18

5000 Words
convincing him is so hard, lagi kaming nag-aaway dahil doon. His dad is mad at him. Hindi din siya kinikibo ng ibang pinsan niya. Pinapakita niyang hindi siya apektado pag-nandito kami sa bahay. I understand them, but I can't do anything about this anymore. Masyadong masakit sa ulo, mag-lola nga parehas matigas ang ulo nila. Hindi papatinag, kung anong gusto ay ipipilit. Ilang araw pa ang lumipas at ganun parin, pag-uwi niya ay kakausapin ko siya tungkol doon at nauuwi lang kami sa pag-tatalo. " Hindi ka ba napapagod? Gus? Sinabi ko naman sayo mag-hihintay kami diba? O kaya pupuntahan ka namin. " Nakatingin ito ng matalim at bakas ang galit sa mga mata, nagtagis ang bagang niya. Napalunok ako ng lapitan niya ako sa kama. Bigla na lang niya akong itulak at kinubabawan. Gosh! Gustavo! Ito na naman kami. Sa iba na naman mapupunta ang away namin na ito! " Ano ba Gus! Nag-uusap pa tayo!" Hindi niya ako pinansin at sinubsob ang muka sa aking leeg. Inamoy-amoy niya ako doon. Tinutulak ko siya sa braso pero ang damuho ayaw paawat! Lagi na lang kami nauuwi sa ganito! " Ayoko ng mag-usap, I'm f*****g horny! Nakakaakit ka pag-galit. s**t" what the? Seriously? "Pero hindi pa tayo tapos mag-usap Gus! Ayan ka naman! Tumatakas ka na naman! " Sabi ko pa. Gumapang ang kamay nito sa bewang ko pataas sa dibdib ko, he lift his head and look at me. He grin. What is with him? Bakit sobrang kampante niya sa mga nangyayari? Is really serious? " Let's get this over with Gus! Aren't you tired?" Nakakapagod! Hindi dahil sa pag-aaway kundi dahil sa laging nangyayari pag-tapos naming mag-away. We always ended up in our bed! At araw araw iyon! Imagine that? Tapos hindi pa normal size niya! Aba! Ina- araw-araw ako ng damuho! Tinignan niya ako. Malalim siyang nag-isip. Ngumisi siya at hinalikan ako sa labi. " Okay then, I'll come with them." Napaawang ang labi ko, parang may tumusok na kung ano sa puso ko. Ito ang dapat niyang gawin, tanggap ko naman na kailangan ulit naming mawalay sa isat isa at mag-hihintay naman ako, kami ni Miggy. " Gus..." He kissed me on the lips. " Sa isang condition." Napataas ang kilay ko. Tignan mo ito! " Anong condition naman iyan? " Ngumisi siya. Hinawakan niya ang pisngi ko. "Pakasalan mo ako, sasama ako pero pagpapakasal muna tayo!" Kumabog ang dibdib ko, napalunok ako at pinagpawisan dahil sa kaba. Is this blackmail? Langya! "What? Are you crazy? Tsk! Umalis ka nga dyan! " Inis kong sabi. Pero seryoso ang mukha niya. "Ayaw mo akong pakasalan?" Bakas ng lungkot ang mga mata niya na kinataranta ko. Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin. "Hindi sa ganun! Gus, hindi pa nga natin maayos ang gusot na ito. " Umiwas ako ng tingin. I'm afraid that after this... " Ayaw mo akong pakasalan?" Ulit niya pa. Huminga ako ng malalim at pinapakalma na din ang sarili. "Hindi nga sa ganun." "Marry me then." Napakagat ako ng labi ko. " Gus..." Sinubukan ko siyang hawakan sa pisngi. Pero ganun pa rin ang ekspresyon niya. Galit na. "Unahin natin ang lola mo." Tamayo siya at hinagod ang buhok, he looks frustrated now. He look at me blankly. Lumapit ako sa kanya pero tinalikuran niya lang ako at lumabas ng kwarto. Galit na galit ito base sa pagbagsak ng pinto. Fear krept in me. I don't know what to do. Ito ang iniiwasan ko sa mga araw na nagdaan. Hindi pa ako handa. Hindi ko, alam. Sinundan ko siya nakita ko siyang lumipat sa isang guestroom, sinundan ko siya doon. " Gus, wag ka naman na magalit. I'm sorry. Okay! Kasi naman... " " So, you didn't want to marry me? Why? " Kita ko ang sakit sa mga mata niya. Ginulo niya ang buhok. At napaupo sa kama. I never thought that marriage will make him upset like this. " Gusto..." Mahinang sabi ko. Tumawa siya ng pagak. " Napipilitan ka. Tangina!" He frustratedly curse. Lalo akong nataranta doon. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Natatakot ako. "Hindi, gusto ko... Natatakot lang. Gus, mahal kita. Hindi ako napipilitan at gusto ko din naman na mag-pakasal tayo. Iyon ang pangarap ko eh. Gus..." Nakayuko lang siya. " Sige na magpapakasal na ako, wag ka naman ganyan!" Unti-unting umangat ang ulo na at ngayon ay may ngiting tagumpay na ang labi nito. " Come here." Napakagat ako ng labi. Lumapit ako. Pinaupo niya ako sa hita niya. Hinawi niya ang buhok ko. Ang isang kamay niya ay dinantay niya sa hita ko. He squeeze it. " Let's get married now." Napakunot ang noo ko. "N-now?" Kinakabahan kong ulit. Teka bilis naman? "Yes! Let's have civil wedding for now. Ikaw at ako. Ang family mo. Church is soon. " "ang bilis naman. " " I wait 8 f*****g years baby!" Tinaasan ko siya ng kilay. " I should've married you 8 years ago. " Napaawang ang labi ko. Kinagat ko ang ibabang labi ko dahil nanginginig na iyon at naramdaman ko din na namula ang pisngi ko. " Kung naabutan lang sana kita..." What? " What are you talking about?" I ask. Inaalala ang mga nangyari noon. " Sinundan kita, but I couldn't find you that day. Hinanap kita. I failed. Sobrang pagsisi ko noon. I feel like I lost myself.. " nangilid ang luha ko. I haven't told him what happened to me that time. I got coma for months. At itinago din nga ako ng nakakuha sa akin. "Someone help me. She's kind and good to me. She kept me for a while... I was comatose for months.. " Humigpit ang yakap niya sa akin. Naramdaman ko na lang ang basa sa aking balikat. " I'm sorry, baby. Pinagsisihan ko lahat. Hindi dapat kita tinaboy. Hindi dapat ako natakot. I shouldn't left you. Hindi sana iyon nangyari sa atin. " "It makes us a better person today, we learn from that! Ang mahalaga naman ay mahal natin ang isat-isa." Parang sinasaksak ang puso ko sa paghikbi niya ng tahimik. This was the first time he cried to me. " Hindi na ulit. Hindi ko na kayo papakawalan. " Dumating ang araw na iyon, ngiting ngiti ang matanda saakin ng sumakay sila sa sasakyan. I know she's happy dahil nanalo siya sa pagkakataong iyon. But she doesn't know that distance won't change the fact of what we really are. Pansamantala lang naman ito. We decided that we would keep this for his family. Gusto muna naming magpagaling ang Lola niya sa ibang bansa. I think of it mostly, and it gives me chills. Hindi ako na ngangamba na malayo siya sa amin. " I'll be back soon." Tumango ako. He kissed me on my lips. Tumingin siya sa akin ng matagal bago pumasok sa loob ng sasakyan. He refuse na ihatid namin siya ni Miggy and that's okay. He said baka magback out siya paghinatid pa namin. I smile and wave my hand as they're went off. "Mama. Babalik po si Papa diba?" Ngumiti ako. "Yes baby." Bumili kami ng bahay sa San luis doon namin napagpasyahan na tumira, may bahay pa naman kami sa manila at hindi naman problema kung mananatili muna kami dito. Umuwi muna kami sa bahay ng parents ko doon kami nagpapalipas tuluyan na din nakalimutan ang nakaraan. Naging maayos kami ng mga kapatid ko, may kanya kanya na ding trabaho at si Tatay naman ay masaya dahil sa Apo. Tuwang tuwa siya kay Miggy, iyon nga lang ay hindi kami nagtagal doon dahil kailangan na naming umuwi sa bahay namin. Nalaman ko ding hindi pala sumabay ang mag-asawa dagil sinadya pa nito kami sa bahay. " Salamat sa ginawa mo hija. Alam ko na ikaw ang nagtulak sa anak ko." " Iyon po ang tama." Ngumiti ito saakin. Tahimik lang sa tabi niya si Mr. Del Fabbro. " You have our blessing. And I hope mama will accept your relationship." Hindi na din sila tumagal pa at kalaunan ay nagpaalam na, humingi din ang lalaki ng tawad sa inasta noon sa mansyon. Hindi naman na niya iyon pinuna, natural lang na ganoon ang maging reaksyon kung alam mong nasa masama ng kalagayan ang mahal mo sa