Love-Struck

Autumn's PoV: "Stand up, b***h. Ipakita mo sa akin ang tapang mo ngayon." But still, nakatingin lang sya sa akin. I groaned loudly. Damn. Is this b***h deaf or she's just dumb? Hindi ata sya nakakaintindi ng English. Mygoodness. I slapped this woman infront of me para naman matauhan sya. "Oh gosh. Ang sakit ng kamay ko. Ano ba 'yang mukha mo? Bakal?" I rolled my eyes in annoyance. Tsk. If I know, this b***h is mad at me lalo na't nahumaling ang boyfriend nya sa akin. Oh well, I can't blame her boyfriend. No one can resist the beauty of a goddess like me. Napakaganda ko talaga kahit kelan. Hindi pa nabubuhay ang tatalo sa ganda ko. Thanks to my Mommy's genes. Halos lahat ng features nya ay nakuha ko. I guess, pati na rin ang ugali ay namana ko. Mom and Mommy supports me in everything naman. Napatingin ako sa paligid. Halos lahat ng atensyon ng mga naririto ay nakatutok sa amin. May mga tao pa ngang kumukuha ng video at picture. For sure ay nakapost na naman 'to sa social media. Oh well, gustong-gusto talaga nilang dinadawit ang pangalan ko. I'm really famous. Gusto nilang sirain ang maganda kong name. But duh, I won't let them. Never. "Open your mouth and talk, b***h. Nasaan na ang tapang mo? Akala mo siguro ay hindi nakakaabot sa akin ang mga paninirang ginawa mo." Fear is now evident on her face. Kitang-kita ko ang panginginig n kanyang katawan. Parang anytime ay maiihi na sya sa takot. Tsk. She should be scared. Ako pa talaga ang naisip nyang kalabanin huh? I'm the reigning Queen of this University. "It's really true! You're a slut. Wala kang ginawa kung hindi landiin ang mga lalaki rito. You even wore revealing clothes para lang maattract sila sa cleavage mo." Mahabang litanya nito. Automatic na nagsalubong ang dalawa kong kilay. Parang nagpantig ang tenga ko sa sinabi nya. Nag-iinit ang dugo ko. In just a blink of eye, nakita ko na lang na nasa sahig na kami at sinasabunutan ko na ang babaeng b***h na 'to. "f**k you for saying that I am a slut!" I said. Nanggigil ako. I'm gripping her hair really hard. Sinubukan nyang umalis mula sa pagkakahawak sa akin ngunit hindi nya kaya. Pinatikim ko sa kanya ang sampal na hinding-hindi nya malilimutan. I slapped both of her cheeks. Agad na umalingawngaw ang lakas nito. *Pak!* "Whoo! You're really a badass, Miss Autumn!" "Go! Slap that b***h, Miss! She deserves that!" "Oh my! Ang ganda talaga ni Miss Autumn. Nakakainlove." I smirked. The crowd is cheering for me. Kawawa naman ang b***h na 'to. Wala man lang syang fans. Namumula na ang kanyang mukha. But that's enough. Nag-iinit pa rin sa galit ang aking dibdib. Bakit nya binabase sa suot ko ang mga paratang nya? Atsaka, kasalanan ko bang malaki talaga ang boobs ko? Ang kapal naman ng apog ng mga lalaki para isipij nilang ginagawa ko 'yun para sa kanila. Tsk. "Autumn! Stop it!" My thoughts were interrupted nang marinig ko may sumigaw. I hissed bago tuluyang sumunod. Dahan-dahan akong umalis mula sa pagkakadagan ko sa babaeng b***h na 'to. Namumula ang kanyang mukha at gulo-gulo ang kanyang buhok. "Follow me." Shaun heaved a deep sigh. I flipped my hair bago ako tuluyang sumunod sa kanya. Bored na naglakad ako. Mukhang alam ko na kung saan kami pupunta. Tsk. At mukhang hindi nga ako nagkamali dahil nandito kami ngayon sa Council Room. Damn. Suki na ako sa ganto kaya I'm not bothered. I sat infront of him. "You're really a pain to my ass, Autumn." Hinihilot nya ang kanyang sentido. He seems stressed. "Bakit naman? Am I doing something to your ass?" Nananahimik kaya ako rito. Duh. "Argh!" He groaned. "That's not what I meant. Napakapilosopo mo talaga kahit kelan." Napa-tsk na lang ako. He's the President of this University. Kilala ko na rin sya dahil sya ang palaging naghahandle ng mga away ko. "Why did you do that?" "That girl provoked me! She said that I'm a f*****g slut. Dinefend ko lang ang sarili ko." Nasa tama kaya ako. Duh. "You can resolve that in much peaceful way. Hindi mo kailangan gawin 'yon." "No way! She deserved that. Tama la——" "Excuse me." Someone interrupted. Automatic na nagsalubong ang dalawa kong kilay. Sino namang tao ang may lakas ng loob na gumitna sa pag-uusap namin? At talagang ininterrupt nya pa ang sasabihin ko huh?! Agad na sumalubong sa akin ang isang babaeng nakasuot ng t-shirt na may tatak sa right side na SC President. "And who are you?" Mataray kong turan. I crossed both of my arms. "I don't talk to strangers." She said at nilagpasan ako ng parang isa akong multo sa kanyang paningin. Mas lalong nagsalubong ang dalawa kong kilay. What the hell?! Bakit hindi man lang sya nasindak sa sinabi ko? Argh! Hindi ba sya nagagandahan sa akin? Hindi man lang sya tinablan ng alindog ko? Parang nainsulto ako bigla. Hinawakan ko ang kanyang wrist para pigilan sya. I forced her to look at my side. "What do you want?" Walang