ALPER
Asuman Hanım, Ateş’i kucağında hafifçe sallarken saate gözüm kaydı. Akşam altı olmak üzereydi. Sidra’nın hazırlanacağını söyleyip beni odadan çıkarmasının üzerinden yarım saatten fazla bir zaman geçmişti. Yorgunluğumu bastırmaya çalışarak kravatımı gevşetirken telefonum çaldı. Arayan Asaf’tı.
“Çıkmıyor musunuz hâlâ?” diye sordu, sabırsız bir sesle. Tufan ve Yıldız’ın düzenlediği davet için Azade annelerle hep birlikte gidecektik, ancak bu bekleyiş onun sabrını taşırmış gibiydi.
“Ben hazırım, ama Sidra’nın hazırlığı daha bitmedi” dedim biraz mahcup bir tonla. “Kadınları biliyorsun. O hazır olduğunda sizi ararım. Yakında iner zaten.”
Asaf “Bilmez miyim hiç” dedi. “Havin de Sidra’dan çok farklı değil.
Kayınbiraderimle erkek dedikodusu yaptığımıza inanamayarak telefonu kapattığımd
