Nostalgic Deception #1: Above The Waves

Kabanata 29

Months have passed, tapos na kami sa pagiging grade 10. God knows kung gaano kaming kakaba before the convocation, akala namin ay magre-repeat kami dahil ayaw pang ilabas ng adviser namin ang grades namin. Pang-asar lang!

Aware kami parehas ni Josh na ilang buwan na lang ay aalis na ako, madalas pa rin kaming nag-aaway pero mas naging matured na kami both sa paghahandle sa relationship namin. We need that so much... we needed to grow up together so soon para maging maayos ang mindset namin parehas kahit magkalayo kami.

Sa bawat araw na dumadaan ay mas sinusulit namin ni Josh ang mga oras, wala kaming sinasayang. Nagm-mall kami kapag naisipan, sabay kaming nagch-church at tuwing may laban sya sa basketball ay nandon ako para suportahan sya't alagaan gaya dati.

Bukas na ako aalis, nagpumilit pa si Josh na dito matulog samin. Pumayag agad si kuya dahil may tiwala sya saming dalawa, pinayagan din naman ni tita si Josh na dito matulog sa bahay namin.

"Boo, tara dito!" I chuckled. Sinuotan ko sya ng headband na malambot, hinatak ko sya patungo sa cr ng kwarto ko. I washed his face with a foam cleanser, hindi nya ata inexpect 'yon at agad syang napadilat.

"Potcha! Teka, ansaket!" daing nya.

I burst into a laughter. "Tanga! 'Di ko naman kasi sinabing dumilat ka."

"Hindi mo rin naman sinabi na lalagyan mo ako ng... ano 'yan? Bula? Tsk!" he hissed, napalabi na lang ako.

"Okay, sowi..." humagikhik ako.

"Oh, ano na sunod?" he raised his brows at me.

"Wait..." nag-isip muna ako sandali.

Kinuha ko 'yong brush saka clay mask sa ibabaw nong organizer shelf sa gilid nya. I gently applied it on his face, nakanguso lang sya habang nilalagyan ko sya non. Hinalikan ko kagad sya kaya napangiti sya. Pagtapos ko syang lagyan ay ako naman ang sunod nyang nilagyan non.

"Huwag mong isama 'yong buhok ko!" I glared at him.

He laughed. "Sorry na... akala ko kasama, eh."

I took my phone after he finished applying mask on me. Humarap kami parehas sa salamin, itinukod nya ang kamao nya sa sink habang nakatingin sa screen ng phone ko. I tucked out my tongue as I click the capture button. Maya-maya pa'y nag-burst shots ako, sunod-sunod na posing at kalokohan namin ang cinapture ko.

Lumipas ang mga minuto, nagbanlaw na kami ng mukha. We toned up before moisturizing, tatawa-tawa pa kami habang naglalagay non. Pasimple akong lumapit sa may corner ng room, kinuha ko 'yong camera na sinet-up ko don. I bit my lower lip as I ended filming us, simula kaninang umaga ay naka-film lahat ng ginagawa namin. Gusto ko lang na may mabaon akong ala-ala naming dalawa pag-alis ko, I'll surely miss him.

Humiga na ako, ganon din naman ang ginawa nya. He rested his head on the headboard, grabbing my hand to play with it. I remembered how we started, tumabi sya sakin sa room at pinaglaruan ang mga daliri ko. I opened my fingers during that time to intertwine our fingers together. Halo-halo ang nararamdaman ko sa mga oras na 'to.

Ramdam ko 'yong sakit, hirap, takot at saya. Masaya pa rin ako kasi kahit papaano, kasama ko sya ngayon. May tiwala ako sakanya, alam kong hindi nya ako bibitawan. Alam kong hindi kami mawawatak dahil sa mga pagsubok na dumarating samin at darating pa lang.

Humiga na sya sa tabi ko, I quickly hugged him. He rested his head on his free arm, 'yong isa niya namang braso ay hinihigaan ko. I placed my head on his chest, rinig na rinig ko 'yong pagtibok ng puso nya.

"Babalik ka, ha..." he uttered, his voice cracked. "Babalik ka sakin... hihintayin kita."

Mariin akong pumikit. "Babalik ako, hintayin mo ako ha..." my tears started to build up.

"Huwag kang hahanap ng iba don." paalala nya. "Yong mga ipinagbawal ko sayong gawin, wag mo pa rin gagawin ha." he's staring at the ceiling. I didn't speak, wala akong lakas ng loob para magsalita.

"Huwag kang magpupuyat parati, ipahinga mo lagi ang mga mata mo. Huwag kang iinom, 'di mo ako kasama don. Kung magwo-workout ka, gawin mo 'yon sa bahay nyo.. huwag ng pumunta sa gym, wala ako don para samahan ka. Inom ka lagi ng tubig, kain parati sa tamang oras. Mag-aral ka ng maayos... balang araw tutuparin natin lahat ng plano at pangarap nating dalawa." he's already crying, pinahiran nya agad 'yon. "At higit sa lahat... huwag na huwag mong kakalimutan na mahal na mahal kita. Sobrang mahal kita..."

I bit my lower lip, humihikbi na ako. "Ikaw din, ha..." I uttered. "Huwag kang hahanap ng iba... hintayin mo lang ako, babalik ako. Tayo pa rin, Josh... tayo pa rin... habang buhay, merong tayo..."

"I love you so much..." he sincerely uttered. Biglang bumigat ang pakiramdam ko, mamimiss ko 'yon. Mamimiss ko bawat 'iloveyou' nya.

"I love you so much, baby...." I cried on his chest. "I love...... you."

