Tufan, Alper’den cevap alamayınca paniğe kapıldı. “Abi! Abi iyi misin?” dediğinde Alper’in cılız çıkan sesini duydu. “Ben… vuruldum” dedi. Ses tonundan acı çektiği belli oluyordu.
“Nasıl ya!” dedi. Kalbi korkuyla çarparken onu dikkatlice üzerinden indirip kucağına çekti. Alper acı içinde inlerken Tufan’ın gözleri Alper’in sırtındaki kırmızılığa takıldı. Kıyafetinin büyük bir kısmı kana bulanmıştı. Bu görüntüyle korkudan gözleri büyüdü, kalbi daha da hızlandı. “Hayır hayır... bu olamaz!” dedi. Dehşete kapılmış bir şekilde etrafında toplanan insanlara bakarak çaresizce yardım istedi. “Lütfen yardım edin! Birisi ambulansı arasın!”
Çaresizlik ve korku içinde ne yapacağını bilmiyordu. Kalabalık onları sadece seyrediyor gibiydi. Tufan kucağına çektiği Alper’in titreyen vücudunu hissediyordu,
