The Prince's Lover (BL)

Chapter 23: Viktor

Gaya ng sinabi ko, umuwi na ako sa bahay kinaumagahan. Naroon pa si Pavel who was about to go to school. Natigilan ito nang makita ako.

"What? Hindi ka na ba papasok knowing na maiiwan kaming dalawa ni Nik dito sa bahay?" panunuya ko sa kanya habang tinitignan isa-isa ang mga niluto niya para sa breakfast ni Niko.

Tumitig siya sa akin at bumuntonghininga.

"Don't you trust me anymore, Pavel?" tanong ko sa kanya nang hindi pa rin siya nagsasalita.

"I've trusted you, Vik. But looked at what happened with him because of that trust," sa wakas ay sagot niya.

"Hindi ko kayang depensahan ang sarili ko dyan dahil guilty talaga ako, Pavel. Pero nangako na ako kay Nik na magbabago na ako. I'll try to control my emotions when it comes to him at paninindigan ko iyon sa abot ng makakaya ko. I don't want to lose him because of my issues."

Umupo na ako sa isa sa mga upuan doon. Damn, my body still hurts.

Nakita siguro ni Pavel ang pagngiwi ko kaya nagtanong siya.

"Who exactly are those people who beat you up? Do you know them?"

Ngumisi ako sa kanya.

"Of course, I know them. And Niko was the reason why they did that to me," balewala kong sabi.

"Ano? Paanong konektado si Niko sa namgbugbog sa'yo? Inutos ba ng pamilya niya?" interesado siyang tanong.

"Inutos ng ex niyang hindi pa rin maka-move on sa kanya. She's also the reason why I unintentionally hurt Nik, Pavel. I know it's my fight but I don't want time on them anymore. Bahala na si Uncle sa kanila."

Bakit pa ako makikipag-part 2 da bugbugan sa kanila kung may uncle naman akong kayang mag-utos ng mga gagawa niyon para sa akin? Besides, ayoko nang madagdagan pa ang issues ko sa school lalo na at nagpapakabait na ako sa mga mata ng mga kaibigan ko lalo na kay Niko?

"Perks of having an influential uncle, huh?"

"Tama ka. Besides, pinagtulungan nila ako. Pinagplanuhan. If you were uncle, would you let it go?"

"Fine, you win. Sige na, aalis na ako. May mga kailangan lang kasi akong kausapin kaya pupunta ako sa university pero babalik din ako agad pagkatapos. Don't do something that will make me punch you myself," babala niya sa akin.

"Ano naman ang magagawa ko sa kalagayan ko ngayon, Pavel? Masakit pa ang katawan ko. It isn't as if I'm gonna molest him while he's sleeping," pagde-deny ko sa opportunity na naihain sa akin.

"Sige na. Ikaw na ang bahala sa kanya. Don't force him to do anything para hindi na mapuwersa ang braso niya."

"Yes, sir." Sumaludo ako sa kanya. Naiiling na iniwan niya ako.

Pagkarinig na pagkarinig kong umalis na ang sasakyan niya, agad akong nagpunta sa second floor ng bahay diretso sa kuwarto ni Niko. Hindi naman siguro matatawag na pangmomolestiya kung sisilipin ko siya, di ba? Silip lang naman. Hindi ko siya hahawakan.

Iyon nga lang, locked ang kuwarto niya. Noong sinubukan kong i-unlock ito gamit ang code na alam ko, hindi ito bumukas. Damn, pinapalitan ba niya ang lock code ng kuwarto niya? Umiikot ang mga mata ko.

Obviously, you dumbass! pagmumura ko sa sarili ko. Naiinis tuloy akong dumiretso na lang sa kuwarto ko, naligo, at nagbihis. Habang natutulog pa siya, tumawag na ako sa uncle ko. Sinabi ko ang nangyari sa akin, ibinigay ko ang pangalan ng ex ni Niko, at nangako naman si Uncle Ivan na gagawa siya ng paraan para at least ay maiganti ako. Bahala na kung anong paraan ang gagamitin niya pero hindi ako papayag na ganon-ganon na lang iyon.

Pagkatapos namin mag-usap, nag-check ako sa app na konektado sa mga hidden cameras sa kuwarto ni Niko. Nakita kong gising na siya at kasalukuyang kalalabas niya sa banyo. He's just wearing a towel in his waist and was busy looking for something to wear. Nagdikit ang mga kilay ko. Sa kalagayan ng braso niya, mahihirapan siyang magbihis. Does Pavel help him every time na nagbibihis siya? Hindi ko mapigilang makadama ng pagseselos.

Niko sat on the bed at pinanuod ko ang pagsusuot niya ng boxers niya. At dahil hindi naman niya alam na may mga hidden cameras sa kuwarto niya at nasa loob naman siya ng kuwarto niya, walang pag-aalinlangan niyang inalis ang towel sa katawan niya at sinubukang isuot ang mga damit niya. Naaawang pinanuod ko siya. It took him some minutes to wear his shorts. And he cannot wear his short because of his cast.

