Love-Struck

Chapter 2: She's Pissing Me Off

Paris' PoV:

"Miss President, here's the coffee that you requested awhile ago."

"Thank you, Miss Sasha." Binigyan ko sya ng isang maliit na ngiti bago ko tuluyang kinuha ang coffee na ginawa nya.

She leaned closer. Ipinatong nya ang kanyang kamay sa aking table. "Don't hesitate to call me, Miss President. Andito lang ako."

Akmang ilalapit nya pa ng husto ang kanyang sarili sa akin nang tumayo ako.

I faked a cough. "Okay, I understand."

Too much na ang distance namin. Ayoko pa naman n sobrang lapit sa akin. I hate it. Parang nasusuffocate ako.

Sasha, which is my secretary, plastered a strange smile. Halatang may kakaiba roon. Pero hindi ko na 'yon pinagtuunan pa ng pansin. Walang malisya.

I continued working. Napakaraming papeles ang nasa table ko. This is all about Stanford University. Mabigat talaga ang trabaho ko lalo na't ako ang Student Council President. Sanayan lang lalo na't pangatlong taon ko na 'to sa panunungkulan.

The girl named Sasha was the elected Secretary. Kabatch ko rin sya. Last year, she was placed on the P.I.O. position.

I am Paris Sylven Leviere. I am 20 years old. I'm taking Bachelor of Science in Business Administration. But to be honest, mas gusto kong maging isang doctor.

Too bad, hindi 'yun align sa business namin. I am the next heir of Leviere's Group of Company. Ako ang maghahandle non sa hinaharap. Ngayon pa lang ay tinetraining na ako bilang COO ng kumpanya.

Hindi ko naman mahindian sila Mommy at Daddy. Sumusunod ako sa kung anong gusto nila. I guess, I was the kind daughter. I never broke their rules.

Tinanggal ko ang aking salamin. Napahilot ako sa aking sentido. Mygoodness. Sumasakit na ang ulo ko.

Tumayo ako. I think, kailangan ko munang magrelax. I'm too pre-occupied on my work.

When I walked out of my office, sumalubong sa akin ang hindi makandaudadang mukha ni Princeton. He was the Vice-President.

Hindi ko na sya inabala pa. He seems focused. I started to walk to an empty hallway. Sabado ngayon at walang klase ang mga estudyante. Nag-overtime na kami dahil may kailangan pa kaming asikasuhin.

Using my car, I decided na pumunta sa isang pastry shop na malapit dito. I want to eat something sweet. A chocolate cake to be exact.

Pagpasok pa lang ay agad na sumalubong sa akin ang mabangong aroma ng cake. Mas lalo akong natakam.

"3 slice of chocolate cake with Iced Tea. Dine in." Pag-order ko. Yes, kayang-kaya kong ubusin 'yan.

"That would be P7,000, Ma'am." The cashier said. Ibinigay ko na sa kanya ang bayad. While waiting for my order, inilibot ko ang aking paningin sa interior ng pastry shop na pinuntahan ko.

Masarap sa feeling ang ambiance. Nakakagood vibes. Everyone is busy minding their own business. I guess, dito ko makukuha ang peace of mind na hinahanap ko.

"Here's your order, Ma'am. Enjoy your day." Nakangiting turan ng babae. Isang tipid na ngiti lang ang ibinigay ko sa kanya bago ko tuluyang kinuha ang 3 slice ng cake.

Pumwesto ako sa may gilid kung saan tanaw na tanaw ang labas. I prayed first before finally eating my cake.

I really like sweets. Pero hindi ako sweet ng tao. But I guess, lalabas din ang sweet side ko soon. The one who deserves it can see that.

"You!" Someone yelled. Napakalapit nito sa akin.

I shrugged at itinuon muli ang aking atensyon sa aking kinakain. Baka hindi ako ang tinutukoy ng tao. I guess, it was someone that is sitting behind me.

"Ugh! Ang lakas naman ng loob mo para hindi ako pansinin!" Someone slammed my table. Agad na napaangat ang aking tingin.

Sumalubong sa akin ang isang babae. Hindi maipinta ang kanyang mukha dahil sa napakasama nitong ekspresyon. Nagtatangis ang kanyang bagang. She's gritting her teeth. Para syang bulkan na nag-aalburoto sa galit.

Napakunot-noo ako. At sino naman ang babaeng 'to?

"Who are you?" Mahinahon kong tanong. Is this some kind of prank?

Naningkit ang kanyang mata at nakapameywang na humarap sa aking harapan. "Hindi mo ba ako natatandaan?"

"Nope. Hindi ko sinasayang ang oras ko sa mga walang kakwenta-kwentang bagay."

Nagsalubong ang dalawa nyang kilay. "What the hell?! Pinapalabas mo bang wala akong kwenta?! Na isa lang akong basura na panggulo sayo?" She exclaimed.

"Ikaw ang nagsabi nyan. Lower you voice, woman." I said in a low tone. "Or else, ako mismo ang magpapatahimik sayo."

Nagbago bigla ang kanyang ekspresyon. Sumilay ang mapaghamong ngisi sa kanyang labi.

