"Mommy mommy!". Oo nga pala, may anak na kaming babae at kasal na.
"Yes baby?". Sagot ko naman at binuhat ito.
"I didn't see your mom po na lola ko, my classmates has their lolas but why I don't have?". Tanong pa nito.
"Remember Lola Emela? She's in Japan, enjoying her life. And my mom died few years ago". Sabi ko at naalala ang letter na sinulat ni mama sa akin noon. Tinago ko pa.
"Honey". Tawag ko kay Ceian.
"Yes?".
"Can you play with Chiya? I wanna look for something".
"Okay, come here Chiya". Sabi naman nito.
Ngumiti ako at hinanap na nga ang letter na binigay ni mama sa akin noon.
Binasa ko ito uli.
Napaiyak naman ako dahil ang tagal na palang wala si mama, nagkaasawa nalang ako, nagkaanak at lahat lahat.
"Miss na miss na kita ma. May apo ka na. May asawa na rin ako. Masaya sana kung nandito ka. Hinding hindi kita makakalimutan ma. Mahal na mahal ka po namin. Salamat po at ginabayan mo po ako at ang mga mahal ko sa buhay. Mahal na mahal kita Ma."
Nang may mapansin akong nakatupi sa likuran ng papel.
"Si Ceian ang matagal mo nang kapatid, anak".