buhay. Maiintindihan ko at ni Miggy. Kailangan umalis ng Ama para maayos ang gusot, ito na lang din naman ang magagawa ko sa ngayon. " Miggy, wake up. May pasok ka pa!" I enrolled him here, he start 3 days ago. Medyo malungkot nga ito dahil sa pag alis ng Papa niya. Isang linggo na din ang nakaraan. Araw araw kaming magkausap, tuwing ako lang magisa or kapag kakauwi lang ni Miggy sa School. He always called us. Mahirap pero sinanay ko na ang sarili ko. I miss him. Pero ano nga bang magagawa ko? Hindi ko alam kung hanggang kailan ito pero ayon din naman dito ay nakikipag cooperate na ang kanyang Lola. I'm happy, nabunutan ako ng tinik dahil doon. " Baby..." Kasalukuyan akong nagluluto para kapag umuwi na si Miggy ay may pagkain ng nakahanda. Ako na rin ang naghahatid sundo dito. I file my leave at isang linggo iyon. Gusto ko munang sulitin ang mga araw na kasama ko ang anak ko. I'm too guilty dahil hindi naman namin ito nagagawa noon at nga ngayon ay bumabawi na ako. "Hmm." Kanina pa kami magkausap dalawa matapos kong ihatid ang anak namin. "I miss you." Umiling ako. "And that's the 50th time already. " Kanina niya pa kasi iyan sinasabi. I miss him pero hindi ko iyon masyado ipinapakita at baka umuwi ng maaga dito. " I miss being-" tinignan ko siya ng masama. At syempre hindi mawawala ang kahambugan sa bibig nyan. Kanina pa niya ako niyaya sa phone s*x na yan. Paulit ulit na rin niyang sinasabi iyan sakin. Nahihiya na tuloy ako. Buti na lang ako lang ang nasa bahay. " Don't you dare! Gustavo! Kanina ka pa! Nakakainis." Humalakhak siya. "What hindi mo ba ako na miss? Hmm? " Inirapan ko na lang siya at inabala ang sarili sa pagluluto. " Mukhang masarap yan baby." Kumunot ang noo ko. " Hindi ka pa ba kumakain.?" " Hindi pa Isang linggo na." Napapikit ako ng mariin. Siraulo... I cleared my throat. "Kumain kana! Mamaya magkasakit ka." " Eh paano? Nandyan ka? " Sinamaan ko siya ng tingin. " Umayos ka nga! Nakakairita!" Humahalakhak na naman siya. "What? Totoo naman. Baby. Uuwi na ako. Mamatay ako dito pag hindi ko nakain..." Hindi ko na siya pinatapos at pinatayan ko na. Siraulo talaga. Naging ganun lang ang sumunod na mga linggo, hindi pala dahil palala na ito ng palala. Hindi ko alam kung homesick lang ba iyon o ano. Kinuha ko ang bag ko sa kama. Today is monday at parehas kaming may pasok ni Miggy. Bumisita naman kami sa bahay pag sabado o linggo. Minsan din ay namasyal kami. Pumunta ako sa kwarto ni Miggy. Nakita ko siya doon na nag sasapatos. I smile at him. " Ma! " Nakangiti din ito. Tila excited itong makita ako. "Let's go?" Tanong ko dito. Lumapit ito saakin, I hug and kiss him. " Nasabi niyo na po ba kay papa yung sa family Day?" Napakagat ako ng labi. Hindi ko pa pala iyon na babanggit kay Gus. Nawala iyon sa isip ko. Buti na lang at pinaalala niya. " I'm sorry, Hindi pa. Pero I'll talk to him later okay?" Ngumiti naman ito at bumaba na kami. Hindi na ako kumuha ng driver dahil kaya ko naman na. Ako na din ang nag susundo sa kanya. I adjusted my schedule para maihatid at sundo lamang si Miggy, Tinutukan ko talaga ito dahil ayokong malayo ang loob ng anak ko saakin. I wave at him ng bumaba ito ng sasakya pinaalala pa na sabihin ko sa Papa niya ang Family day. Kaya agad kong kinuha ang cellphone ko sa bag ko at tinawagan siya, medyo matagal pa ito bago nakasagot. " Ana..." Napakunot ang noo ko ng hindi si Gustavo ang bumungad sa akin. Boses ng isang babae. Lalo akong nagtaka ng mapagtanto na wala dito ang cellphone, naglala ako. Huminga ako ng malalim. She know me. " Who are you? Where's Gus.?" Kinagat ko ang labi at pinakalma ang sarili. Kumakabog ang dibdib ko. " Oh! He's on the shower." Nagtagis ang bagang ko. Imbis na sumagot ay pinatay ko na lang iyon. Kumalma ka! Wala lang iyon! At kung sino man iyon ay humanda siya sa akin. How