Dangerous Gentlemen I: Judas' Contract

********* "WALA na po bang ibang paraan?" I asked with a bit of hope. "I'm sorry, hija. This is your father's last will and I can do nothing to change this. Except, babangon siya sa hukay at papalitan ang huling habilin niya." pahayag ni Attorney Delgado na Abogado ni daddy . Nakipagkita ako dito dahil may importanteng bagay daw itong ididiscuss sa akin tungkol sa last will ng daddy. I just found out from Attny. Delgado that my father left me an inheritance. I should be happy dahil kahit paano, sa huling sandali niya, naisip niya akong iwan ng mana, pero hindi ko magawang maging masaya. I don't need those money, all I want is my father. And if only I could trade all of my father's fortune just to bring the time back before I left him, I would and I will stay with him I bit my lower lip to suppress my crying.. Bakit ba ganito ang nangyayari sa buhay ko? Bakit ba ang malas malas ko? Kung tutuusin ay hindi naman ako nahihirapan ng ganito noon. I had everything that a girl wish for a life. Isang magarang bahay at kompletong pamilya, dagdag nalang siguro na mayaman kami. But It all changed when we found out that dad had been cheating on mom. Worst we also found out that dad had a child with his mistress. Para iyong bomba na yumanig at sumira ng buhay namin. And since then,my life became misserable. Nawala na iyong masaya at pekpektong pamilya na mayroon ako. Ang masakit pa n'on, pati si mommy ay nawala sakin. She died because of depression, hindi niya kinaya ang ginawa samin ni daddy. Sa sama ng loob ay nag overdosed ito sa gamot. Simula noon ay lumayo na din ang loob ko kay daddy. I was mad at him dahil siya ang sumira sa pamilya namin. I blamed him for everything that happened to our family. Lumala pa iyon ng dalhin nito sa bahay ang pamilya nito sa labas. I felt left out, pakiramdam ko ako ang hindi belong sa pamilyang 'yun. And it even got worst, everytime na wala si daddy ay minamaltrato nila ako, they are bullies and so mean. Pinapamukha nila saakin na sila ang pinili ni dad, kesa sa amin ni mom. So when I turned 20, I decided to moved out and started to live on my own dahil hindi ko na kayang pakisamahan pa ang half sister ko at ang mommy niya. Simula noon ay hindi na ako nakialam pa sa buhay ni daddy at sa bagong pamilya niya. I live my life as an independent woman for the past 9 years nang hindi humingi at tumatanggap ng kahit na anong tulong mula sa kanya. Though I misses my dad ngunit mas nanaig ang hinanakit ko sa kanya. Pakiramdam ko ay pinabayaan niya ako. But recently, I found out that dad had a severe illness, terminal cancer. When I found out, lahat ng sama ng loob kosa kanya ay nawala, I went to see him and mend things between us... At masaya ako na bago siya nawala ay nag kaayos kami at nagkapatawaran. If I only knew that something like this will happen to him, siguro hindi ko na papalipasin pa ang mahabang taon bago kami nnagkaayos ni daddy. Pareho ng nawala ang mga importanteng tao sa buhay ko, and now ang tanging ala ala nalang ng parents ko sa akin ang nagbabadya naring mawala. "I-I can't do that." Nanghihina kong sabi. Attorney Delgado sighed, nagtanggal din ito ng salamin. "Then, all your parents property and money will go to your half sister." he said before sipping on his cup of coffee. Humikbi ako. Wala naman akong pakialam sa pera ni dad. Leslie can have all of it. Basta sa akin ang ancestral house at ang lupang kinatitirikan nun. Hindi ako papayag na mapunta iyon sa kamay ni Leslie and Tita Lauren lalo pa at nalaman kong malaki ang interes ng mga iyon sa ilang ektaryang lupain dahil may balak ang mga itong tayuan iyon ng hotel. No! I won't allow that. That place is my haven. Sa nakalipas na ilang taon ang lugar na iyon ang naging takbuhan ko sa tuwing nalulungkot ako at kapag namimiss ko sila, lalo na noong umalis ako sa poder ni dad. Maraming masasayang alaala ang mayron kami sa ancestral house na iyon, all my childhood memories was in that house kaya hindi ako papayag na mapunta iyon kay Leslie. That place is the only memory I have with my parents. They can have all dad's money for all I care pero ang bahay na 'iyon ay akin. But dad made sure na mapupunta lang iyon sa akin at ang 70% ng ari-arian nito kung matutupad ko ang nakasaad sa last will. Imagine how shocked I was ng basahin ng abogado ang last will at nakasaad doon na mapupunta sakin halos lahat ng ari-arian ni dad. The most crazy part is, I should get married before I reach 30 para makuha ko ang mana ko Kapag hindi pa ako naikasal sa pagitan ng edad na 'yun, wala akong makukuha ni singko. Muling nagsalita si Attorney Delgado. " Matalik na