TAKE ME BACK TO 1895 (TAGALOG)

Kabanata 2 (Alora sa nakaraan)

"Anong libro ang sinasabe niyo señorita alora? Takang tanong nito

"basta yung libro" saad ko naman

"Ito po yung librong madalas niyong binabasa señorita alora " ng makita ko ang hawak nitong libro ang akala ko ay ito na pero malayo ito sa nakita ko kagabe at ang natatandaan kong title nito ay take me back to 1895 at ang libro namang hawak ng babae ay Sa mundo kong inaasam.

"Hindi yan yung libro" saad ko

"Subalit señorita alora wala na kayong ibang librong binabasa bukod sa libro na ito na inyong paborito" saad nito

(Kailangan kong mahanap yung libro na yun para makabalik ako.)

"Alora ba ang pangalan ko? takang tanong ko dito dahil gustong kung malaman kong sino ba ako dito sa nakaraan

"Maging ang inyong pangalan ay nakalimutan niyo na señorita alora" gulat na saad nito ng sabihin ko yun

"bakit konaman makakalimutan yung pangalan ko, atsyaka ang tanda kona para makalimutan yun ako lang naman si alora hernandez" saad ko at ngumiti naman ito

"Ang akala ko nakalimutan mona ang inyong ngalan" tuwang saad nito at naguluhan naman ako dahil parehas din ba kami ng last name grabe mababaliw na talaga ako kailan ba kase ako babalik.

"Señorita alora mabuti pa ay bumangon na kayo sa inyong higaan dahil hinihintay na kayo ni Don Alejandro sabik pa naman kayong makita ng inyong ama" saad nito at dali dali akong bumangon para makita ito

"Nakakatuwang makita na sabik kayo na makita ang inyong ama" ng makalabas ako ng kwarto nakita ko si Don Alejandro na nakaupo sa sofa, ang itsura nito ay malayo sa muka ni daddy.

"Alora mabuti ay gising kana" saad nito ng makita ako habang ako ay nakatulala lamang sa gilid ng hagdanan

"Hindi kaba natutuwa na bumalik nako sa ating baryo" dagdag pa nito at ngumiti lamang ako

"Ipagpaumanhin niyo Don Alejandro subalit si señorita ay pansamantalang nabura ang kanyang mga alaala kaya ganito na lamang ang kanyang ikinikilos" napaisip ako ng marinig koyun dahil hindi naman talaga ako nakalimot wala naman akong amnesia

"W-wait let me explain, ganito kase yan hindi ako si alora na kilala niyo galing akong future nasa bar ako kagabe at isang libro ang nakita ko kaya dinala ako dito at pag gising ko nandito nako sa bahay nato na hindi naman familiar saken hindi ko kayo kilala hindi ako ang alora na kilala niyo" pagpapaliwanag ko pero parang hindi naman sila naniniwala

"Feliz, ano bang nangyayare sa akeng anak bakit ganito nalang ang kanyang ikinikilos.

"Tatawag po ako ng manggagamot Don Alejandro.

"I'm not crazy, nagsasabe lang ako ng totoo Don Alejandro maniwala kayo saaken hindi ako ang anak niyo, gumising nalang ako nandito nako sa katawan nato hindi ito ang katawan ko.

"Ano bang sinasabe mo alora hindi kita maintindihan" saad pa nito na lalong nagpa-iyak saaken dahil walang naniniwala sa sinasabe ko

Ilang minuto lang ay muli akong nagpaliwanag dito.

"Alora, hindi ko batid na sinubukan mong wakasan ang iyong buhay sinabe saaken ng iyong tiya feliz, at lagi kang nag kukulong sa iyong silid.

"Last napo ito hindi po ako si alora hindi po ako yung anak niyo na tumalon sa lawa kagabe magkaiba po kaming tao, kasama kopo ang mga kaibigan ko kagabe na gumimik at pag gising ko nandito nako sa bahay na ito maniwala po kayo saaken Don Alejandro, alam kopo baka bukas mawala nako at makabalik nasa totoong ako at magising na sa panaginip nato" mahinahon kong saad dito pero wala manlang itong reaksyon at baka iniisip niya ay nababaliw na talaga ako

"Don Alejandro!! narito napo ang manggagamot! sigaw mula sa labas at ng marinig ko yun ay bigla akong natakot dahil baka ang tingin nila ay baliw na talaga ako

"Manggagamot? pero hindi ako baliw Don Alejandro" saad ko

"Señorita alora" paghawak nito saaken

"Bitawan moko, I'm not crazy! sigaw ko at naramdaman ko nalang ang pag inject saaken at nawalan ako ng malay.

