ALPER
Sidra’yı sakinleştirmeye çalışırken birden karnını tutarak iki büklüm oldu. Yüzünde tarif edilemez bir acı ifadesi vardı. Korkuyla “Sevdiğim ne oluyor?” derken ne olduğunu anlayamadan tamamen bayıldı, gözleri kapandı, tüm vücudu kollarımda ağırlaşarak gevşedi. Onunla birlikte yere çöktüm. Panikle yanağına dokundum, “Sidra!” diye seslendim, ama hiçbir cevap alamadım. Sanki sonsuza dek sürecek bir uykuya dalmış gibiydi, hiç tepki vermiyordu. Onu kaybetme korkusu bir an içimi sararken kucağıma aldım. Kalbim sanki ağzımın içinde çarpıyordu, nefes almakta zorlanıyordum. “Ona ya da bebeğimize bir şey olacak mı?” Bu düşünce, tüm zihnimi ele geçirmişti, neredeyse aklımı kaybedecek gibiydim.
Salonun kapısına doğru koşarken gözlerim hızla etrafı taradı, ağlamakta olan Asuman Hanım’ı gördüm.