kaibigan ko ang daddy mo at parang anak narin ang turing ko sayo. And between you and Leslie, mas gusto kong ikaw ang magmana ng lahat ng ari-arian niya dahil bukod sa ikaw ang lehitimong anak, alam kong hindi mo basta basta lulustayin ang pera ng daddy mo." Nagtataka akong napatingin sakanya. "What do you mean, Attorney?" "Nilulustay na ng kapatid mo at ni Celestina ang iniwang pera ng daddy mo. They are using it unwisely." True to his words, ngayon ay nasa Las Vegas ang mga ito at nagpapakasarap sa perang pinaghirapan ni daddy. Wala pa ngang 40 days na nailibing si dad pero ang mga ito ay parang hindi man lang namatayan. Now I'm wondering if Tita Celestina really loved my dad. "Confident ang dalawang iyon na hindi ka makakahanap ng mapapangasawa mo dahil ilang buwan nalang ay magthi-thirty ka na. I suggest na maghanap ka na ng mapapangasaawa mo, Allistair. Or bakit hindi mo nalang ayaing magpakasal ang nobyo mo? Do you have a bouyfriend now?" Wala sa sariling napayuko ako at napatitig sa magkadikit kong kamay. "W-wala pa ho sa isip ko ang bagay na yan. S-saka, isa pa... I never had a boyfriend kaya malabong mangyaring magkakaasawa ako sa maikling panahon lang." nakakahiya mang aminin pero sa edad kong ito ay hindi pa ako nagkakaron ng boyfriend. Kahit halik di ko pa nararanasan. Kaya sige nga, paano ako makakapagasawa kung wala naman akong boyfriend ? Kahit noong hifhschool at college nga, wlaang nagkamalinh manligaw sakin. Si Leslie lang naman ang nagkaron ng madaming manliligaw noon At isa pa, sino naman ang gugustuhing maging girlfriend ang isang katulad ko? Look at me, I'm old fashioned. Gusto kong maiyak. Napaka-imposible naman kasi noong condition ni dad. At bakit naman iyon pa ang naisip niya? Kung iisipin ay hindi naman ganun kadali ang paghahanap ng asawa. Meron ngang mga mag boyfriend girlfriend palang ay naghihiwalay na. Tiwala at pasasama ng matagal ang pondasyon ng isang relasyon. Pero minsan,kahit gaano pa katagal na magkasama ang dalawang tao, hindi pa rin sapat 'yon. May mga tao pa ding nangangaliwa at hindi makuntento kahit na nga kasal na ito. Patunay na doon si dad. Hindi ko lubos maisip na sa tagal ng pagsasama ng mga magulang ko, hindi ko inakalang magagawa iyon ni daddy kay mommy. At isa pa, mas priority ko ang sarili ko at yung business ko. I said to myself para pagaanin ang loob sa kawalan ko ng boyfriend. Napabuntong hininga ako. Bakit ba ganito pa ang kundisyon ni daddy? Bakit hindi nalangniya ibigay sa akin ang bahay na iyon? Is this his punishment for me dahil sa pag-alis ko noon sa poder niya ? Paano na ito ngayon? I sighed in frustration. Kung sa ibang pagkakataon siguro, I could simply ask Leslie na ibigay nalang sa akin iyong lupa, kahit iyon lang, they can have the rest, but knowing her, kahit na magmakaawa ako ay hindi niya iyon ibibigay. Muli akong napabuntong hininga Hindi ko alam kung ano ang gagawin, nahihirapan ako. It was a long and tiring day. Kakatapos ko lang ayusin ang monthly financial report nang Coffee Shop na pag mamayri ko nang mag-ring ang cellphone ko. Nang makitang kong si Atty. Delgado ang tumatawag, agad ko iyong sinagot. "Hello, Attorney?" I greeted. "Hello, Hija. Busy ka ba ngayon?" Bungad nito. "Hindi naman po. Bakit? May kailangan po ba kayo?" "Good. Because I have something to tell you, Hija." Sabi niya. Awtomatikong na paahon aako mula sa pagkakasandal sa swivel chair. "Ano iyon Attorney?" "Someone's interested in buying one of your father's property." Pag uumpisa nito. My brow furrowed. "What property po?" I asked. "The one in Tagaytay." Napaisip ako. Meron nga kaming malaking lupain doon . I remembered that my father planned on putting a Hotel and Resort there, hindi nga lang natuloy nang namatay si mommy. " I've already talked to your sister about this and she's interested in selling your property sa malaking halaga." Pagpapatuloy nito. Nagsalubong ang kilay ko sa sinabi nito. "They can't do that!" Ganun nalang ba ang balak nila sa lahat ng properties ni dad? Ibebenta nalang nila ng basta basta. I heard the man sighed on the other line. "For now, yes. Wala silang karapatan na pakialaman ang naiwang properties ng daddy mo, pero oras na hindi mo parin nagawa ang proviso sa huling habilin ng daddy mo, mapupunta sa kanila ang lahat ng ari-arian and they can do whatever they want to do with the property ." Pagpapaalala nito sakin. Sumandal ako sa swivel chair at marahang hinimas ang sumaskait na sentido ko. I took a deep breath. "Pwede ko bang malaman kung sino ang interesadong bilhin ang property ni dad?" "Well if you heard about Saavedra Corporation. They're the one interested in buying your property."