ALPER
Aralık ayının soğuğu yüzüme çarparken elimdeki yaş pasta kutusuyla arabaya koştum. Sidra’nın ceket giy uyarısını dinlemeyip gömlekle arabadan çıktığım için pişman olmuştum. İnce gömleğim, keskin soğuğu doğrudan hissetmeme neden oluyordu, ama erkekliğe leke sürdürmeye hiç niyetim yoktu. Pastayı özenle bagaja yerleştirip ön kapıyı açtım. Koltuğa yerleşirken bana ters bir bakış attı. Yüzündeki ifadeyi görür görmez içimde bir gülme isteği belirdi, ama kendimi tuttum. “Üşüdün değil mi” dedi.
“Yok canım ne üşümesi “deyince ellerimi tuttu. Avucunun içine aldığı ellerimi nefesiyle ısıtmaya çalıştı. “Donmuşsun! Bir de üşümedim diyorsun. Ya üşütür yine ateşlenirsen.” Avuçlarının sıcaklığı, soğukla savaşan bedenime bir an için huzur verdi.
Sidra bana kızarken eğilip yanağını öptüm. Dudağımı