dare her para sagutin ang tawag na hindi naman sa kanya? At bakit sila magkasama? Who is she? Are they having an affair? Bullshits! Taas noo akong naglakad sa lobby ng hospital, hindi mawala sa isip ko ang nangyari kanina. " O? Bakit ganyan mukha mo? Nangyari?" Sinalubong ako ni Ally. " Wala. " Tinaasan niya ako ng kilay. "kilala na kita at base sa itsura mo ngayon parang ka ng sasabog, may nangyari ba?" Huminga ako ng malalim. " Sa office tayo. " Sumunod ito. Masalampak kong binaba ang bag ko, kinuha ko ang coat ko at sinuot iyon. " So ano na?" " I called Gus awhile ago. May babaeng sumagot, and he's on the shower." Marahan kong usal. "Tinawagan mo ba ulit? " Umiling ako. Agad naagaw ang attention namin ng tumunog ang cellphone ko. And it's him. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba o hahayaan pero maigi na sagutin na lang. "Baby..." My mind became blank because of his soothing voice, I almost forgot why I'm upset awhile ago. I lean on my chair and focus more on what's bothering me. Ally is just looking intently at me, she just wait what would I say. I could even utter a words. I can't find my tongue. " Please, talk." He said with nervousness in his voice. What will I say? I closed my eyes tightly. Akala ko kaya ko. Akala ko kapag ganito mapapakalama ko ang utak ko. Pero hindi iyon nangyari, My mind keep on lingering on that moment. Someone answered his phone saying they're together at nasa shower? What would I think about that huh? " Joyce is here, dumating siya kagabi. Pinatuloy siya ni Granda dito sa bahay. " Nagtagis ang bagang ko, help me think properly, please! I don't know what to think anymore and hearing him say that makes my blood boil in anger. "She answer your phone." I told him. I heard him curse. I sigh. Nagdidilim na din ang paningin ko kaya kinalma ko muna ang sarili ko. " What are you thinking? Talk please! Don't give me silent treatment, Baby. ``His voice seems problematic. I purse my lips tightly and clear my throat. Parang may nakabara kasi, I feel like crying anytime now. I don't want this feeling. I shouldn't be emotional about this but I can't help it, I have trust in Gustav. But thinking he's with that Woman makes me so emotional. " I feel bad about it. I don't like what I heard from Gus." Honestly, I feel like I'm nagging him about it. I don't want to make a scene like that. I'm not a nagging person. " f**k! Baby. Calm down okay! She's nothing. s**t! I'm going home." Bakas ang taranta dito. Nilaro ko ang daliri ko. Yes. I want him here. I want him home right now. I don't wanna be selfish but I can't help it. Were we just building our relationship again at may ganito na? " Don't think too much. I love you. Naiwan ko lang sa sala ang phone ko, nung balikan ko ay hawak niya at nakita ko ngang tumawag ka. I'm nervous right now. " Kinalma ko ang sarili ko, siguro pagod lang ako kakaisip dumagdag pa iyon. "It's okay, Gus. I understand. Oo nga pala. May family day si Miggy." I said matter of fact. Alam ko naman na imposible pero we have to try. "Yeah, I know. I'm going home anyway." Nasamid ako, what? I thought he's bluffing? Out of frustration? But now, he seems serious. Is he? " Your lying? Miggy can understand our situation. I'll tell him. Don't worry. " Seryoso pa rin itong nakatingin sa akin. " I'm serious, I'm home one of this day's." Napakagat ang labi ko. " Gus... " I want to stop him, but why? The truth is I'm still frustrated with what his grandma will think when he comes home this instant. I don't want to cause trouble to him, I feel so guilty because of that. But those leads break us. Everything will go tormented if I'm going to choose to stay away from him. Even if it's a good choice, a decision that only makes us miserable. How many times do I need to f****d up? Ilang beses ba? A tear escaped