Someday (completed)

Chapter 15 good bye

Cassy

Mabilis Naayos ng mga magulang ko ang titirhan ko sa Greece. Dahil May visa nanaman ako anytime pwede na ako bumili ng ticket at umalis. Bigla kong naisip si Jacob. Tama ba na magpakita pa ako sakanya baka konting halik at pacute Lang nito eh bumigay na naman ako ang rupok ko pA naman. Kaya naisipan kong I send sakanya ang video niya na nag I love you kay ate RaRa.

“Ok Jacob Kung May maganda kang expLanation pagbibigyan kita pero Kung Wala I guess it’s time for me to let you go.” Kausap ko sarili ko habang sine send ko ang video.

Matapos Kong i send ang video ay tinawagan ko ito.

“ Hi baby Malapit na ako sa penthouse nasaan kana?” Bungad ni Jacob.

“Ah nasa bahay pa.. Meron nga pala akong sinend saiyo na video. Watch it and if you can explain it to me I will go there sa penthouse mo to talk to you but if you can’t tell me the reason why you said what you said in the video please do me a favor and don’t ask me to see and talk to you Jacob. Huwag mo ng dagdagan ang sakit na nararamdaman ko.” Paki usap ko Kay Jacob.

“ I don’t really understand you but once I get to the penthouse I will check the video you sent me.” NagtatAkang Sagot nito.

Hindi ako mapakali habang inaantay ko ang tawag nito Kung napanood ba niya ang video. Umaasa ako na Meron itong magandang paliwanag saakin na makakapag pabago ng isip ko na umalis. Ngunit Lagpas alAskwatro na ay Hindi pa din ito natawag. Hanggang sa mag Gabi na.

“We’ll I guess he doesn’t have an explanation” malungkot kong bulong sa sarili ko habang nakatitig ako sa cellphone ko na picture pa rin ni Jacob ang screen saver. At yung gabing din yun Bumili na ako ng ticket papuntang Greece. Bukas na din ng gabi ang Alis ko ayoko nang patagalin pa dahil hanggat nandito ako sa USA Malapit kay Jacob ay lalo lang akong nasasaktan.

“Anak Bakit aalis ka na agad next month pa ang start ng school sa Greece.? Takang tanong ng mommy ng malaman na nag pa book na ako ng flight papuntang Greece at bukas na ng gabi ang flight ko.

“ Siyempre naman mommy gusto ko muna libutin ang Lugar para kabisado ko na pag nag start ang school year.” Pag kakaila ko

“ hmmmm.. ang baby girl ko Hindi na baby masyado ka ng independent.” Malungkot na saad ng mommy.

“ mommy pwede niyo naman ako dalawin anytime pag na mi miss niyo ako ni Daddy.” Lambing ko dito

Alam Kong Hindi magiging madali ang buhay ko sa ibang bansa lalo na at nasanay ako na laging nandiyan ang aking mga magulang upang umagapay saakin. Sa Greece ako lahat ang gagawa para saakin. Pero kailangan ko ito para maghilom ang puso ko. Para sa susunod na magkita kami ni Jacob I can look at him straight in the eyes and let him know I moved on. Hindi na ako ang batang Reign na pwedeng mong saktan at paglaruan ang damdamin. Kinabukasan nag karoon kami ng family lunch bago ako umalis papuntang Greece. Kuya JM is back too but unfortunately Hindi sila nag kaayos ni Ate RaRa tulad ko ay humiling ito ng time to heal dahil masaydo itong nasaktan sa nangyari.

“ What’s your plan iho? Susundin mo ba si RaRa?” Tanong ng mom kay kuya JM

“ yes mom for once Hindi ko muna iisipin ang aking sarili ayoko ng maging selfish Kung ano ang makAkabuti May RaRa yun ang gagawin ko. So I will sign my 2 years extension sa team then after that I will get her back susundan ko siya muli sa Pilipinas.” Seryosong Sagot ni kuya JM

Matapos ang aming lunch ay hinatid na nila akong lahat sa airport.

“ Mag iingat ka doon baby girl Wala. Kami doon to protect you” paalala ni kuya Enzo

Yinakap ako ni kuya JM.

“ mahal kita baby girl kaya huwAg mong pababayaan sarili mo isang tawag mo Lang lilipad ako agad saiyo sa Greece Kung kailangan.”

“ OA ka talaga kuya!!” Asar ko dito

Ang pinaka huli ay si mommy at Daddy. Maiyak iyak ang mga ito na nag papAalam.

“mom Dad stop crying.. you know you can visit me anytime right?”

“ oo nga anak pero mami Miss ka pa din namin sanay kami na everyday ka namin kasama.” Iyak na Sagot ng mommy

Hindi ko na din tuloy napigilan ang sarili Kong umiyak.

