SYLUS MONTENEGRO

KABANATA 4

Sobrang nag iinit na ako habang naghahalikan kami. I tried to unbuckle his belt pero mabilis niya akong pinigilan.

"No." pigil hininga niyang sambit kaya napatigil ako at nagtataka siyang tiningnan. He's already hard and I know nahihirapan siya.

"Why?" taka kong tanong sa kaniya. Mabilis siyang nag iwas ng tingin at kitang kita ko ang pamumula ng tenga niya pababa sa kaniyang leeg. Sunod sunod din siyang napalunok at nanghihinang sumobsob sa aking nakalantad na dibdib.

"I just can't.. not like this. Not here." mabibigat ang paghinga niyang sambit. Napangiti ako at mahinang sinuklay ang kaniyang buhok. Medyo basa na iyon sa bandang noo niya dahil sa pawis.

Gentleman pala si sir?

We just stayed in that position for almost thirty minutes bago ko mahinang tinapik ang braso niya dahil kumakalam na ang sikmura ko sa gutom.

"Sir, I'm hungry na. Let's have lunch." pahayag ko kaya umahon siya mula sa pagkakasubsob. Napatitig pa siya sandali sa dalawang bundok ko kaya natawa ako.

He looked... Innocent..

Which is nakakapanibago dahil sa tikas at gwapo niya, I don't think he's new to this kind of things. First year college palang ako, I'm already aware na maraming nagkakagusto kay sir Sylus, lalo na mga kapwa professors niya.

Lots of rumors pa nga ang nag sspread na girlfriend niya si Ms. Cleah eh but when someone confronted him, agad niya iyong dineny.

Nakangiti kong pinanuod ang pag ayos niya sa nakababa kong bra. He looked hesitant. Halos hindi lumapat sa balat ko ang kamay niya samantalang kanina ay halos hindi na humiwalay ang mga iyon doon.

Isinuot niya din ang blouse ko pabalik bago ako umalis sa kaniyang kandungan. I bit my lip when I saw the bulk between his legs.

Shit! Bakat na bakat iyon sa pantalon niya.

Napansin niya siguro kung saan ako nakatingin kaya pasimple niya iyong tinakpan gamit ang kamay at tumikhim.

"Don't stare too much. He needs to calm down." saad ni sir kaya napangisi ako.

"Bakit mo kasi tinatago, pwede mo namang pakawalan." tukso ko pa pero inirapan niya ako.

Napasinghap ako sa ginawa niya.

"Did you just roll your eyes at me sir?!" bulalas ko at natawa.

"Yeah, whatever. Just go and take your lunch."utos niya pa at huminga ng malalim.

"Aren't you coming with me?" kunot noo kong tanong. Tinaasan niya ako ng kilay.

"No. Ayokong ma issue." simple niyang sagot na ikinatawa ko.

"Fine! I gotta go but give me a kiss first." I demanded at lumapit sa kaniya.

Hindi makapaniwala niya akong tiningnan.

"What? I deserve a kiss! Give me!" Pagdedemand ko ulit. Natawa siya at tumayo mula sa pagkakaupo. Napatingala ako sa kaniya at napangiti nang maramdaman ang labi niya sa labi ko.

"Hmm.. good boy." I said at kinindatan siya.

"You always gets what you want huh?" marahan niyang bulong na ikinatawa ko.

"Yes. Indeed." I answered bago kinuha ang bag sa couch at nagtungo sa square na salamin na nakadikit sa dingding.

Agad kong inilabas ang gamit pang retouch. Naramdaman ko ang paglapit niya sa akin at pinanuod ang ginagawa ko.

"Is that really.. necessary?" taka niyang tanong.

"Of course! Hindi ako pupunta ng canteen na haggard no! Dapat kahit pag chismisan ako ng marami, atleast maganda ako at fresh!" I exclaimed. He smiled because of that kaya nanlaki ang mga mata ko.

Kakaiba ang ngiti niyang iyon! It radiates! Iyong tipong pati ang mata niya ay ngumingiti din?

"Ang gwapo mo sir!" puri ko kaya biglang sumeryoso ang mukha niya.

"Hmp! Masungit na ulit! Bagay sayo ang nakangiti. Mas guma gawapo ka lalo. And you look younger than your age kapag naka smile." I said before turning my back at him and storm out of his office.

