Defne’den
Aşk benim için kırmızı defterime gerçekleşmeyeceğini düşündüğüm bir dilekten ibaretti. Hayatım hep bir keşmekeşin içerisinde geçerken aşka hiç vaktim olmamıştı. Annem ve babam birbirine delice aşıktı. Gözlerimin önünde birbirine bu kadar değer veren bir çift varken galiba her erkekte babamın anneme olan aşkını aradım. Onun aşkını, onun sevgisini ve şefkatini… belkide benim için kutsal bir mertebeye ulaşmıştı.
Şimdiyse ummadığım taş başımı yarmıştı. Birden hayatıma bir gök taşı gibi inen bu adamla aşkın tatlısını da, acısını da yaşamaya başlamıştım. Üstelik ömrümün kalan son birkaç ayında… İçimde beni yakıp kavuran bir umut vardı. Ne kadar da doğruydu. Umut belkide tanrının yeryüzüne indirdiği en büyük kötülüktü. Benim için hiçbir çıkış yolu olmadığını bilmeme rağmen kalbim umut
