Biyernes ng gabi ay kumikislap ang buong Eclipse. Mula sa entrance ay kita ang mahahabang ilaw na kulay ginto at asul, habang bumabagsak ang mahinang usok sa paligid ng stage. Maayos ang bawat mesa, kumpleto ang flowers, at nakapuwesto ang mga bagong speaker. Ilang araw nilang pinagpaguran ang lugar, kaya hindi niya napigilang makaramdam ng saya nang makita niyang puno na ito ng mga bisita.
Kasama niya sina Nina at Marco sa gilid ng bar. Tapos na ang trabaho nila, ngunit kailangan nilang manatili hanggang matapos ang opening program.
“Ang ganda ng ginawa natin,” masayang sabi ni Nina.
“Sulit ang puyat,” nakangiting sagot ni Marco.
“Huwag muna kayong kampante,” mahinahon kong paalala. “May dalawang oras pa bago matapos ang programa.”
“Alex, kahit tonight man lang. Relax ka naman,” nata