Dire diretso ang lakad ko patungong cafeteria. It's almost 12 noon kaya madami nang students doon. I immediately spot my friends in the middle of the crown kaya agad akong naglakad papalapit.

"Saan kaba galing?" bungad na tanong ni Andrea sa akin, siya kasi ang unang nakakita sa akin na papalapit eh.

"Secret baka mabash." sambit ko at napahagikhik.

Inirapan nila akong tatlo at nagpatuloy nalang sa pagkain.

"Anyways, I'll eat somewhere with someone kaya bye again!" wika ko sa kanila at dumiretso sa counter para mag order.

I ordered lunch for two people at mabilis na umalis sa cafeteria namin. Medyo malapit na ako sa office ni sir nang makita silang papalabas ni Ms. Cleah.

Ms. Cleah is one of our professors. She's a regular employee and came from a wealthy family too.

Compared sa professor namin kaninang umaga, I can say that she's pretty.

Napatigil ako sa paglapit nang makitang nagtawanan silang dalawa.

I gulped. They looked good together huh?

Whatever. Dineny naman siya ni sir Sylus dati. He said that they're not together and they're just good friends soo..

Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa naririnig ko na ang usapan nila.

"Thank you for the lunch, ma'am. Nag abala ka pa talaga." rinig kong saad ni sir.

"Naku! You're welcome. Ako nagluto niyan, tell me your reviews ah? Honest review lang tinatanggap ko." nakangiting tugon ni Ms. Cleah. Napatigil tuloy ako sa paglapit.

She gave him lunch? And niluto pa iyon?

How nice... Ma effort ah.

"Anyways, I'll get going. Tatapusin ko pa yung sarili kong report. Eat well sir!" rinig kong paalam n Ms. Cleah kaya mabilis akong tumalikod at maglakad palayo.

May lunch naman na pala siya. Kakainin ko nalang tong mag isa. Kaya ko namang ubusin to no!

Naglakad ako papunta sa pinaka likod na building. Sa may soccer field banda. Tambayan ko naman talaga to dito kahit noong first year palang ako kaya kabisadong kabisado ko na.

Nakanguso akong naupo sa ilalim ng puno at napatitig nalang sa dala kong pagkain.

"Fine! Eat well, Sancha!" asik ko at binuksan na ang pinamili ko at agad na nagsimulang kumain.

Why am I acting this way anyways.. Tsk.

"That's a lot. Mauubos mo lahat ng yan?"

Napatingala ako nang marinig ang baritonong boses na iyon ni sir Sylus. Umayos ako ng upo at nalunok bigla ang kinakain kaya nabilaukan ako.

Shit! Mabilis kong kinuha ang bottled water sa cellophane na dala ko at uminom.

"Bakit ka ba nang gugulat?" Asik ko na para bang barkada ko lang si sir.

"I'm not. Magugulatin ka lang talaga. Bawas bawasan mo ang pagkakape." seryoso niyang saad at naupo sa aking tabi.

Tinangka niyang kunin ang isang styro foam na may lamang pagkain sa cellophane pero mabilis ko siyang pinigilan.

"What are you doing? Akin to!" asik ko at inilayo sa kaniya iyon.

"Really? I saw you earlier near my office at dala dala ito. Pang dalawahang tao iyan so I'm sure that's mine." sambit niya at tinuro pa ang pagkain.

"Napadaan lang ako dun! Hindi kaba busy? I heard busy kayo ah." pagdadahilan ko at ipinagpatuloy ang pagkain.

"Yes we're all busy. But it's lunch time." simple niyang sagot at kinuha ang packed lunch. Hinayaan ko na lang siyang makuha iyon. Tutal sa kaniya naman talaga iyon.

Pero nasaan kaya yung binigay ni Ms. Cleah?

"Are you jealous?" bigla niyang tanong kaya napatigil ako sa pagsubo ng kanin.

"What?" tanong ko at napatingin sa kaniya.

"Of course not! Bakit at kanino?" bulalas ko.

I'm not jealous! No way! This is not jealousy!

"Kay Miss Arante. You saw us earlier didn't you? Kaya ka hindi tumuloy sa opisina ko?" pahayag niya at kumain na din.

"Assuming mo naman! Hindi nga kita gusto sir tapos magseselos ako? Luhh! Dream on, Mr. Ramirez!" asik ko.

"You don't like me?" taas kilay niyang tanong.

"No." mabilis kong sagot.