my eyes as I saw him standing meters away from me. It's true! He's here. I almost run. Without him for months is hell. "Baby. I miss you so much!" He hugged me tight. Dumating siya at bukas ay buo kaming magpupuntang school ni Miggy. It felt good to say we're a family now. I'm been dreaming of this. I thought I never gonna have this chance because of what happened before, I never thought of going to another relationship after him. He left a big scar impact on my heart. I can't even move on from it. My love is blinded by anger. Because of that love is hiding through those years. Napuno ako ng galit at poot without knowing that it changed me, being angry is nonsense at all. Holding it won't bring you good. It will never bring happiness, only sorrow and pain. So I let go of that and move on with him. I had to. I have a Son to consider. After all this pain, darkness and anger. My love for him set us free. And that's happiness being free and alive, not just breathing, but living this life with happiness and contentment. " I'm sorry." I said as I walked with open arms. I'm tired of pushing him away just to be a good person, just to save others. And now I will save us. This will be the time that I am going to save our relationship. "I'm sorry for pushing you away, I'm sorry if I always want you far. I don't mean it! I don't want to let you go again. I can't!" I cried on his shoulder. I cried it all out, he hushed me, placing his hands to my back. "You love pushing me away." He laughed. " But I always find my ways back into you! Even how many times you rip me and hurt me and push me. I won't go. I'll stay, because this is where I belong. To you!" Lumayo ako sa kanya at tinitigan siya sa mga mata, I noticed that his eyes is full of tears too. There and then I kiss him. Kiss him like how I miss him, I long for him, and now whatever happens. Gus and I are will always be together. We'll face his grandma together. We will try fixing our relationship to his grandma but if she refuse again and again. I will stay. This time I'll stay... "I won't run away again. I won't let you face it alone. We will face her together." Hapon ng magpasya kaming sunduin si Miggy, I'm sure he'll be surprised when he see his father. He misses him that much. Me being in the passenger seat I unclasped the seat belt when we arrived at the school parking lot. " He'll be happy to see you again for sure." Ngumisi ito at lumabas he motioned me to stay seated and I oblique. He opens the door on my side and offers his hands to me, I immediately grab his hands with mine. I find it sweet, especially when he smiles at me. The bright tangerine light coming from the sun wellcome me as I step out of the car. Gus wearing his shades makes him more handsome, not just into my eyes but for some girls out there. Parang gusto ko na lang tuloy siyang ibulsa ngayon dahil sa kadamutang nararamdaman ko, but I removed it immediately on my mind. Holding hand while walking through the gate of his school, one of the private schools here in San Luis. We arrived in time and saw him walking through the gate. He didn't notice us and his face was so serious like his father. I noticed that other students are intimidated by him and that is not new to me. Mana kasi ito sa tatay niya, ganyang ganyan ito kapag ibang tao o kaya naman ay business ang pinaguusapan. " He looks like you, baby. Look at him! Ang sungit!" I told him. He just chuckled at that. When Miggy noticed me he smiled wildly and turned his head to his father, his eyes widened seeing him. I thought so. He run and clung to his father, so much happiness was written on his face. Why would I take this away from him? Just to be a good person to other people? I felt guilty. I feel like a villain to their life's, but I shrugged it off. No more negatively