»»»

"Don Alejandro, simula po ng magising si señorita alora ay napakalayo na ng ikinikilos niya kaya ganon na lamang ang awa ko kay señorita alora at ipagdarasal ko na mabilis ang kanyang paggaling.

"Wag kayong mag alala Don Alejandro, Hindi na sisiraan ng bait ang iyong anak bagkus pansamantalang lamang nabura ang kanyang alaala at sa madaling panahon ay babalik din naman ito" saad ng manggagamot

"Aray" saad ko ng magising at nakita ko ang manggagamot na kausap si Don Alejandro at si tiya feliz kaya agad naman akong pumikit muli at nagpanggap na tulog para makinig sa kanilang usapan

(Walang naniniwala saaken at akala nila baliw ako, siguradong dadalhin nila ko sa mental hospital kapag pinilit ko paring sabihin ang totoo dahil hindi naman sila maniniwala dahil napaka imposible talaga yung nangyare kahit ako ay hindi maniniwala dahil sa palabas lang ito nangyayare.)

(Kailangan kong magpanggap na muna na nawala talaga ang alaala ko hanggang sa makabalik ako.)

"Maiwan kona kayo Don Alejandro" saad ng manggagamot at ng maramdaman ko na nakaalis na ito ay agad naman na kong bumangon

"Don Alejandro gising na si señorita alora.

"kailangan mo munang mag pahinga alora, dahil ang iyong katawan ay hindi pa ganon kalakas.

"Kayo po ba talaga ang daddy ko? tanong ko dito

"D-daddy? anong ibig mong sabihin akeng anak? takang tanong nito atsyaka kolang naalala na hindi pa pala napag aaralan ang english language noon

"Ang ibig kopong sabihin ay kayo po ba talaga ang akeng ama? tanong ko muli dito

"Tama ako ang iyong ama alora" saad nito

"Pasensya na po hindi ko po kayo agad nakilala" ng sabihin ko ang mga yun bigla naman akong nakaramdam ng sakit kahit hindi ako ang anak nila nasa puso parin sila ni alora at nararamdaman ko ito ngayon

"Hindi mo ginusto ang nangyayare alora, alam kong nahihirapan ka dahil nawala ang iyong memorya.

"yun po ba ang sinabe ng manggagamot kanina?

"ganon na nga anak, kaya kailangan mo munang magpahinga at wag mong ipilit ang iyong sarili na makaalala" Ng marinig ko yun gumaan naman ang pakiramdam ko

"Pwede poba na mapag isa muna ako sa kwarto ko" saad ko

"Sige maiwan na kita anak, dahil may mga gagawin din ako sa hacienda ipagbibilin mona kita sa tiya feliz mo" saad nito at naiwan na akong mag isa sa kwarto nato.

Ng masiguro kona wala na talaga si Don Alejandro ay bumangon din naman ako agad sa higaan.

"Dahil sa libro nayun kaya ako nandito kaya malamang yun din ang makakapagpabalik saaken kaya kailangan kong hanapin yung libro nayun, pero paano naman?

"Para akong nasa palabas hindi ko kinakaya to.

"bakit ba kase ako nandito?

"Kasama kolang si kalix kagabe, tama kasama kolang si kalix kagabe siya yung huli kong kasama bago ko lapitan yung libro nayun, tapos ngayon kailangan kong maging si alora kahit ako naman talaga si alora.

"Teka yung muka ko" bigla akong napahawak sa muka ko at dali daling nag hanap ng salamin para makita kung kamuka kodin ba siya

"Pareho din kami ng muka" saad ko ng makita ko ang muka ko sa harap ng salamin

"Pati yung boses ko ganito din walang nagbago parehong pareho kami, grabe may alora din pala noon o baka siguro malayong kamag anak ko siya kaya parang iisa lang talaga kami.

"Teka asan naba yung librong pinakita saken ng babae kanina na paborito daw ni alora" agad ko namang kinuha ang libro.

"Sa mundo kong inaasam? ang weird naman ng title nitong libro parang ang boring paano niya naman ito naging paborito

"Parang iisa lang kami pero meron din kaming pagkakaiba katulad ng mga taste sa libro.

"Kung mag kikita lang tayo siguro ire-recommend ko sayo yung favorite kung book na i love you since 1892 best yun sa lahat ng nabasa ko kaya for sure magugustuhan niya din yun kaso baka umiyak lang siya kaya wag nalang.

