de şey yani, yaralı."
"Ne?"
"Evet yaralı ve bayıldı, ambulansı arayım mı aramayım mı bilemediğimden sizi aradım."
"Ben geliyorum" dedi kapattı.
O kapatınca Kurt'un yanına eğildim göğsünün biraz üzerinden kan sızıyordu, bir havlu getirip tampon yapmaya başladım, bu arada da sürekli konuşarak ayık tutmaya çalışıyorum ama sadece sayıklıyor kendinde değil. Sanırım bir on beş dakika geçti o esnada zil çaldı. Koşarak açtım kapıyı, Pars Bey ve yanında tanımadığım