kaemosyon-emosyon nitong turan. "Who the hell are you?" Mariin kong turan. Hinigpitan ko ang pagkakahawak ko sa kanya to the point that she'll feel pain in no such time. "Ang lakas naman ng loob mong hindi ako pansinin?!" Argh. Nasa akin ang atensyon ng lahat. And this woman is not an exception. She sternly looked at me. Hindi ko maiwasang mapalunok. Damn. Her stares... feeling ko ay hinuhubaran nya na ako sa isipan nya. "Get off me." At marahang tinapik ang aking kamay. "Madumi ang kamay mo." Parang naestatwa ako sa aking kinatatayuan. Halo-halong emosyon ang nararamdaman ko. Bumibigat din ang aking paghinga. I'm mad. I'm raging mad! Parang may sariling isip ang kamay ko. Sinampal ko sya. Pero hindi pa nakakadapo ang aking palad nang masalo nya ito. Using her other hand, she pulled me closer. Ngayon ko lang napansin na napakalapit na namin sa isa't isa. It was suffocating kahit na sabihing ang bango-bango nya. "Don't test me, woman." There was an authority on the tone of her voice. Wala sa sariling napatango ako. Gumuhit ang ngisi sa kanyang labi. "Good girl." And slightly slapped my butt. Napaawang ang aking bibig. f**k. What the hell just happened? Bakit wala akong nagawa para pigilan sya? I clenched my fist. Alam kong hindi pa ito ang huli naming pagkikita ng babaeng 'to. Kapag nakita ko sya, lagot sya sa akin. "Miss Claveras, kindly leave this place for awhile. Kakausapin ko lang si Miss Paris." Hindi ko inalis ang tingin ko sa babaeng nakasuot ng eyeglasses ngayon. If looks could kill, ako na mismo ang magbuburol at maglilibing sa kanya sa lupa. Mabibigat ang hakbang na naglakad ako sa labas. Sumandal ako sa pader. Hmm... I wonder kung ano ang magiging punishment ko ngayon? Well, immune na ako sa ganto. Suki na rin ako sa Council Room. Matapos ang ilang minuto, narinig ko ang pagbukas ng pintuan. Iniluwa non ang babaeng nagpapainit ng ulo ko. Diretso lang syang nakatingin sa daan. Hindi nya man lang ako tinapunan ng tingin. Damn! Sino ba kasi ang babaeng 'to? Hindi pamilyar ang mukha nya sa akin. Hindi sya taga-rito. I guess, she's from the other University. But still, wala syang karapatan na ipahiya ako! I shooked my head. Pinakalma ko ang aking sarili. Hindi ko dapat iniistress ang sarili ko sa walang kakwenta-kwentang bagay. I fixed my composure and walked elegantly papunta sa loob. "So, what's my punishment?" Ayoko nang patagalin pa 'to. Marami pa akong gagawin. Shaun heaved a deep sigh. "Nakakarami ka na, Autumn. I guess, I have no choice but to expell you out of this University." I slammed the table really hard. What?! No way! Ganon ba kagrabe ang ginawa ko? Wala man lang proper na lecture? Akmang magsasalita na sana ako nang magsalita syang muli. "Base na rin 'to sa sinabi ng Dean. She already texted me kung anong gagawin sayo. Final na ang kanyang decision." Napatungo ako. "Okay, I understand." "I'm really sorry, Miss Claveras." I plastered a fake smile. Masyado akong maganda para ipilit ang sarili ko sa kanila. Fine. Kung ayaw nila sa akin, edi wag. Simple as that. Hindi sila kawalan. In fact, it's their loss dahil pinakawalan pa nila ako. Nasa akin na ang lahat. I have the perfect face that everyone will be mesmerized when they saw me. Napakaseksi ko rin. Maganda ang hubog ng katawan ko at maganda rin ang vital statistics ko. I'm also intelligent. Mayaman din ako. I'm famous not just in this University. Matagal na akong nagmomodel at marami na rin akong iniendorsong brand. Oh see? It's their loss. I stood up at umalis sa loob ng Council Room. Naglakad ako sa walang katao-taong hallway. But despite of that, ramdam na ramdam ko ang mga tinging ipinupukol sa akin ng mga estudyanteng nasa loob ng classroom na nadadaanan ko. They're staring at me with so much admiration. And I know that they are fantasizing me. Just like what the woman said, litaw na litaw ang cleavage ko. Tsk. Kasalanan ko bang malaki ang dibdib at pang-upo ko? I decided na umakyat na lang sa rooftop. In this way, makakapagrelax ako. Tamang-tama at solo ko ang place. Suddenly, sumagi sa isipan ko ang babaeng naka-iringan ko kanina. Agad na kinuha ko ang aking cellphone at dinial ang number ng private investigator ng family namin. "Hello, Miss Autumn?" "I want informations about a certain woman. Hindi ko alam ang pangalan nya." Diretsahan kong saad. Wait. Hindi ko matandaan ang pangalan ni binanggit ni Shaun kanina. He called the woman awhile ago. "Paano po 'yun, Miss?" Napahilot ako sa aking sentido. "Then check the CCTV on the Council Room!" "I'm expecting your report tomorrow morning." Hindi ko na inantay pa ang kanyang magiging response. Mabilis na pinatay ko ang tawag. I'm Autumn Skylar Claveras, 20 years old. I have the perfect face and the perfect body. I have never begged for someone. What Autumn wants, Autumn gets. Walang sino man ang humaharang sa gusto ko.