Tumayo ako at nagdesisyon na puntahan siya at tulungan. Agad akong lumabas sa kuwarto ko at kumatok sa pintuan ng kuwarto niya. He wasn't expecting that it was me kaya kitang-kita ko ang gulat sa mukha niya nang makita ako ang nasa harapan niya.

"Hi," masigla kong bati sa kanya.

"Where's Pavel?" Hinayon pa ng mga mata niya ang likuran ko na waring inaasahan niyang bigla na lang susulpot si Pavel sa likuran ko.

"Umalis siya. May kailangan daw siyang asikasuhin sa university. Ibinilin ka niya sa akin." Bumaba ang tingin ko sa hubad na katawan niya. Hindi ko mapigilang mapalunok nang masilip ko ang n*****s niya. Agad naman niyang tinakpan ang hubad na dibdib niya.

"Do you always answer your door even if you're half naked?" hindi ko mapigilang itanong.

"I thought you're Pavel..."

Right. Kapag kay Pavel kumportable siya. Pero sa akin, nahihiya siya.

"Wala kang dapat tikahiya sa ahin kung hindi ka nahihiyang ipakita ang hubad na katawan mo sa kaibigan natin. Besides, ilang beses ko na bang nakita ang hubad na katawan mo, Nik? Bakit hindi mo ako papasukin para matulungan kitang magbihis?"

"I can..."

"You can't. Don't worry, I won't do anything bad to you. Tutulungan lang kita."

Hindi na siya umimik pa pero mas maluwang niyang binuksan ang pinto para papasukin ako. Tahimik akong pumasok sa loob at dumiretso sa kama niya kung saan nakalagay ang shirt niya. Inabot ko iyon.

"Kailangan natin ng guntingin ito para maisuot mo." Tumango naman siya sa sinabi ko at itinuro ang isang drawer. Lumapit ako roon at kinuha ang gunting. Habang ginugupit ko ang isang manggas ng shirt niya, nangako ako sa sarili ko na papalitan ko iyon. At pati na rin ang iba lang shirt niya na kinakailangan niyang sirain para may maisuot siya. Tapos, walang imik na tinulungan ko iyong maisuot sa kanya.

"Thanks," mahina niyang sambit.

"You didn't answer my question, Niko. Do you allow Pavel to help you dress? Does he always see your naked chest, too?"

Tumingin siya sa akin. "Are you jealous, Viktor?"

"Yes. I still have the right to be jealous," walang pag-aalinlangan kong sagot. Bumuntonghininga naman siya.

"Viktor, walang malisya kung tinutulungan man ako ni Pavel na magbihis. We're friends and I need help."

Friends? Sa kanya siguro, oo. Pero kay Pavel? I doubt it. Hindi ko na kinontra pa ang sinabi niya. Ayokong sirain sng mood niya maghapon nang dahil sa pagseselos ko.

"Our friend made breakfast for you. Let's go. Sabay na tayong mag-breakfast dahil Hindi ako kumain bago umalis kanina sa ospital," pag-anyaya ko sa kanya na tinanguan lang niya. Kaya naman mula nang lumabas kami sa kuwarto niya ay nakaalalay lang ako sa kanya.

Nilagyan ko ng pagkain ang plato niya, ipinagtimpla siya ng hot chocolate drink na gustong-gusto niya. At ipinagbalat ko siya ng ilang mansanas. Though Meron nang inihanda si Pavel para sa kanya na inikay nito sa fridge, kunwari ay hindi ko iyon nakita noong kumuha ako ng apple doon. Nakikain na rin ako sa mga niluto ni Pavel at manaka-nakang sinusubukan siya ng sliced apple.

"I can do it, Viktor," pananaway niya sa akin pero hindi ako nagpapigil.

"I want to serve you, Nik. Hayaan mo lang ako," I've told him.

Pagkatapos naming mag-breakfast, pinanuod niya ako habang inaasikaso ko ang pinagkainan namin. I even washed the dishes.

"So ano na ang routine mo after breakfast ngayong nakasemeto na ang braso mo?" tanong ko sa kanya.

"Well, I go back to my room and rest."

"So iyon ang palagi mong ginagawa. Hindi ba boring iyon?" Nakangiti ko nang tanong sa kanya.

"Vik, it's as if I have a choice. Ayokong dagdagan ang pagod ni Pavel sa akin. Marami na siyang isinakripisyo para lang alagaan ako habang ganito ang sitwasyon ko."

"I can do that for you, too. Well, now that I'm here, as your boyfriend, you are now my responsibility. I can't cook like him, you know that but aside from that I can do anything for you. Bukod sa gusto kong makabawi sa nagawa ko sa'yo, gusto ko ring ipakita sa'yo na seryoso ako sa relasyon natin..."

