CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-EIGHT

2104 Words

THIRD PERSON "Pare relax ka lang. Huminahon ka. Wala ka'ng kasalanan. Hindi mo kasalanan ang nangyari kay Jessa. Kaya huwag mo'ng sisihin ang sarili mo." Paliwanag ni Austin kay Romnick habang nasa byahe na sila papunta ng ospital. Umiiyak si Romnick habang paulit-ulit na humihingi ng sorry kay Jessa. Panay ang suntok niya sa kanyang ulo. Parang walang sariling pag-iisip si Romnick. Mabuti nalang napansin kaagad ni Austin kanina na wala itong suit na tsenilas kaya binitbit ni Austin ang tsenilas ni Romnick. Kweninto ni Romnick ang lahat kay Austin. "I'm sorry sa nangyari kay Jessa. Kasalanan ko, naging ma pride ako kanina. Hindi ko siya kinausap at pinansin. Hinatid ko lang siya sa tapat ng gate ng mga Sarmiento saka umalis. Hindi ko alam na aalis pala siya. Kung alam ko lang sana. Sana

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD