chapter 7
781 Words
today is my birthday.
hindi ako tinigilan ni kai kagabi hanggat hindi kami nag kakabati, pasado alas tres na nang maka uwi sya.
pinagbigyan ko sya, he assured me that it's just a friendly date, nothing more nothing less.
tinawagan din ako ni suzy pati narin ni lia at ng mga relatives ko, even my classmates and teachers greet me.
saktong pag baba ko ay nadatnan ko si kai sa sala na may dalang bulaklak, kaagad itong lumapit sakin bago ito ibigay kasabay ng pag hàlik nya sa noo ko.
“happy birthday my baby, iloveyou so much” he said and hugged me.
napangiti ako, “iloveyou, thankyou hon” i said.
—+—+—
sinabi nga sakin ni kai na kakain daw kami sa labas, kasama namin si lia at suzy.
since cravings ko ang mga pagkain sa mcdo doon nalang din kami kumain
umupo na kami sa naka serve na upuan para samin, bale katabi ko si kai, kaharap ko si suzy at kaharap ni kai si lia.
dumating na ang order namin at busy sa pag kwe-kwentuhan si kai at lia.
tahimik lang akong nakikinig sakanila dahil kanina pa dumadaldal si suzy kesyo tumataba naraw sya
kusang natigil ang pag nguya ko nang mapatingin sa katabi kong si kai.
“say ah” saad ng boyfriend ko sa bestfriend kong si lia.
tahimik lang akong nanonood sakanila kahit deep inside parang pinipiraso na ako.
“say ahh too” lia smiled sweetly habang hawak ang nuggets na nasa tapat ng bibig ni kai
sabay silang napatingin sakin ng bigla akong tumayo at tinalikuran sila
naramdaman ko ang pag sunod ni suzy saakin habang malalaking hakbang ang ginagawa ko para malihis ang lugar nayon
isa isang pumatak ang luha kong kanina ko pa kinikimkim.
ramdam ko ang pag hila sakin ni suzy at ikinulong ako sa yakap.
“how could they do this to me! huhu ngayon pa talagang kaarawan ko, i tough lia is my bestfriend, but she stole my boyfriend! how could she how could she!” tuluyan na akong mapahagulhol sa bisig ni suzy habang hinahaplos nya ang aking likod.
para akong batang umiiyak na kaylangan nang kalinga nang magulang.
“shh, she's not our friend anymore ziley, sa kabila nang pag tanggol natin sakanya ito pa ang igaganti nya” galit nyang tugon.
i'm still sobbing on her arms, it's hurts. i can't imagine na sariling kaibigan ko pa ang gagawa sakin nito
“hindi naman ibigsabihin na porke kaibigan natin hindi na tayo gagawan ng masama, kung minsan ay sila pa ang dahilan kaya tayo nasasaktan. bilang nalang ang mahahanap mong totoong kaibigan sayo. meron talagang kaibigan na itinuturing nating parang kapatid pero aahasin tayo sa huli, this is a lesson zile. you must learned your lesson.”
nanghihina akong tumango at niyakap sya nang mahigpit.
she's my comfort zone
hindi ko alam ang gagawin ko. all i feel right now is anger and sadness.
naiinis ako dahil hinayaan kong mag pakabulag bulagan kahit alam kong may namamagitan talaga sakanila.
“ziley.. kahapon ng pauwi na ako i saw kai and lia, they're kîssíng. noong una akala ko namamalikmata ako pero no, alam kong si lia yon. dahil nilapitan natin sila at alam na alam ko ang suot nya.” nagulat ako sa sinabi nya.
i can't believe them, i treat lia as my sister but he choose to ruin our friendship.
“hindi ko na iyon sinabi sayo dahil gusto kong ikaw mismo ang maka-alam.” dagdag nya ulit.
“bakit suzy? i'm not enough? lahat lahat binigay ko sakanya, pero bakit nya naman nagawa sakin ito?” nanghihina kong usal kasabay ng luhang pumapatak.
“shh you're enough. you deserve better, ziley. abandone them, move on. i know it's hard for you, pero girl! 7years na kayo 7 YEARS! pero ano? he have an affair with lia. ang masaklap pa ay meron pang kayo ng patulan nya”
napayuko ako
inihatid na ako sa bahay ni suzy dahil sinabi ko sakanyang gusto konang mag pahinga.
pero ang totoo ay gusto ko munang mapag isa, gusto kong mailabas ang bigat sa dibdib ko.
hindi na ako nag palit ng damit at agad na ibinaon ang mukha sa unan.
“bakit mo'ko nagawang lokohin kai! ano pabang kulang saakin?! wala naba akong karapatan pang sumaya? kasi putàngína pagod na ako! i want to díe! oh god, why did they do this to me? sinuway ko ang parents ko para sakanya pero bakit nya ako niloko? bakit sa bestfriend ko pa?!?” sigaw ko sa loob ng kwarto habang humahagolhol ng iyak.
i pity me.
i'm so usèlēss.
happy birthday to me.
- Writer
