I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 20

Aviana Kye

Paul Calling. Oh, may god! Nawaglit na sa isipan ko ang date namin ni Paul. Sinagot ko kaagad ang tawag niya mula sa kabilang linya.

"Nasaan kana ba?! Kanina pa ako naghihintay dito sa condo ko, honey. Kung hindi ka pupunta? Sana magsabi ka nalang. 7:30 pm ang usapan natin 7:50 pm na, wala ka parin. Ano ito honey, lokuhan lang ba?" Galit na sabi ni Paul sa kabilang linya. Kaya natahimik ako at hindi ako nakaimik sa mga lumabas sa bibig niya.

"Paul... Nandito na ako sa baba ng aparment mo. Paakyat na ako. Sorry, kung na late ako, sa usapan natin..." Paumanhin ko sa kanya. At madalas lagi na siyang galit kapag tumatawag sa akin may problema ba ito?

"Bilisan mo. Lalamig na itong pagkain na ihinanda ko.."

"I'm coming, honey.... " pinatay ko na ang cellphone ko at muling binalik ko ang tingin ko sa mga kaibigan ko para makapag paalam na saka nila. Nagawi ang tingin ko kay Deacon. Nang mapansin kung naniningkit ang mga mata niya, nakatingin sa akin. Madilim ang aura niya. Kuyom ang magkabilang palad ng mga kamay niya. Gumalaw pa ang galit na galit niyang mga ugat sa kanyang braso. Ano na naman kaya problema ng isang ito? Ang dami ko na iniisip. Dumadagdag pa 'tong bwesit na lalakin to..

"Honey? Wow ang sweet ng tawagan nila Bro..." Tudyong pagaasar ni briger kay Deacon.

"Ang hina mo pala, Pre." Tudyo rin na sambit naman ni Kian cole at tinapik niya sa balikat ni Deacon. Hindi ko maintidihan kung ano tinatakbo ng usapan nila makaalis na nga.

"Who's that?" Nalilitong tanong ni Clement sa akin. Siya nalang pala ang hindi nakakalam na may boyfriend ako.

"Boyfriend ko. May date kasi kaming ngayon." Nahihiyang kung sabi sa kanya.

"Dalaga kana nga talaga... Aviana." At muli niya ginulo ang buhok ko.

"Alis na ako guy's. Kanina pa ako hinihintay ng boyfriend ko." Paalam ko saka nila. Hindi na muli na baling ang tingin ko kay Deacon. Mainit na naman ang ulo ng isa 'ito, daig pa yung babaeng nireregla.

"Sige, ingat..." Kaway sa akin ni Manddox pero doon naman siya nakatingin sa katabi niya hindi sa akin.

"Go inside the bar, first Bro's, I will deliver, Aviana to their house." Aniya ni Deacon sa mga kaibigan namin kaya kumunot ang noo ko. Napahinto ako sa paghakbng palayo sa kanila.

"Okay, Bro. Kausapin siya ng maayos. Huwag mong pagalitan na parang bata yan, bestfriend mo, Deacon." Rinig kung payo ni Malcolm kay Deacon. Bakit? bata paba ako para pagalitan ako ng kumag na ito. Naguguluhan kung tanong ko sa akin sarili. Nagsisimula na sila mag alisan. Pero yung tatlong kumag na si Bailey, Kian Cole at Lincold may habol pang malukong ngisi sa akin. Kaya naman nag isang linya ang mga kilay ko saka nilang tatlo. Tsaka umalis na silang lahat pwera lang sa isang kumag na iwan pa.

"Tara na. Ihahatid kita sa bahay niyo ngayon." Yaya niya sa akin. Lumapit siya sa akin ng akmang hahawakan niya ako sa kamay ko. Iniwas ko na kaagad yun at napangisi ako sa sinabi niya.

"Anong ihahatid sa bahay?! Di'ba naririnig mo naman, na may date kami ng boyfriend ko! Kaya nandito ako ngayon! Kung gusto mong umuwi mag isa ka.." Sterikal kung sabi sa kanya.

"Huwg mo akong subukan, Aviana." Banta niya sa akin.

