* * * * *
“Yani burada istediğiniz için kalıyorsunuz,” dedim usulca. “Peki aileniz nerede?”
Didem yastık kılıflarını geçirirken sessiz kaldı. Gözlerini işine odaklamıştı, sanki soruya cevap vermek istemiyormuş gibi. Cevabı Züleyha verdi, sesi yumuşak ama kararlı.
“Biz iki kardeşiz aslında. Çift yumurta ikiziyiz. İkiziz yani.” Hafifçe gülümsedi, sanki bunu söylemek onu biraz rahatlatıyordu. “Anne ve babamız da eskiden bu konağa hizmet ederdi. Babamız kahyaydı, annemiz evin hizmetçisi. Ama onlar çok geç yaşta çocuk sahibi olmuşlar. Yani biz on sekiz yaşımıza geldiğimizde ikisi de çok yaşlıydı. Vefat ettiler. Tabii son zamanlara kadar da Duman Ağa’nın ailesine hizmet etmeye devam ettiler. Ondan sonra da Duman Ağa bizi sahipsiz bırakmadı. Yanlış anlaşılma olmasın, Duman Ağa hakkımızı fazlas
