Havin artık Zinar’la konuşmuyordu; sadece selam verip geçiyordu. Arkadaş çevresi bayağı genişlemiş ve aktif hale gelmişti. Zinar bu durumu hazmedemiyordu. Havin de haklıydı; İstanbul gibi bir şehirde üniversite okuyup İstanbul’u gezmemek aptallık olurdu. Zinar’a tanıdığı süre bitmişti. Havin onu hâlâ çok seviyordu ama bütün hayatını onun ekseninde gezerek tamamlayamazdı. Onun da kendine ait bir hayatı vardı.
Havin zaten akıllı bir kızdı, kendini kaybedecek, saçmalayacak bir kız değildi. Ama gençti ve gezmek, tozmak istiyordu her genç kız gibi. Havin’in çok yakın bir arkadaşı vardı, ismi Sibel’di. Sibel İzmirli, çok güzel bir kızdı. Havin’i çok seviyordu ve onu her etkinliğe katmak istiyordu. Ama Havin her defasında bahaneler üretip gitmiyordu. Sibel çevresi geniş, çok sosyal ve eğlenceli