The next day, I woke up just to see Josh sitting by my side, nakatitig sya sakin. He gave me a weak smile, I bit my lower lip.

"Goodmorning, baby..." I gave him a smack.

"Goodmorning, prinsesa ko..." he stood up. "Nandon na 'yong pagkain mo, tara na..." he gave me a hand, hinawakan ko 'yon. I stood up, lumabas na kaming dalawa para sabay na kumain.

Wala masyadong umiimik saming dalawa. Natapos kaming kumain, naligo na agad ako at nag-ayos. I grabbed my bag, nasa labas na ang pinsan ko. Sinundo nya ako, dala nya 'yong kotse nya. Yumakap ako kay kuya saka sa baby nya, they're crying.

"Thank you, kuya..." I sincerely uttered. "Babalik ako." I assured him.

"Babalik ka..." he nodded at me.

I turned my gaze at Josh, naluluha nanaman sya. Tumulo ang mga luha ko, ang hirap pala! Fvck it... Agad akong lumapit sakanya at niyakap sya ng mahigpit, ganon din ang ginawa nya. Siniksik nya ang mukha nya sa leeg ko, ramdam kong basang-basa na 'yon dahil sa mga luha nya.

"You're leaving..." he whispered.

I gulped. "Babalik ako." siguradong sambit ko.

"You should." he tightened his hug to me. "I love you..." he gave me a kiss, malalim at matagal. My tears continued to fall.

Mabigat na dibdib ang bitbit ko nang humiwalay ako sakanya, hanggang sa pagsakay ko sa kotse ay hinatid nya ako. He waved his hands at me, he was mouthing something before the car could even move.

"I love you so much, baby..." he uttered.

I nodded. "I love you so much... ingat ka lagi, ha? Text me.. call me always."

Tuluyan nang nakalayo ang kotse, napasandal na lang ako sa inuupuan ko habang nakatingin ako sa side mirror. Kitang-kita ko sya mula rito, nilapitan sya ni kuya para yakapin. I know they're in pain, I'm also in pain...

It was a long ride, pagkarating namin sa bahay ay agad namang sumalubong sakin sila mommy. Yumakap ako ng mahigpit sakanya, releasing all my tears. Sobrang sakit! Sobrang hirap...

"It's okay... you'll be okay." hinagod nya ang likod ko. "Kaya nyo 'yan... kayanin nyo. Balang araw, worth it lahat ng sakit, hirap saka luha nyo. Magpakatatag lang kayo... balang araw gigising kayo sa araw-araw na ang isa't isa na ang makikita nyo agad." she tried to calm me down.

Lumipas ang mga buwan, hindi naging madali lahat. May mga oras na nagkakaron kami ng tampuhan ni Josh pero 'di namin magawang mag-usap sa peronal ng maayos dahil ang layo namin sa isa't isa. Pero tuwing weekends ay umuuwi ako, sinusulit namin bawat araw na magkasama kami. Nong sembreak naman ay nagstay ako sakanila, welcome naman ako sa bahay nila. One week lang naman pati 'yon. The whole year went smooth, medyo nasasanay na rin kaming dalawa. Pagtapos ng klase namin ay tumatawag sya sakin, naguusap pa rin kaming dalawa. I can say na mas tumatatag ang relationship naming dalawa, we're both growing.

Nong birthday nya ay umuwi ako, nagulat pa sya non kasi akala nya raw ay hindi ako makakapunta dahil busy ako sa pagp-prepare dahil last year na namin sa pagiging senior high. Time flies so fast, nakayanan namin 'yong long-distance relationship sa loob ng isang taon, almost two years.

Naging mas busy na ako sa school, napakahirap maging Grade 12, for real! I waited hanggang mag-sembreak, umuwi ako. Sa bahay ni kuya ako nag-stay, pumunta din doon si Josh. Pero ngayon ay monthsary na ulit namin so we decided to go somewhere out of town. Nagawa na naming matulog sa iisang kwarto dati, wala naman sigurong mali kung isang room lang ulit kami ngayon.

Gumala-gala lang kami the whole day, ang daming pictures nanaman ang naipon sa phone ko. Ganon din sa phone nya, napakahilig kasing mang-picture! Kumain na muna kami bago kami bumalik sa room, I took a bath right away. Paglabas ko ay naabutan ko syang nagbibihis, naligo rin pala. Dalawa naman kasi 'yong cr dito sa room kaya pwede kaming maligo at the same time.

He turned his gaze at me, lumapit sya. "I missed you..." he whispered.

"Happy 3 years and 3 months satin, baby..." I gave him a sweet smile.

"Happy 3 years and 3 months of love, baby." he gave me a soft kiss.

I was wearing a plain black polo with a shorts. I left the three buttons opened, enough to see my chest. I sat on the corner of the bed, not knowing what to say.

"Boo..." I started. He raised his brows at me. "I... I want to..." I gulped.

"Ano?" he asked. "Ayos ka lang ba?" he laughed.

I composed myself. "I want us to do it." dire-diretsong sambit ko. Saglit syang natigilan, 'di mawari kung anong sasabihin.

"Anong gagawin?" kunot-noong tanong nya.

"That...." I pressed my lips into a thin line. I stood up and quickly pressed my lips into his lips. I sucked his lower lip, napasinghap sya. He didn't respond to my kisses, I stopped. "Nevermind... let's sle—"

"Are you sure?" he asked. "Sigurado ka bang gusto mong gawin 'yon?" he repeated.

"Yes..." my cheeks heated up. He uttered a cuss before taking something on his bag. Bumalik sya sakin at agad akong hinalikan.

*******