"Sa mundo kong inaasam" pagbasa ko muli sa libro na ito

"Itago ko nalang tong libro mo at baka sabihin mo hindi ko iniingatan tong mga gamit mo" agad ko namang ibinalik yung libro sa dati nitong lagayan

Paglabas ko ng kwarto agad ko namang nakita yung babaeng tinawag ni Don Alejandro na tiya feliz.

"Señorita alora" saad nito ng makita ako

"Pwede ko po ba kayong maabala. agad naman ako nitong nilapitan

"Mabuti naman okay kana señorita alora" saad nito

"Ah pwede niyo poba ako kwentohan para po makatulong sa pagbalik ng alaala ko.

"Natutuwa ako na gusto mo talaga na maibalik ang iyong memorya" saad nito

"Para po makilala ko ang sarili ko, pero pwede ko po bang malaman kung sino po kayo? tanong ko dito

"Pasensya napo kase hindi kopo kayo maalala.

"Aba'y okay lang, ako si Feliz Hernandez kapatid ng iyong ama" nagulat ako ng marinig yun dahil tita ko pala siya pero napagkakamalan kosiyang yaya kanina

"Ako ang iyong tiya feliz.

"Tiya feliz kapatid niyo pala ang akeng ama, pasensya napo talaga dahil sa mga sinabe ko sainyo kanina na hindi maganda pakinggan" saad ko ng makonsensya dahil parang ang sama ko na kausapin siya ng parang walang respetong bata

"Tiya feliz ano poba yung mga hilig kong gawin? tanong ko dahil gusto kong makilala si alora

"Marami kang hilig gawin alam ko yun, pero mas pinipili mong tanawin nalang ang paligid mula sa inyong bintana, yun ang madalas mong gawin" ng marinig ko yun bigla naman akong naawa kay alora

"Ganon po yung lagi kong ginagawa tiya feliz?

"Madalas kang nakatago sa iyong silid señorita alora bihira kalang lumabas ng iyong silid at madalas mong basahin ng paulit ulit yung libro mong paborito kahit na matagal mo na itong nabasa.

"Yun lang poba yung mga hilig kong gawin? tanong ko ulit

"Yun ang nakikita ko señorita alora, bihira kalang din ngumiti sa mga taong nakikita mo dahil madalas kang mag isa ayaw mo ng kausap.

"Hindi ko alam na ganon pala si alora" saad ko

"Ganon ka nga, kaya ganon nalang ang naging reaksyon ko ng makitang iba ang ikinikilos mo kaya natutuwa ako dahil may mga ngiti na sa mga labi mo.

"Sobra layo pala ng personality namen ni alora. saad ko sa isip ko

"Ah tita faye pwede ko pobang malaman kung anong taon na ngayon?

"Ang taon ngayon ay isang libo't walong daan at siyam na pu't lima" ng marinig ko iyon ay sobra akong nagulat dahil sobrang layo nito sa taon kung saan ako nabibilang

"May masakit ba sayo señorita alora?

"Ah wala naman po nagulat lang ako sa taon ngayon" saad ko at ng makalabas na kami ng bahay ngayon kolang na realize na malawak pala ang bahay nila alora meron din silang garden

"Ah tita feliz ay tiya feliz gusto kolang po malaman mayaman poba ang ama ko? kahit ako na weirdohan sa tanong ko

"Ang iyong ama ay isa sa mga mayaman sa ating baryo dahil sa pagiging may ari ng isang hacienda" saad nito at nagulat naman ako dahil kahit sa nakaraan mayaman na talaga ako

"Hacienda? Meron po kaming hacienda? tanong ko dito

"Oo at kasalukuyang nandoon ang iyong ama" at napaisip ako na mayaman na pala sakanila kapag may sarili kang hacienda

"Bakit mo pala na tanong señorita alora?

"Wala lang po, naisip kolang tiya feliz.

"May gusto kabang kainin ipagluluto kita" saad nito at naisip ko naman na gusto kong malibot ang baryo nato

"Tiya feliz pwede po ba akong samahan lumabas ng bahay" ng sabihin ko iyon ay mukang nagulat ito at naalala ko na hindi pala masyadong lumalabas si alora lagi lang pala siyang nakatanaw sa bintana niya

"Lumipas ang limang taon señorita alora, ngayon niyo lang ako inayang mamasyal" ng marinig ko yun sobra akong nagulat dahil limang taon grabe hindi ko kinakaya ang pagiging taong bahay ni alora malayo sa ako na laging nasa gimikan

"Limang taon? sobrang tagal kona po palang hindi nakakalabas tiya feliz" at ng makita ko ang balat ni alora ay mapapansin mo talaga na hindi siya lumalabas dahil sa sobrang puti ng kanyang balat alam kong maputi na ang balat ko pero yung sakanya mas maputi pa.

