chapter 8
827 Words
nagising akong maga ang mata, ang bigat nang talukap nang mga mata ko, para akong hinampàs ng matigas na bagay.
dumeretso ako sa banyo upang mag hilamos.
tinignan ko ang sarili ko sa salamin, i look misirable.
ngumiti ako ng mapait.
“kaya mo 'to zile, ikaw pa” bulong ko sa sarili ko kahit alam kong mahirap.
naligo narin ako at nag palit ng damit, agad akong bumaba dahil sa kalam ng aking sikmura.
nasa kalahati na ako ng hagdan nang makita ko ang taong hihilingin kong hindi na naging parte ng buhay ko.
“ang kapal naman ng mukha mo para mag pakita sakin” sabi ko at tinignan si lia na ngayon ay nakatingin saakin
“let me expla-” i cut her.
“no! you stole my boyfriend! you betrayed me!” isa isang nag silaglagan ang mga luhang traydor.
“it's just a pranked come on” peke akong natawa.
“pranked? prank na alam nyong ikakasakit ko? anong klase kayo! sa mismo ko pang kaarawan lia! at ano? pati ba ang pag hahàlikàn nyo prank din?” kita ang gulat sa mukha nya.
“wh-what” utal nyang tanong.
“what? i treated you as my own sister! i protected you from bullies, sana pala hinayaan nalang kita noon.” may pag sisisi kong sabi.
“hah! you're too much. alam mo ba kung bakit nya nagawa yon? dahil hindi mo maibigay sakanya ang kaya kong ibigay! boring kang girlfriend kaya sa ibang babae ni kai nagagawa ang pangangailangan ny-” i slapped her, hard.
“umamin karin! màlàndí ka! hígàd! edukada ka sanang tao pero bøbø ka, isa kang pàtàpón! a tràsh!” dumaan ang gulat sa mga mata nya dahil sa sinabi ko.
“and one more thing, sayong sayo na sya. hindi ko ugaling akuin ang pinagsawaan na.” i said
nilagpasan ko na sya at iniwan na nakatanga sa sala.
tama yan zile, ganyan nga.
she's weak.
now i know the reason, she have an affair with kai dahil they're doing that thing.
hindi ko alam na ang mga tahimik na tao ay nasa ilalim pala ang kulo, i can't imagine na ganoong babae sya.
nawala ang dignidad nya bilang babae. paano kung mabuntís sya habang kami pa at wala man lang akong ka alam alam?
hindi ko alam ang gagawin ko.
sobrang sakit ng ginawa nila sakin, all this years, minahal ko si kai. but he cheated on me.
minsan hindi sapat ang assurance para mapatunayan na wala syang ginagawang ikakasakit at ikakagalit mo, pero patago n'yang ginagawa iyon at tanging sarili lang ang makaka-alam.
kahit gaano kapa ka loyal at faithful sa partner mo, ma a- attract parin sya sa iba
they still admire other girls, lalaki sila. pare-pareho
nasa veranda ako ng bahay nang makita ko si kai na nasa labas nang gate.
what are he doing here?
may lakas ng loob pa pala syang mag pakita sakin.
bumalik ang sakit at galit sa dibdib ko nang mag tama ang mga mata namin.
“ZILEY PLEASE TALK TO ME I'M BEGGING YOU!” nag mamakaawang sigaw nya sa labas.
“for hèlla sake gagawa ba sya nang eskandalo rito?” inis kong bulong.
“ZILE PLEASE LET ME EXPLAIN! PLEASE” desperado nyang sigaw habang tinitingala ako.
tumayo ako at inayos ang damit bago sya binaba
“zile i'm sorry look that's just a prank-” i slapped him, hard.
nadungisan ang kamay ko sa dalawang pisnging madumi.
“pranked? pranked lang ba yon para sayo?!” pasigaw nang tanong ko kasabay ng luhang nanunudyo nanaman.
“babe plea-”
“SHUT UP! don't call me babe again! we're done kai! i don't deserve a man like you, a stúpíd jèrk dímbo! habang may tayo pala may bínàbàyó kanang iba! at ang masaklap ay ang bestfriend ko pa. BESTFRIEND KO KAI. sinira mo ang pag kakaibigan namin.” iling kong turan sakanya habang umiiyak.
“it's just an accident forgiv-” i slapped him, again.
“fvck yóu!” sigaw ko sakanya bago sya hampasin sa dibdib.
“ i won't never forgive you! mananatili itong ala-ala sakin, i shouldn't love you harder. kung alam ko lang na mangyayari to sana si dane nalang ang sinagot ko.” napahinto ako nang lumuhod sya sakin.
“please ziley forgive me! iloveyou so much, please don't leave me” umiiyak nyang pakiusap.
too late kai, too late.
“go home, i don't want to see you again. i'm done with you kai.” huling turan ko sakanya bago sya iwang naka yuko
masakit pero dapat ko na syang bitawan, kaylangan tanggapin na isang pag kakamali ang nagawa nya.
truth hurts.
isang magandang ala-ala ang pitong taong kasama ko sya, ngunit tila biglang nag iba ang ihip ng hangin kaya ito ay naging isang bangungot.
niloko nila ako, ang dalawang taong pinag kakatiwalaan ko ay ang dahilan kung bakit para akong ginigisa.
nothing is permanent, lahat temporarya lang.
- Writer