"Huwg mo rin akong takutin Mr. Alvarez?" Matigas ko saad sa kanya. Anong Akala niya sa akin. Siyang lang ang may karapatan magsalita ng ganun. Kahit agaw pansin ang namumuong tensyon sa pagitan namin ni Deacon sa mga taong dumadaan at papatingin sa gawi namin.

"At pwede ba! Huwag mo akong pakialam sa gustong kung gawin? Matanda na ako! Kung may lakad kayo ng iba natin mga kaibigan. Pumunta kana... Huwg mo akong pakialaman sa lakad ko, please..." Pagsusumamo ko sa kanya.

"Paano kung sabihin ko, sayo. Na hindi ka pwedeng makapg date sa boyfriend mo."

"Ang kapal talaga ng pagmumukha mo para sabihin 'yan sa akin! Para sabihin ko sayo mr. Alvarez! Boyfriend ko yung tao. May usapan kami ngayon gabi. Hindi mo ako pagaari. Para pigilan mo ako, sa nais kung gawin!"

"Pag-aari pala? Paano kung sabihin ko din, sayo, pagaari kita.. Dahil natikman nakita!" Pagmamalaking sabi niya sa akin. Ibis na maisulto ako sa sinabi niya natawa pa ako.

"Nakakatawa ka naman Mr. Alvarez! Masyado ka bilib sa sarili mo. Ang labi kulang, ang tikman mo. Hindi ako mismo. Or mismong katawan ko! Na kahit anong oras ay pwedeng kung hugasan ng tubig ang mga labi mo, na dumampi sa mga labi ko.. Paano mong sasabihin natikman mo ako ahh?" Pang-iisulto ko sa kanya. Hindi maipinta ang pagmumukha ng binata umiigting ang magkabilang niya panga sa galit. Dahil yata sa mga binitawan kung na ma-aahang na salita sa kanya. Kaya taas noo ako nakipag titigan sa kanya kahit nakakapaso ang matim niyang titig sa akin.

"Huwag mo ako pilitin, Aviana. Na gumawa ng masama ulit. Baka susunod hindi muna talaga magugustuhan ang gagawin ko sayo!" Matinding pagbabanta niya sa akin at tikop ang magkabilang niyang palad. Nanlilisik ang mga mata niya sa galit sa akin. Habang nanatiling nakatunghay siya sa akin.

Nabuhay ang kaba sa akin dibdib at nawala ang mga ngiting tagumapay ko sa pang-iisulto sa kanya. Ito yung kaba ng narasan ko habang ginagawan niya ako ng hindi maganda. Pinilit ko humarap sa kanya na hindi natitinag sa mga sinabi niya. Bagkos ngumiti pa ako ng pagkatamis na kahit ni-nenirbisyo na ako.

"If you want to hurt me? I dont care. Dahil babae lang ba ang kaya mo?" I said. Not looking at him anymore. At patakbo akong pumasok sa loob ng ascott bonifacio global city manila.

"Aviana!" Galit na tawag niya sa akin hindi na ako lumingon sa kanya. Baka habulin pa niya ako hanggang sa loob. Pagpasok ko palang sa loob ng aparment. Pinaspasan ko kaagad pinindot ang elevator para makapasok na ako kaagad sa loob. Nanginginig pa mga kamay ko habang hinihintay ko mag bukas ang pinto ng elevator. At mabuti nalang din bukas kaagad ang pinto ng nito. Kaya nasakay ako kaagad at mabuti na rin din wala akong kasabay sa pagsakay. Habol ko ang paghinga ko at pinag masdan ko ang sarili ko malaking salamin sa may loob ng elevator.

Parang akong takot na takot sa itsura ko. Kaya naman kinuha ang make up ko sa loob ng bag ko at pati lipstisk ko at pinahiran ko ng kunti ang lipstick ang mga labi ko na medyo na putla. Dahil sa kaba ng mapag-isa kami ni Deacon. Mabuti nalang hindi ako sinundan ng lalaki na 'yon. Saktong matapos na ako mag-ayos. Siya naman bukas ng pinto ng elevator. Naglakad ako palabas at hinap kaagad ng mga mata ko ang condo unit ng boyftiend ko. Nang makita ko na ito hindi mo na ako kumatok. Pinakalam ko muna ang t***k ng puso ko nandito parin yung kabang nararamdaman ko. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Tsaka kumatok na sa pinto. At Bukas kaagad ito at bumangad sa harap ko ang akin boyfriend.

