Zinar o gün sinir olmuştu. Her şeyini topladı, direkt kitaplarını aldı ve o gün derse girmedi. Tam fakültenin kapısından çıkacaktı ki kapıda Rojda belirdi.
— Bir sen eksiktin, dedi Zinar.
— Zinar, ne oldu sana?
— Sana ne! Söylesem anlayacak mısın? Hem sen beni niye anlayacaksın ki? Sen bir tek kendini düşünen bencilin tekisin!
— Rojda, sen ne diyorsun Zinar? Söyle ha, söyle, yalan mı?
— Rojda, ben de akşam seninle dışarıda buluşalım diyecektim, dedi Zinar.
— Tamam, gel. Taksim’de çok güzel bir mekan var, oraya gel.
— Tamam, akşam altıda buluşalım, dedi Zinar.
Rojda sevinçten uçacak gibiydi. Zinar, çalıştığı lokantaya gitti. Ustası:
— Oğlum, ne oldu sana? Ne bu halin? diye sordu.
— Usta, bu beşik kertmesi olayı beni delirtiyor. Sevdiğim kız elimden gidiyor, dedi Zinar.
— Sevdiğin