"Nakakatuwa señorita alora, masaya ako dahil may mga bagay na kayong gustong gawin ngayon katulad na lamang ng pamamasyal.

"Tara napo tiya feliz gusto ko na pong makita ang baryo at malibot" tuwa kong saad dahil curious ako kong anong buhay ang meron sila noon

"Sandali lang señorita alora, kailangan niyong magsuot ng sumbrelo para sa proteksyon ng iyong balat" Agad namang pumasok si tiya feliz sa loob ng bahay

"Ang init naman sa balat nitong suot kong damit pero maganda ganito yung mga nakikita ko sa mga history series ganito yung mga suotan noon malayo sa suotan namen ngayon na puro skirt and coquette top.

"Señorita alora suotin niyo ito" Isinuot ko naman agad ang ibinigay ni tiya feliz na sumbrelo

"Tara napo tiya feliz" tuwang tuwa kong saad ng makalabas ng gate ng bahay

"Tiya feliz ano pong baryo ito? takang tanong ko

"Ito ang baryo ng Santiago maraming mga dayuhan ang pumupunta sa ating baryo señorita alora" Sa mga oras nato labis akong namamangha sa mga nakikita kong mga gamit na makaluma na hindi kona nakikitang ginagamit sa hinaharap ngayon

"Tiya feliz ano po ang tawag sa gamit nayan" turo ko sa isang bagay na ngayon kolang nakita at familiar ito sa plansta ang pagkakaiba lang ay wala itong kuryente

"Ang tawag dito ay prensa de corona señorita alora" bago lang sa pandinig ko ang salitang yun at ngayon lang ako nakakita ng ganong bagay, may mga kalesa din na dumadaan sa harap namen kaya ganon nalang tuwa ko ng makita yon sa personal dahil madalas topic namen to sa major subject ko

"Tiya feliz gusto ko pong sumakay ng kalesa pwede po nating subukan" saad ko dito

"Ipagpaumanhin mo señorita alora subalit hindi tayo pwedeng lumayo sa ating baryo, mahigpit na ipinagbabawal yun ng iyong ama na si Don Alejandro" nalungkot ako bigla ng marinig yun gusto ko panamang makasakay ng kalesa bago makabalik sa hinaharap kaya sayang naman.

"Wag kang mag-alala señorita alora sasabihin ko kay Don Alejandro ang tungkol dito ng sa ganon ay makasakay ka ng kalesa.

"Sige po tiya feliz, thank you po" saad ko at bigla naman itong naguluhan

"Ano ang ibigsabihin ng iyong binanggit na ingles señorita alora? takang tanong nito at napahawak naman ako sa ulo ko dahil bawal nga pala akong magsalita ng english language

"Ah tiya feliz ang ibigsabihin po ng sinabe ko ay salamat yun po ang ibigsabihin ng salitang thank you.

"Señorita alora nakakatuwa dahil marunong kang mag salita ng ingles ngunit gusto kolang ipabatid sainyo na hindi pa itinuturo ang salitang ingles sa ating baryo kaya saan kayo natuto ng salitang ingles? Takang saad nito at hindi ko naman alam kong anong idadahilan ko hindi ko naman pwedeng sabihin ang totoo na nag aral ako sa isang university dahil ayokong ipa-gamot ulit nila ko sa manggagamot nayun.

"Señorita alora pwede ko bang malaman? pag ulit nito

"ah ano po tiya feliz... sa libro ko po doon kopo natutunan ang salitang english ay ingles po" palusot ko dito

"Ganon ba, lubos akong nasisiyahan dahil batid kong malawak ang iyong kaalaman señorita alora" ng marinig ko yun bigla akong nakaramdam ng saya dahil ngayon lang ako nakarinig ng ganong compliment na never kong narinig kay daddy kahit na consistent with honors ako

"Tiya feliz" pagtawag ko dito

"May problema ba señorita alora?

"Wala po ah tiya feliz uwi napo tayo" saad ko at ng paalis na kami isang kalesa ang dumaan sa harap ko at isang familiar na muka ang nakita ko

"Kalix?