"Sa wakas dumating karin, Honey." Sabi niya at parang nabunutan ng tinik si Paul sa pagdating ko. Yumakap siya sa akin at hinalikan niya ako sa mga labi ko na masuyo. Kaya nabitawan ko ang hawak kung bag sa sahig. Narinig ko sumara ang pinto ng condo unit ng boyfriend ko. Hanggang sa. Naramdaman ko na may malambot akong nahigaan na kung anong bagay sa likod at bumababa ang mga labi ni Paul sa may panga ko at doon lang ako natauhan. Naitulak ko siya mula sa pag dagan niya sa akin ibabaw.

"Whats wrong, honey?!" Gulat na tanong niya sa akin.

"Di'ba. . Pinagusapan na natin itong bagay na ito Paul?" Pakiramdam ko tuloy nakasala ako sa isang tao. Pero paano ako magkakasala sa kanya hindi naman siya ang boyfriend ko kundi ang kaharap ko ngayon. Pagtatalo ng puso't at isip ko.

"I'm sorry, honey. . Dadala lang ako sa sobrang pagkamiss, sayo. Kaya hindi ko napigilan ang akin sarili." Pahingi niya ng pasensya sa akin.

"It's okay. Sana huwag na maulit ito. Dahil alam mo hindi pa ako handa sa bagay na ito."

"Kailan kaba magiging handa, honey? Lalaki ako, na may pangangailan din bilang nobyo mo, Aviana." Napangat ang tingin ko kay Paul. Hindi ko nagustuhan ang huling sinabi niya.

"Bakit naiinip kana ba?! Oo, lalaki ka. Pero may tamang panahon di'yan. Sa gusto mong manyari, Paul. Ilan beses na, natin ito pinag usapan diba? ito na naman ba tayo?!" Kung alam kulang mauuwi sa pagtatalo ang date namin. Sana pinahinga kuna nalang itong oras na ito.

"Aviana, naman! Mahigit 3years na tayo. Hanggang ngayon wala parin nanyayari sa atin dalawa? Kundi puro nalang kiss, nakakasawa na...." Panunumbat niya sa akin. Sa hindi ko maibigay ang pangangailangan niya bilang lalaki. Hindi ko rin napigilan hindi sumabog sa galit ko kay Paul. Kaya napatayo ako mula sa pagkaupo ko sa kama.

"So, anong gusto mong palabasin?! Na dapat may manyari na sa atin. Ganun ba Paul?!" Tanong ko na punong galit. Mahal ba talaga niya ako? o baka katawan kulang ang Mahal niya sa akin.

"Oo, kung mahal mo ako?! dapat handa mo rin ibigay ang pangangalan ko!" Muli niyang sagot sa akin.

"Mahal kita, Oo. Pero hindi nasusukat sa pagmamahal lang. Ang pangangailan ng katawan mo... Kung mahal mo din ako? Dapat handa kang maghintay, sa hinihiling mo sa akin at dapat nirerespito mo din ang desisyon ko, bilang girlfriend, mo Paul.. Ito lang ba ang habol mo sa akin? kaya ba niligawan mo ako?!" Seryosong kung tanong ko sa kanya. Hindi kumurap ang mga mata kung nakatingin sa kanya.

"No... Honey, Sorry. hindi na mauulit ito." Lumapit si Paul sa akin at kinuha ang dalawang kung kamay at hinawakan niya ito at humihingi ng tawad sa akin. Huminahon lang ako sa huling sabi ko sa kanya.

"Patatawarin kita. Pero ito na ang last na magtatalo tayong dalawa, tungkol sa bagay na 'yun, Paul?" Hiling ko sa kanya. Kapag na ako. Kusa ko ito ibibigay sa kanya na hindi nagdadalawang isip pa. Ang gusto ko. Kapag binigay ko ito. Siya na ang last ko.