Dumukwang sya papalapit sa akin. "Then make me." She whispered on my ear.

I looked at her. Ako pa talaga ang hinamon nya huh? Napangisi ako.

Akmang aalis na sana sya nang hawakan ko ang collar ng kanyang damit at mas hinila pa sya papalapit sa akin.

Kitang-kita ko kung paano nanlaki ang kanyang mata sa gulat. Isang centimer na lang ang layo namin sa isa't isa at any minute, pwedeng-pwedeng magdampi ang aming mga labi.

"I'm going to shut that mouth of yours using my mouth." Mariin kong turan. "Do you want that to happen?"

"Yes." Her gazed are fixed on my eyes. Parang wala sya sa kanyang sarili.

"Really?"

Suddenly, she realized something. "What?! I mean, no! Wag mo kong mamouth-to-mouth dyan!"

Namumula ang kanyang mukha na nagbawi mula sa distansya naming dalawa.

Nagkibit-balikat lang ako at itinuon muli ang aking atensyon sa aking kinakain. Sinisira nya ang peace of mind ko.

Who's this woman? Ano bang nasa isip nya at ako ang napagtripan nya?

I continued eating. Kailangan ko na 'tong matapos lalo na't may mga gagawin pa ako.

Sa sobrang busy, hindi ko namalayan na nasa harapan ko na pala sya. And damn! Kinakain nya na ang isang slice ng chocolate cake na inorder ko.

"What do you think you're doing?" Napatingin ako sa kanya. Nahigit ko bigla ang aking hininga.

Maganda sya. This is the first time that I saw a beauty like her. She has an almost perfect face. Napakaputi at napakinis din ng kanyang balat. Her eyes, mapaglaro ang mga ito. I am pretty sure that she's a naughty woman.

I snapped into reality when she said something. "I'm eating. May masama ba sa ginagawa ko?"

"Oo, lalo na't hindi naman sayo ang kinakain mo." Diretsahan kong turan.

"Aish. Masyado ka atang nag-iinit." Umiling-iling sya. "I guess, you need this milk tea para naman kumalma ka."

"Wag mo nang ituloy ang balak mo." I can sense it. May kakaiba.

"What?" She said and smiled innocently. "Hindi ko alam kung anong tinutukoy mo."

I groaned. Damn. Hindi ko alam kung bakit ko ba pinagtutuunan ng pansin ang babaeng 'to.

Iniayos ko ang suot kong salamin. Niligpit ko ang aking gamit at naghanda na sa pag-alis.

Pero hindi pa ako nakakapaglakad nang hinawakan nya ang aking kamay at pinaharap nya ako sa kanya. Hindi pa ako nakakaalma nang maramdaman kong may malagkit na dumapo sa aking katawan.

Napaawang ang aking bibig. I slowly looked at my body. Pasensyado akong tao pero sinasagad nya talaga ako.

I'm wet. Ang buong milk tea nya ay tumapon sa aking suot na damit. Mabuti na lang at hindi 'yon masyadong malamig.

My lips formed a tight lip smile. I looked at the woman who keeps on pestering me. Mapang-asar ang ngiting ibinibigay nya sa akin.

She's really testing me, huh?

"Oops. Dumulas sa kamay ko." Saad nya at tumawa ng katulad ng isang witch.

Mabilis na hinawakan ko an kanyang kamay at hinila sya papunta ng comfort room. Obviously, parang kinakaladkad ko na sya.

"Argh! Get off me!" Sinubukang umalis ng babae mula sa pagkakahawak ko pero hindi ko sya hinayaan.

Nilock ko ang pinto nang makapasok kami sa loob. Sumandal ako roon. Hindi ko sya hahayaan na makaalis dito hangga't hindi ko nakukuha ang gusto ko.

"f**k! What do you think you're doing? I will sue you!" Kahit na magkasalubong ang dalawa nyang kilay, hindi nakaligtas sa aking paningin ang takot at kaba sa kanyang mata. She's trying so hard to hide it.

I crossed both of my arms. "On what grounds, woman?"

"For abduction and attempted rape!"

Pagak akong napatawa. "Napaka-ilusyunada mo naman. Wala akong ginagawang masama sayo." Atsaka, kailanman ay hinding-hindi ko 'yon gagawin.

"Then what is this?! Paalisin mo na ako!" Sinimulan nya akong paghahampasin. Hindi ako makailag. Nasasaktan na rin ako kaya agad na hinuli ko ang kanyang kamay.

"Wag kang mag-alala. Papaalisin din kita." Unti-unting kumalma ang kanyang expression. Nawala ang pagkakasalubong ng dalawa nyang kilay.

She felt relieved. But I'm not yet done.

"Kung makikipagcooperate ka sa akin nang maayos."

"What the?!" She exclaimed. Katahimikan ang namayani sa aming dalawa. I guess, iniisip nya ang sinabi ko.

"Ugh! Okay, fine. What is it?"

"Strip." Napaawang ang kanyang bibig. Namumutla na sya. I'm dead serious. May isang salita ako.

Dahan-dahan akong naglakad papalapit sa kanya habang sya naman ay umaatras. "Start stripping o ako mismo ang gagawa non para sayo."