chapter 10
455 Words
pag katapos nang mahabang pag iyak ko ay nakatulog na pala ako, napatingin ako sa katabi kong natutulog parin.
mugto ang mata naming dalawa nang matulog kaya mas lalo itong mugto ngayong kakagising ko lang.
thankful ako kasi umuwi si suzy bago nangyari ang lahat nang ito.
kung wala kaya sya anong gagawin ko? siguro pinag lalamayàn na ako.
saglit akong tumitig sa kisame at mapait na ngumiti na hindi talaga ito isang panaginip, totoong nangyayari ito. totoong wala na kami, isang katotohanan na niloko nya ako.
kinuha ko ang cellphone ko sa tabi at tinignan ang mga lerato naming masaya.
hinaplos ko ito at matabang na ngumiti, mananatili nalang itong ala-ala.
i deleted our 10678 pictures and 580 videos because i want to forget him.
i'm tired of crying. that's enough.
i'm not longer his girlfriend, dahil ang bestfriend ko na
dahan dahan akong tumayo sa kinahihigaan dahil baka magising si suzy, mabilis akong pumunta sa cr at nag hilamos.
nag babad ako sa bathtub dahil gusto kong mahimasmasan.
this time, sarili ko muna.
i need to fix my self, hindi pwedeng ganito nalang ako sa mga darating na araw.
birthday ni kai bukas at wala akong balak pumunta kahit punong puno na ang text message ko galing sakanya.
why would i attend on his birthday? dahil gusto nyang makita ko ang announcement nyang official girlfriend nya na si lia?
heck no.
i better stay at home than to come on his party.
habang nag bababad ay nag lagay ako nang pipino sa mata, i have a glass of wine in my hand habang nag rerelax sa tubig.
“ziley nanjan kaba?” mapanuring tanong ni suzy habang kumakatok sa pinto.
“yes, wait lang matatapos na” i said.
“hayy na pa-praning na tuloy ako, ikaw kasi wag mo nang uulitin iyong kagabi”
bumuntong hininga ako
sinuot ko na ang robe ko at pinagmasdan ang mukha ko sa salamin.
para akong zombie dahil sa mata ko, namumugto parin ito pero hindi na katulad kanina.
pansin ko rin na pumayat ako, marahil ay hindi ako kumakain dahil sa depressed ako sa nangyari.
inayos ko ang buhok ko at na ala-la ang naudlot na balak.
agad akong lumabas at tinawag si suzy
nag kukumahog itong umakyat at nag a-alalang tumingin sakin.
“bakit? may masakit ba sayo? ano saan?” napatawa ako.
“what?! anong nakakatawa?!” she ask me again.
huminto ako “nothing. ang praning mo kasi, walang may masakit sakin. gusto ko lang sanang mag pasama sa mall para maituloy ang pag papagupit.” naka ngiti kong sabi.
she look relieved “aish akala ko kung ano na. hala sige, maliligo lang ako”
napatawa ako nang mahina at umiling.
- Writer