"Yes, honey. Thank you. Tara na. Simulan na natin, ang date natin. Baka lumamig na ang pagkain sa table." Yaya niya sa akin. Pero napahilot ako sa akin ulo ng makaramdam ako ng medyo pagsakit ito ng bahagya. Dala siguro ito ng pagtatalo namin ni Paul.

Nang wala na akong maramdaman na sakit. Sumunod na ako sa kanya at naupo na sa hinanda niyang chair.

"How are you working for your, company honey?"

"Ayos lang, kahit laging pagod."My simple answer to his question.

"How about you. Ka musta ka naman dito sa condo, mo?" Sinuri ko ang loob ng condo unit ng boyfriend ko. Kung may nagbago ba dito. Mukha naman wala naman nagbago dito. Kung ano parin yung ayos dati. Iyon parin naman hanggang ngayon.

"Ito busy rin sa trabaho. Sa susunod na linggo, magtutungo ako sa canada honey. Meroon kaming pictorial, ng mga kapwa ko model, doon. Kaya hindi kita matatawagan ng madalas." Paalam sa akin ni Paul. Sa uri ng trabaho ni Paul. Walang problema sa akin. Kasi mangaral naman ito. Nandito siya nabubuhay sa pag-momodel. Ito ang pasyon niya na gusto niya sa buhay.

"Okay, lang sa akin. Alam ko para sa trabaho mo din 'yon. Huwag mo na akong alalahanin pa. Isipin mo nalang ang trabaho mo." Saad ko at tinuod ko nalang ang pansin ko sa kinakain ko. Masarap naman itong hinanda ni Paul kaso nawalan ako ng gana talaga.

"Galit ka parin ba? dahil sa sinabi ko kanina? Kaya hindi mo ginagalaw yan pagkain mo?" Umiling ang ulo ko sa tanong niya sa akin.

"Pagod lang siguro ako. Kaya wala akong ganang kumain. Tsaka pwede ba sa susunod nalang natin tuloy ang date natin. Bago ka tumungo sa canada?" Sabi ko sa kanya. Naghihiyang ako sa effort na ginawa ng boyfriend ko para sa date namin dalawa. Pero kahit anong pilit kung bigyan ng gana ang mood ko. Hindi talaga kaya. Dahil sa nanyari kumosyon sa pagitan namin dalawa.

"Mabuti pa nga. Mukha wala ka nga talaga sa mood, ngayon. Dito ka nalang matulog. May damit ka pa naman pamalit d'yan sa may cabinet ko." Nagaalalang sabi ni Paul sa akin.

"Hindi pwede, Paul. Na dito ako matutulog sa condo mo. Kailangan kung gumising ng maaga. Para magtungo sa office. Wala rin akong dalang extrang uniform, pagpasok ko bukas sa office ko." Pagsasangguni ko kaagad sa sinabi ng boyfriend ko. Hindi ko rin nais makatabi siya na may sama ng loob sa kanya. Dahil hindi kulang talaga nagustuhan mga sinabi niya kanina. Kaya sumama ang timpla ko sa harap niya.

"Ganun ba? Kailan ka ulit matutulog dito, honey?" Tanong niya sa akin. Napaisip ako kung kailan nga ba pwede akong matulog dito sa condo niya.

"Maybe, kapag maluwag na ang schedule ko sa office, Paul." 'Iyon nalang na isagot ko sa tanong niya sa akin. Ayaw kung paasahin si Paul kung magbibigay ako ng date sa kanya.

"Okay. Ihahatid nalang kita sa inyo. Kesa magtaxi kapa." Hindi na ako kumibo pa. Basta tumayo nalang ako sa kinauupuan ko at kinuha ko nalang ang akin bag sa ibabaw ng kama niya.

When Paul dropped me off in front of our house. Umalis na rin din siya agad. Tinanaw ko nalang ang papalayong sasakyan niya mula sa akin. Kung alam kulang hindi magiging mganda ang date namin ni Paul ngayon gabi. Sana pala hindi nalang ako nagtungo sa condo unit niya pati mood ko nasira na din niya pati oras ko na sayang lang.

Pero may part din nasinisisi ko sarili ko. Aminado akong may kasalanan din ako at may pagkukulang sa kanya bilang girlfriend niya. Ayaw ko isisi lahat kay Paul sa nanyari sa pagitan namin kanina. Marahil tama siya? Sobrang miss niya ako at isang buwan din kami hindi nagkita. Kaya ganun lang naging reaskyon niya pagkakita niya sa akin. Tumungon din naman ako sa halik ni Paul. Kaya humantong sa ganun.

"He's gone. Don't bother to look at him anymore. . " Sabi ng may nagmamay-ari na boses na yun. Kaya't napalingon ako sa likuran ko. Kinuluban kaagad ako ng

Kaba ng makita ko si Deacon. Naninigarilyo habang nakasandal sa pader ng bakod ng bahay namin. Sa hindi kalayuan kung saan nakaparada ang kanyang sasakyan. Anong ginagawa niya nito dito? Mukha kanina pa ang binata dito base sa nakikitang kung ilan pirasong sigarilyo na ang nagkalat sa inaapakan niyang daan. Ito 'yung kauna'uhanng pagkakataon na makita ko siyang humihithit ng sigarilyo.

"Ano na naman ba ang kailangan mo ah?!" Mabasig kung tanong sa kanya. Bakit ba kung nasaan ako nandoon din itong kumag na lalaking to. At nakakapagtaka lang? Kung paano ba niya nalaman na pauwi na ako.

"I waiting you." He said. Sabay patay ng sigarilyong, gamit ang sapatos na suot niya tsaka naupo sa ibabaw ng sasakyan niya. Habang ang dalawang kamay ng binata ay sinuksuk niya sa magkabilang bulsa ng patalon niya. Parang siga kung titignan ko siya base ayos niya.

"W-why you waiting me?" I asked him. Nanginig pa ang boses ko sa tanong na yun. at naglakad siya papunta sa akin. Parang may mga dagang nagtakbuhan sa akin dibdib para mabato ako sa kinatatayuan ko ngayon. Langot na.

"Pumasok ka sa loob ng sasakyan ko. Ngayon na!"Napikit ang mga mata ko sa pagbulyaw niya sa akin.

"Ah? A-at bakit? Anong gagawin ko sa loob ng sasakyan mo?!" Naguguluhan kung tanong ko sa kanya.

"Basta! Pumasok ka sa loob ng sasakyan ko ngayon, na sabi!" Muling niyang bulyaw sa akin kaya naman narindi ang tinga ko doon. Ayaw ko sa lahat binibulayawan ako ng isang tao. Lalo na sa harap pa ng bahay namin.

"Pwede ba Deacon! Huwag mo akong bulyawan hindi ako bingi... Tsaka ayaw ko mo na makipag talo sayo ngayon gabi! Dahil masakit ang ulo ko at pagod rin ako sa trabaho ko, please lang.. Wala akong sa mood makipag away sayo ngayon.." Mahina sabi ko sa kanya. Pero nandun 'yung nayayamos ang damdamin ko sa kanya. Kasalanan kuba na takbuhan ko siya kanina. Kaya ito mukha naman siyang tigre sa harap ko.

"Huwag mo akong dramahan, Aviana. Hindi uubra 'yan sa akin, pasok..." Hinawakan ako ng binata sa akin braso at pilit niya akong pinapasakay sasakyan niya.

"Bitiwan mo nga ako! Ano ba kasi gagawin ko sa loob ng sasakyan mo ha?!" Tanong ko na paulit ulit sa kanya. Pero hind naman niya sinasagot mga tanong ko. Ngumisi lang siya. At dahil sa malakas ng binata. Pasalapak niya ako pinaupo at pinasok sa loob ng sasakyan niya. Kahit nagwawala akong pumiglas sa kanya. He strong.

"Makikita mo mamaya. Kung anong gagawin natin dito sa loob ng sasakyan, ko?! Pagtapos mo ako takasan kanina!" Nang gigil niya sabi sa akin. With warning. Kaya Napalunok ako ng sunod-sunod at pinagmasdan niya ang kabuuan ko.