MY BOYFRIEND AND MY BESTFRIEND PRANKED ME

chapter 9

kahit anong gawin kong pag lilibang ay hindi mawala wala ang bigat sa dibdib.

nahiga ulit ako at kinuha ang cellphone sa study table ko, papuntahin ko nalang siguro si Suzy rito nang sa gayon ay makalimutan ko pansamantala ang mga nangyari.

i open my sss account dahil doon ko i cha-chat si suzy, pero nag sisi akong binuksan ko pa ito.

i saw lia's new update, pictures nila ni kai.

kusang nag init ang mga mata ko dahil sariwang sariwa pa ang ginawa nila sakin, i checked every photos kahit para na akong naupos na kandila.

this.. eto ung gabing may sakit ako. tinatawagan ko si kai pero sabi nya kaylangan din sya ni tita kasi she is also sick, pero ang totoo ay nasa bisig sya ni lia.

napahawak ako sa dibdib ko habang parang batang umiiyak, fvck this ang sakit.

ibinato ko ang mga unan dahil sa gusto kong mailabas ang bigat sa loob ko, i'm sick of this.

ayoko na.

súicíde is calling me

i'm so tired. wala akong masasandalan, ayokong mag open up sa mga magulang ko dahil ayaw ko silang mag isip at mag alala.

kai is my crying shoulder, pero sya na ang dahilan kung bakit ako umiiyak.

napatingin ako sa gúntîng na nasa table ko, nanginginig ko itong kinuha at itinapat sa pulsó.

“forgive me, lord. i'm a living human too, i'm not a robot. please forgive me” umiiyak na bulong ko.

itinapat ko ito sa pulsó at dahan dahan gumawa ng guhit, nagulantang ako sa biglang pag bukas ng pinto.

“WHAT THE HÈLL ARE YOU DOING ZILEY!?!” galit na bungad sakin ni suzy.

tinignan ko sya habang umiiyak parin, inagaw nya saakin ang gúntíng bago ako niyakap nang mahigpit.

i'm so úsèlèss

“hindi ko na kasi k-kaya suzy eh pagod na ako” humahagolhol na ako sa bisig nya habang hinahaplos nya ang likod ko.

“but it doesn't mean na tatapusin mo ang búhay mo! ano ba! lalaki lang sya! nandito kami! marami kaming nag mamahal sayo, utang na loob ziley wag mo tong gagawin” her voice crack.

patuloy ako sa pag iyak habang sya ay umiiyak narin.

“nandito ako zile, palagi akong nasa tabi mo, hindi kita iiwan. mahal kita eh, anong gagawin ko pag tinuloy mo yun ha?! zile mag isíp ka naman! isipin mo ang maiiwan mo! isipin mo rin ang mararamdaman naming nag mamahal sayo.” umiiyak nyang tugon sakin.

“i-i'm so sorry, hindi ko na kasi kaya, ubos na ubos na ako” basang basa na ang kanyang damit dahil sa mainit na likido na nag mula sa mga mata ko.

“shh i'm here, hindi kita iiwan. paano nalang kung hindi kita naabutan? zile? paano kung natúloy? please don't do that again, i'm scared ziley” umiiling nyang saad kasabay nang pag iyak habang nakatingin sa mga mata ko.