"Vik, I think we should call it quits. Let's break up." Hindi makapaniwalang napatitig ako sa kanya.

"Break up? No, Niko. I won't break up with you," matatag kong sabi. "Magalit ka, murahin mo ako, kung kaya mo akong saktan, then gawin mo. Pero kahit anong ibato mo sa akin, I'll stay in this relationship."

"Viktor, we can't especially if you're coming with me to attend my brother's engagement party. Ayokong may magamit sila para maliitin ako. They're not into our kind of relationship," pagpapaliwanag niya.

"You don't need to introduce me as your boyfriend, Niko. Sapat na sa akin na kasama mo ako sa pagpunta mo roon. Tahimik lang akong susuporta kasama ang mga kaibigan natin."

Bumuntonghininga ulit siya.

"Just don't make troubles we can't handle, Vik."

"Nik, alam mong mababait kami unless provoked. As long as they're civil towards us especially to you, then there will be no problem." Nakangiti ko nang sabi dahil nawala na sa usapan ang pakikipag-break up na sinasabi niya.

When lunch time came, nag-order na ako ng pagkain namin. I satisfied myself by serving him and taking care of him. Kinahapunan, dumating ang mga kaibigan namin at tila nagbalik sa dati ang samahan naming apat. Kuwentuhan ng mga nangyari sa amin maghapon, biruan, at kantiyawan.

Kinaumagahan, pumasok ako sa school at tinuloy ang pagse-service para maipakitang handa akong harapin ang mga kasalanan ko. Inasikaso ko na rin ang iba pang dapat asikasuhin doon para sa pag-alis namin ay wala na akong proproblemahin pa. Nalaman ko na rin mula sa isang tauhan ni Uncle Ivan na kumilos na ito para iganti ako kay Geneva at iyon ay sa pamamagitan ng paglugi sa isa sa mga kumpanya ng pamilya nito. Mas naging masigla tuloy ako sa paggawa ng mga punishment ko sa university. At kahit pagod ako sa maghapon, sa tuwing umuuwi ako, I make sure na naaasikaso ko pa rin si Niko.

Ganon ang naging routine namin sa loob ng ilang linggo hanggang hindi namin namamalayan na aalis na kami patungo sa bansa nila Niko sa susunod na araw.

Kahit hindi pa lubusang magaling, pinaalis na niya ang pagkakasemento ng braso niya noong nakaraang araw. Naka-cast na lang ang braso niya at handa na ang excuse niya kung sakaling may mga magtatanong. Tinulungan ko siyang ihanda ang mga dadalhin niya sa luggage bag niya nang gabing iyon. Pinapanuod lang niya ako. Nang matapos ko iyong ilagay sa gilid para magbuhat na lang ang gagawin namin kinabukasan, napalingon ako sa kanya nang tawagin niya ang pangalan ko.

"Bakit? May nakalimutan ba tayo?" agad kong tanong.

"Wala. Wala na. Gusto ko lang magpasalamat sa tulong mo ngayon at noong nakaraang mga araw," sagot niya. Naglakad ako pabalik sa kanya at naupo sa tabi niya.

"I told you, gusto kong makabawi. Aside from that, natural lang na ako ang dapat na tumulong sa'yo kasi ako ang boyfriend mo."

"Yeah." Tumango siya at nag-iwas ng tingin. Napansin kong namumula ang pisngi niya.

"Nik, is something wrong?" nag-aalalang tanong ko sa kanya. Malamig naman pero parang pinagpapawisan siya. Sinubukan kong damhin ang noo niya pero agad siyang umiwas.

Nagdikit ang mga kilay ko. Parang mainit ang temperature ng katawan niya. Hindi man kami dikit na dikit pero parang may sumisingaw na init sa kanya.

"I'm not sick so you don't need to worry."

"Pero mainit ka," pagpupumilit ko.

"I'm not sick," he reiterated. "This happens to me every month... probably because of my..." Muli siyang nag-iwas ng tingin. Mas lumalim pa ang pamumula ng mga pisngi niya. Paulit-ulit kong ina-analyze ang sinabi niya.

He's temperature is high because of his... body? He has a female's reproductive organ. Is he saying that it's his time of the month? But I'm quite sure he doesn't menstruate.

"Nik, does this happen to you every month? Tell me. Trust me. I'm your boyfriend. I'll find a way to help you," seryoso kong tanong. Ilang sandali ang nagdaan bago siya tumango.

Napabuga ako ng hangin. So what happens to a woman's body during her ovulation happens to him, too.

Nagulat ako nang tumayo siya.

"I'll just take a shower..."

"I'll help you, Nik."

Napatingin siya sa akin. Nagtatanong ang mga mata. I tenderly smiled at him though deep inside, my heart is swelling in excitement.

"I can help you release your heat."