now, Ana! " Papa, you're true! I miss you Papa." It's beautiful scenery in my eyes, watching my Son and husband together. They are so fond of themselves. Sobrang close na agad ang dalawa. " Hey! Didn't you miss me also?" Kunwaring pagtatampo ko kay Miggy. Agad itong lumingon sa akin at nakasimangot na, kunot noo akong nakatingin lang sa kanya. " Mama, are you jealous? Tsk. You always take him away from me! But you're jealous?" Is he really my Son? Tabil ng dila e. Porket nandyan ang Ama! Tumaas ang kilay ko. " Hey, don't talk to your Mama like that, buddy." His father spoke. Ngumisi ako kay Miggy, Oh! His father is taking my sides. I pinch his nose. He sneer at me. Na kinatawa ko. Napaka suplado talaga ng binata ko kahit kailan. " Tsk. I don't understand why girls like that, Papa. But, I love you Mother." Ngumiti ako ng malapad at ginulo ang buhok niya. Ngumuso ito, niyaya niya na ang Ama. We decided to eat in a nearing restaurant. Nag kukulitan parin kami ni Miggy sa Kotse. " Yeah! I'm your only mother! You had no choice at all." I said to him, smirking. " Mama, don't make papa go to another country again." Seryosong sabi nito. Ngumiti ako at tumango. " Yeah! I'm sorry, anak." I said to him, "Forgiven po. Love you both." Gustavo just smiled. We parked at the restaurant's parking lot. Napapailing na lang si Gustavo ng bumaba, bakas din ang ngiti sa mukha nito. "Son. Don't fight with your Mom. I don't want her stressing you, little sister might be so grumpy like her! Don't you like it don't you?" Nanlaki ang mata ko sa sinalubong nito sa pagbaba ko, pinalo ko ito sa braso, para manahimik siya, mamaya maniwala ang anak namin, kahit wala pa naman. " Stop giving him false hope! Gustavo! " He just smirk and hold our Son at nauna nang maglakad. Sumunod ako at umiling na lang din. A tall and masculine man wellcome us at the glassdoor of a high class restaurant. The man looked at me and smile bago bumaling sa mag-ama ko. Gustavo's serious voice interrupt. " Mr. And Mrs. Del Fabbro." He said to the man, emphasizing each word. Ngumisi lang ako sa lalaki, while Gustavo's hand snake around my waist and possessively pull me close to him. "Don't scare the guy! Mr." I said to him. But he doesn't pay attention to what I said. He looked at me with gritted teeth na kinataas ng kilay ko. What the face, baby? "Let's go." He said, the man led us the way. We walk till we reach our reserve table. The surroundings are quiet but the man beside me seems not? What the hell is his problem? " Let's order Mom. Dad. I'm hungry!" My son said impatiently. I order our food while they are busy with something on the Ipad while I watch them do their thing on it. " Pa! She's annoying! Don't give me that look." My son said, a bit loud for me to hear. My forehead creased. " What is it?" I ask. "They're just look at me and talk man to man." Tumaas ang kilay ko. They're seriously talking, we are in a round table. They're busy and looking for something on my Son Ipad. Kaya sa inis ko ay hinablot ko ang Ipad na kinagulat nila, I stay serious, para hindi sila mag-reklamo. Kumunot ang noo ko. I saw the picture of Sian, Ally's Daughter. Why the hell is her picture in here? I look at my Son. " That's nothing Mom. I saved it unintentionally." He said defensively. " Did you like her?" I ask him. I thought that my Son is not fond of her, hes annoyed when Sian's around. Naging mailap na nga ang batang iyon sa anak ko. " Of course not." He said avoiding his gaze at him. My eyes narrowed. "That's just Normal, baby." Agad na napatingin ako sa ama nito. Halatang binibigyan ng pag-asa ang anak. " No, Papa.I told you! She's nothing, a brat with foul attitude." Bakas ang boses nito ng disgusto. His father lifted up his hands and laughed. "Fine, fine. Your enemy, I guess!" He just took his head