“ sige na nga Hindi na ako aalis” biro ko

“ ayyy naku anak umalis kana mahal ang kuha ko sa bahay na titirhan mo doon malaki ang bayad kaya no refund.” Taboy saakin ng mommy

“ Sabi ko na nga ba eh fake Lang yan mga iyak niyo eh” Asar ko sa mga ito. NagtAwanan kami lahat at mamaya Lang ay pumasok na ako sa loob upang mag check in. Habang nakaupo sa waiting area ay pinagmamasdan ko ang mga litrato namin ni JAcob ang screen saver ko ay picture pa din niya na Kuha ko ng gabing ibinigay ko ang sarili ko sakanya. Hindi ko mapigilang Hindi umiyak dahil miss ko agad siya. May part ang puso ko na sina sabing Huwag ng umalis balikan ko na Lang si Jacob dahil ganoon naman pag nag mahal dapat ipaglaban. Pero May part din na ano bang pinaglalaban ko Kung yung mismong taong nilalaban ko ay Sumuko na saakin. Nang sasakay na ako sa eroplano ay lumingon pA ako sa labas umaasang susundan ako ni Jacob at pipigilan umalis dahil pag nagkataon magpapapigil talaga ako. Ngunit walang Jacob na dumating.

“Good bye Jacob” huling katagang binigkas ko bago ako sumakay sa eroplano kasabay ng pagtulo muli ng aking luha”

Jacob POV

Nang ibinaba ni Reign ang telepeno ay Hindi ko matiis Hindi tignan agad ang video na sinasabi niya kahit nag dadrive pA ako. Pinag sasalit salit ko ang aking nga mata sa daan at video. Ngunit ng marinig ko ang lumabas sa aking bibig sa video

“I love you.. RaRa”

Para akong binuhusan ng Malamig na tubig. Naalala ko bigla si Reign Kung anong nararamdaman niya ngayon matapos ko siyang angkinin ay eto ang maririnig niya sa aking bibig. sigurado ako iniisip niya ngayon na balewala Lang siya saakin na pinaglalaruan ko Lang damdamin niya. Nang dahil sa gulo ng utak ko at Kung ano ano nag iiniisip ko nawala ako sa konsentrasyon sa pag dadrive at bumanga ang aking sinasakyan sa isang truck na pA pasalubong saakin. Huli kong natatandaan ay ang mga katagang binigkas ko. “ Mahal na mahal kita Reign”

Kinabukasan pAg gising ko ay nasa ospital na ako. Si Isabel ay natutulog sa sofa. May benda ako sa ulo at masakit pa ito.

“ kuya salamat sa Diyos at gising kana.” Iyak na saad ni Isabel.

“ tahan na Isabel ok Lang ako”aro ko dito

“Masyado akong nag alala akala ko Hindi ka na magigising or mag kakA amnesia ka” patuloy pA din ito sa pag iyak.

“ Ikaw talaga OA ka noh” biro ko dito

Ngunit naalala ko bigla si Reign Kung kagabi pa ako dito malamang iniisip niya wala akong magandang explanation kaya hindi ako nag reply sakanya.

“Isabel yung phone ko?”

“ kuya nasira phone mo dahil sa akisidente eh Bili ka nalng ulit”

“Sinabi mo ba Kay Reign na naaksidente ako? Anong Oras na ba?

“Hindi kuya Wala akong pinagsabihan unang una dahil Hindi na pumasok sa isip ko yan dahil sobrang pag aalala ko saiyo mag aalasais na ng gabi kuya. “Sagot nito

“ pwede mo bang tawagan si Reign para sabihing na aksidente aKo kaya Hindi ko siya natawagan agad.” Utos ko Kay Isabel.

“Hah.. ok sige”

Sinubukan nitong tawagan si Reign pero Hindi ito nasagot.

“Wla talaga kuya eh out of reach eh.. ah teka si kuya Enzo tetext ko baka alam niya?

“ Bakit May number ka ni Enzo Isabel?” Takang tanong ko

“ Ah.. para daw May pag tanungan siya pag Hindi niya alam Kung nasaan si Cassy katulad nung nag lasing siya” Sagot nito na Duda ako yun ang dahilan.

Enzo

Pinabasa ni Isabel saakin ang text ng kuya ni Reign.

“Sh*t Bakit agad umalis si Reign ng Hindi man Lang ako hinayaan mag explain tawagin mo Doctor Isabel gusto ko ng ma discharge susundan ko si Reign sa Airport May Oras pa”

“ I’m sorry Mr Mendez I can’t discharge you we need to observe you first especially with your head injury. There’s more test we need to do to make sure everything is ok” saad ng Doctor ng sinabi kong gusto kong umuwi na.

Napahawak ako sa aking ulo dahil NakAramdam ako ng sakit. Pero tang ina mas masakit ang puso ko. Parang mas masakit pa ito sa naramdaman ko noon ng iwan ko si Rachel. Dahil Hindi ko man Lang nasabi kay Reign na mahal ko siya bigla na Lang niya ako iniwan.

“ kuya mag pA hinga ka muna pwede naman natin alamin Kung saan si Reign sa Greece pwede mo siya Sundan doon Kung gusto mo”

Wala na akong nagawa Kung Hindi sundin and Doctor at si Isabel.

“Hindi kita susukuan Reign.. Hindi na ako magiging duwag katulad noon ipaglalaban kita susundan kita kahit saan kapang parte ng Mundo magpunta.” Sigaw ng utak habang iniisip ko si Reign