"But you like me kissing you, don't you?" tanong niya ulit at napakunot pa ang noo na tila naguguluhan.

"Yes." sagot ko.

"Why is that?" tanong niya at sumubo ng pagkain.

"I don't know. It just feel good. Gusto mo din naman ah!" sagot ko. Napabaling ako sa kaniya nang bigla siyang tumahimik.

I won't accept this. Hindi ako nagseselos!

Hindi nagseselos ang kagaya kong astig!

"Arghh! Fine, I'm kinda jealous. But slight lang ah? And I kinda like you kasi hindi naman ako magseselos kung di kita like right?" pag amin ko na lang.

Ayoko ng maraming iniisip.

Bigla siyang napangiti at tumango tango.

"We're not together." sambit niya.

"Alam ko. Sinabi mo na iyon dati nung kumalat ang issue niyo." tugon ko at uminom na ng tubig dahil ubos ko na ang lunch ko.

"I don't like her." muli niyang saad.

"Nasaan yung niluto niya? Masarap ba siyang magluto?" pang uusisa ko pa. Napatigil siya sa pagkain at napatitig sa akin.

"Nasa opisina ko. Hindi ko alam, di ko naman tinikman. Sinundan kita agad dito pagka alis niya eh." kunot noo niyang tanong. Mabilis akong tumayo at nagpagpag ng skirt.

"Tara. Punta tayong opisina mo." aya ko sa kaniya.

"Hindi pa ako tapos kumain." kaswal niyang sagot.

"Ehhh doon mo nalang tapusin! Gusto kong tikman yung niluto niya kung masarap!" Wika ko pa. Hindi niya ako pinansin at nagpatuloy sa pagkain kaya napapadyak ako.

"Sir naman eh!" asik ko. Tiningala niya ako.

"Dito na muna tayo. Mainit sa office ko, maiinitan ka lang doon. Atleast dito mahangin." sambit niya at sumubo ulit.

"Atleast doon tayong dalawa lang!" asik ko at padabog na muling naupo sa tabi niya.

"Anong oras ang sunod mong klase?" Taong niya kaya napaisip ako.

"Wait, I can't remember." sagot ko at mabilis na kinuha ang cellphone sa bag.

"Oh it's 1:30pm." sagot ko naman.

"It's almost 1pm. You should start doing your retouch." pahayag niya na ikinangiti ko.

"Mamaya na, after mong kumain." nakangiti kong sagot na tinanguan niya.

"Sir?" untag ko.

"Hmm?" he immediately answered.

"Kelan ka ulit sasayaw?" tanong ko.

"Why?"

"Kasi manunood ako ulit!" ani ko. Natahimik siya sandali habang nakatitig sa akin.

"Friday, Saturday, and Sunday lang." kapagkuwan ay sagot niya kaya napakunot ang noo ko.

"Eh? Bakit ka sumayaw kagabi? Eh Wednesday kahapon?" usisa ko. Inabot ko sa kaniya ang bottled water nang makitang tapos na siyang kumain.

"The manager asked a favor. Tsaka they paid us more kaya tinanggap ko." sagot niya na ikinatango ko.

"Okay. Give me your number sir. Sasabay ako sayo pag pumunta kana sa club na yun." utos ko sa kaniya at inilahad ang cellphone ko.

Natigilan siya at dahan dahan namang inabot ang phone ko at itinype ang number niya. I smiled widely nang ma iinput niya na doon ang numero niya.

"Text text tayo ah?" sikmat ko at natawa.

"We should start the deal right away." bigla niyang sambit.

"Huh?" I asked dumbfounded.

"To be your boyfriend. We should start it right away para hindi tayo awkward kapag nagpunta tayo sa province niyo." he said calmly. Napaisp ako sandali.

Well, he's right but.. malayo pa ang bakasyon!

"We still have months bago mag bakasyon eh." wika ko.

"Exactly. We still have time to know each other. You know, oldies likes to interrogate." saad niya.

"Okay then. Let the deal start." sang ayon ko at inilahad ang kamay sa kaniyang harapan.

Napatingin siya doon at napangiti ako ng hinawakan niya. Akala ko mag sheshake hands na kami pero napaawang ang labi ko nang halikan niya ang likod ng kamay ko.

"Aasa akong safe ang sekreto ko sayo, Sancha. In return, I will do my best to be a good boyfriend to you." saad niya habang mariing nakatitig sa akin.