Day 3
1305 Words
Pasado alastres na ng alaskwatro ng umaga at tahimik ang buong haligi ng gymnasium. Kanya-kanyang naglatag ang lahat ng mahihigaan at ngayon ay mahihimbing ang kanilang tulog.
Mula sa kanilang malalim na tulog ay nagising si Dave dahil sa sobrang sakit ng ulo at ng kanyang katawan. Hinihingal ito at pakiramdam niya'y tumakbo siya ng napakalayo. Dahan-dahan siyang bumangon at tumayo saka tutumba-tumbang nagpumilit maglakad papunta sa banyo. Alam niya kung ano ang nangyayari sa kanya kaya naman nais niya sanang ikulong ang sarili sa banyo para hindi makasakit ng iba.
Nang makarating sa banyo ay agad siyang pumasok sa isang cubicle at isinarado ang pintuan. Lalong tumindi ang sakit na nararamdaman niya. Ang mga buto niya ay tumutunog at grabe ang sakit na dumadaloy sa bawat parte ng kanyang katawan.
"Mama, naiihi ako." Kinalabit nang kinalabit ng bata ang kanyang ina dahil sa pagsakit ng kanyang pantog.
Bumangon naman ang ina niya saka inalok ang kamay sa anak. Tahimik at maingat nilang tinahak ang daan papuntang banyo sa takot na baka makagising sila.
Inalalayan ng ina ang kanyang anak sa pinaka dulo ng cubicle saka humarap sa salamin. Narinig niya na may mahinang ingay sa kabilang dulo ng cubicle malapit sa pintuan ng women's restroom. Pansin naman niya ang dugo sa pintuan nito. Out of curiosity ay naglakad siya papunta dito upang malaman kung may tao nga ba.
"Hello. May tao ba diyan?" Mahina pa siyang kumatok dito dahil mukhang hindi ito nakalock at baka mabuksan kung lalaksan niya ang katok.
Tanging mahina at kakaibang ungol naman ang narinig niya mula sa loob ng cubicle.
"Mommy, who are you talking with?" Tanong ng kanyang anak na si Darlene na ngayon ay nasa harap na ng pintuan ng cubicle sa dulong bahagi at nag-aayos ng kanyang pang-ibaba.
"Faster, baby." Nginitian niya ang anak saka dahan-dahang binuksan ang pintuan ng cubicle sa harapan niya.
Halos tumalon siya ng makita si Dave a iba-ibang na ang itsura mula sa lalaking nakilala at nakasama nila. Napakapangit at napakabaho nito. Napatili siya ng bigla siyang talunan niyo na naging dahilan ng pagkahiga niya sa sahig na naging resulta ng mabilis na pagkagat sa kanyang leeg.
"Ahhhhhhhh!"
Deretso ang pagbangon ng lahat nang marinig ang napakalakas at nakabibinging tili. Isang pamilyar na tili. Puno ng takot at sakit ang tono nito.
"Na naman?" Asar na asar na asik ni Michael na ngayon ay nakatayo na at hawak ang kamay ng kanyang kambal na nakatayo na din sa kanyang tabi.
Agad namang binuhat ni Yuki si Zebby at ibinigay kay Deiji na alertong-alerto matapos marinig ang nakabibinging hiyaw. Inilagay ni Yuki ang lahat ng gamit ng bata sa maliit na bag na bitbit ni Deiji kagabi. Alam niya sa sarili niya kung ano ang nangyayari. At hindi niya maatim na muling magutom ang bata kaya't inuuna niya iyong asikasuhin hangga't may oras pa.
"Diyan lang kayo." Paalala ni Glenn sa kanila saka umalis at sumali sa mga kalalakihan na nagtutumpukan malapit sa restroom ng mga babae. Sarado ito kaya't hindi nila alam kung ano ang nangyayari sa loob at walang naglalakas loob na buksan ito dahil sa takot.
Lumapit ito sa pintuan saka huminga ng malalim. Nang sa tingin niya ay ready na siya ay dahan-dahan niya na itong binuksan.
Lahat ay nagimbal nang makita ang ang babae na nakahandusay sa harap ng pintuan. Duguan ito at walang malay. Ngunit mas lalong sumabog ang emosyon ng lahat ng makita si Dave sa kadulu-duluhan ng cubicle na ibang-iba na ang itsura at nilalantakan na ang bata na si Darlene na ngayon at nakahiga na at walang malay habang nakabukas pa ang mga mata nito.
Lahat ay nagsigawan at nagtakbuhan sa takot na baka sila ang sumunod. Mabigat ang loob na tumalikod si Glenn at tumakbo papunta sa mga kasamahan.
"What is it?" Deiji asks Glenn. Hindi makasagot si Glenn dahil hindi mawala sa kanyang isip ang imahe ni Darlene. 'She's too young's sa isip ni Glenn.
Lumakas ang kabog sa dibdib ng lahat ng lumabas si Roy na tumatakbo papunta sa mga taong nag-uunahang makalabas ng gymnasium. Kasunod nito ang ina ni Darlene na kalmadong naglalakad papunta sa mga taong nagtutumpukan. Yuki, Michael and Michelle cried when she saw Darlene also comming out from the restroom. And she's in different shape.
"Let's go." Aya ni Glenn dahil padami na ng padami ang mga nagiging infected sa loob ng gymnasium at mas tumataas ang risk ng buhay nila.
Bumaba sila gamit ang hagdanan na ginamit nila paakyat kahapon. Michael went down first and and Michelle was next. Deiji went down with Zebby. She put Zebby inside a bag habang nasa labas ang ulo nito. She did it so it wouldn't be hard to carry her. Yuki followed her while Glenn is the last one who went down.
They were about to jump again inside the wall of De Vilasarza when they saw someone coming down using the stair they used a while ago. It was Roy.
"What the hell, dude? You startled us!" Michael shouted at him but Roy ignored him.
"I wanna join you, guys." Roy shyly ask permission from them.
Wala naman na silang nagawa kundi ang hayaan na lamang si Roy na sumama sa kanila dahil alam nilang nag-iisa na lamang ito.
Tahimik naman na silang bumaba ulit at maingat upang hindi sila mapansin ng mga iilang zombies. Gulat na gulat sila ng biglang may mga taong nagsilabasan mula sa building na pinanggalingan nila. Namukhaan nila itong mga kasama sa taas at sa sobrang takot nila hindi na nila naisip na may mga zombie ding nakakalat sa labas ng building. Halos lahat ng zombi malapit sa lugar na 'yon ay nagtakbuhan papunta sa direksyons nila. Pigil hininga sila Yuki sa takot na namamayani sa kaloob-looban nila. Glenn hold Deiji who was holding Zebby na gising na gising ng mga oras na 'yon.
Nauna siyang umabante habang hawak at katabi si Deiji. Nasa Likod naman sina Yuki at ang kambal at nasa hulihan si Roy. Glenn sign 'shh'to them and walk quietly. Dumaan sila sa bandang likuran ng mga zombie na ngayon ay busy'ng-busy at pinagpipyestahan ang mga tao na wala sa isip nagsilabasan.
Nalulungkot man sila dahil madami ang nasayang na buhay ngunit kailangan nilang iligtas ang sarili.
Medyo nakahinga ng maluwag ang lahat ng malagpasan ang mga nagtumpukang zombie. Ngunit gano'n na lamang ang gulat nila ng biglang tumili si Zebby at tumawa. Napahinto sila at dahan-dahang napalingon sa mga zombie na nasa bandang likuran nila na ngayon ay nakalingon na sa kanila.
"Takbo!" Glenn shout at them and run faster as he was leading the others. Iniisip niya sa kung saan mas safe lumiko at dumaan dahil may mga zombie na ding nakakalat sa bawat kalye.
Everyone was exhausted but they couldn't stop as they were ddesperate to survive. Out of nowhere, a guy show up in front of them.
"Dito!" Sigaw at natatarantang sigaw ng lalaki na sa tingin nila ay hindi nagkakalayo ang agwat ng kanilang edad.
Out of desperation, they followed the guy and run again. Bigla na lang pinadulas ng lalaki paupo ang sarili sa isang malaking butas na hugis kahon sapat na upang magkasya ang isang tao. Deiji run faster as she always do and slide copying the guy they followed while holding Zebby in front of her. Naunang nahulog ang pwet niya na tumama sa malambot na 6 inches of foam. The guy help him stand as the others might hit her. Michelle was next after her followed by Michael and Yuki. Glenn slide down before Roy. Nang lahat sila ay ligtas na saka lang sinarado ng lalaking sinundan nila ang bintana pala ng isang basement.
"Tara sa taas." Aya ng lalaki dahil nandoon ang lahat ng kasamahan niya.
Deiji was shocked as she saw an familiar face among them.
"Noah… "
- Writer