off and looked at the floor. Thinking deeply. "Hay naku, mana yan sayo! Kausapin mo iyan. Sian is a good girl. I like her." I said. I really like that kid she's bubbly and fun to be with, but the problem here is my grumpy son. Whenever Sian's around he's so masungit at lagi niyang pinag iinitan si Sian kaya iyon hindi na dumadalaw sa bahay noon. Hindi na iyon sumasama sa Mama niya, he just reason out, but obviously iniiwasan nito si Miggy. "Let him be, baby." Okay fine. The waiter interrupted with our order kaya doon nabaling ang aming attensyon. We ate ang magama naman ay masayang kumakain. Nasa kalagitnaan kami ng pagkain when two couple caught my attention, they walking to us. I cleared my throat kaya naagaw ko ang atensyon ni Gus. He also look at someone now in front of us. He stand kaya tumayo na din ako. "How can you be this happy knowing you ruin someone's life!" She's pertaining to me, I look at my Son and smile at him. It's not better if he sees something like this but I don't know if the two people will let it pass. "How insensitive of both of you! You ruin my daughter's life! And you have the guts to show your face like a real slut you are!" I close my eyes to calm myself, reminding me to stop my rage right now. My Son heard how this woman insulted me. "It's inappropriate to talk about it here madam. Where not here to make an argument." Gustavo's voice was dim and dark. The ruthlessness is there like how he talks with his business partners and employees. But the woman doesn't care, thus. She glares at me and points her finger to me. I was speechless because of her actions. I understand that they're hurt because of what happened. They don't accept it, from the start Gustavo turns down his engagement with Joyce but is forced to do so. But no wedding happened. They know but they don't accept it. Pinagtitinginan na kami ng mga tao sa paligid but the woman never care. She would do this to embarrass us. "Really huh? Tuluyan na ngang nabilog ng babaeng iyan ang ulo mo! My god Gustavo. I really like you for my daughter but she ruin it, and you let it!" Huminga ako ng malalim, I choose to be quite, Yes. I'm trying though. Baka kung mag sasalita ako ay baka hindi magustuhan ng ginang so I stayed quite and let him talk to her. I held the hand of my Son, I turned to the woman. I look at her with a blank expression. " If you really want to talk to me, not here. Not in front of my son." I said indulgently. She face me, I turn to Gustavo and nod my head. I was about to leave them when the woman spoke. "Bakit nahihiya ka sa anak mo? Hindi ba dapat lang na malaman niya kung anong klaseng babae ang nanay niya?" I gulp hard, hindi ko na ito pinansin, I called his Nanny while waiting to Gustavo, I need to calm also. After 10 minutes she arrives with a driver. Binalingan ko ang anak ko. "Whatever you hear is not true okay. I'll go and talk to her. Sumama ka muna sa kanila." He just nodded and went to them. Bumalik ako sa loob ng restaurant naguguluhang tinignan ako ni Gustavo. I look at him and smile. I lean closer to him to whisper. " I'll talk to them." The woman doesn't calm, she's panting in anger and disbelief while looking at me. I gathered all my strength to face her without any irritation on my face. "Baby, let me handle this, please!" Umiling ako. " I'm not going to say sorry for the things I didn't do. It's not my fault that you hope with little things even if it's... Not impossible. I understand all the Pain. I know it's hard to accept that. But, I can't do anything about all that happened. It's clear that Gustavo made his decision before but you push it though. I won't take the blame. I fight, we fight. Gus and I choose to win this battle." Her eyes are bloodshot as she looks at me
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD