Maagang dumating si Hannah sa office ni Jack dala ang updated schedule ng Lumina team. Inilapag niya ang folder sa mesa habang tahimik na nagbabasa si Jack ng financial report. Hindi agad ito tumingin, ngunit napansin ni Hannah na ilang beses nitong sinulyapan ang hawak niyang papel.
“Nandito na po ang schedule ni Miss Valderama,” maayos na sabi ni Hannah.
Ibinaba ni Jack ang report at kinuha ang folder.
“Which days will she be at Eclipse?” seryosong tanong ni Jack.
“Tuesday, Thursday, at Saturday po,” sagot ni Hannah. “Sa ibang araw, team niya ang pupunta dahil may iba siyang events.”
“Three days only?” malamig na tanong ni Jack.
“Iyon po ang nasa schedule.”
Bahagyang sumandal si Jack sa upuan. Tatlong araw bawat linggo ay sapat na kung alam niya kung paano gagamitin ang oras. Hindi na niya aaksayahin iyon sa paulit-ulit na dinner invitation. Malinaw nang hindi gumagana kay Alex ang paraan na madaling nagpapasuko sa ibang babae. Kailangan niyang baguhin ang laro.
“Order coffee and breakfast for the entire Lumina team on Thursday,” utos ni Jack.
Nagtaas ng tingin si Hannah.
“For everyone, sir?” maingat na tanong niya.
“For everyone,” mariing sagot ni Jack. “Ayokong isipin niyang para lamang sa kanya.”
“Understood, sir.”
Paglabas ni Hannah, tinawagan ni Jack si Damian. Ilang minuto lamang ang lumipas bago pumasok ang kaibigan niya, may dalang kape at nakakaalam na ng dahilan kung bakit siya ipinatawag.
“Day two of your stupid bet?” mapanuksong tanong ni Damian.
“It isn’t stupid if I win,” kumpiyansang sagot ni Jack.
“At ano ang plano mo?”
“Stop chasing. Let her lower her guard.”
Umupo si Damian sa tapat ng mesa at seryosong tumingin sa kanya.
“Alex isn’t one of the women from your club,” mariing babala ni Damian. “May trabaho at responsibilidad ang babae. Huwag mong sirain iyon.”
“I’m not touching her work,” malamig na sagot ni Jack. “I’m only proving she can be tempted.”
“And when she gives in?”
Ngumisi si Jack.
“Then the game ends.”
Sumapit ang Thursday na abala ang Eclipse. Dumating si Alex kasama sina Nina, Marco, at dalawa pang tauhan upang subukan ang bagong sound system. Naka-light blue blouse at black trousers siya. Tulad ng dati, nakatali ang buhok at walang anumang suot na makatawag ng pansin. Gayunman, napalingon si Jack mula sa VIP area nang pumasok siya.
Hindi lumapit si Jack. Hinayaan niyang si Hannah ang sumalubong sa team at magbigay ng pagkain. Mula sa malayo, nakita niyang nagulat si Nina sa dami ng coffee cups at sandwiches.
“Courtesy of Mr. Montenegro,” magalang na sabi ni Hannah.
Napatingin si Alex sa kinaroroonan ni Jack. Nagtagpo ang kanilang mga mata, ngunit hindi siya ngumiti. Tumango lamang siya bilang pasasalamat bago bumalik sa trabaho.
“Hindi mo ibabalik?” natatawang tanong ni Nina kay Alex.
“Para naman sa lahat,” kalmadong sagot ni Alex. “At kailangan nating kumain.”
Narinig ni Jack ang sagot habang papalapit. Eksakto ang ginawa niyang plano. Hindi makakatanggi si Alex kung hindi lamang para sa kanya ang ibinigay.
“Good morning,” kaswal na bati ni Jack.
“Good morning, Mr. Montenegro,” pormal na sagot ni Alex.
“How’s the coffee?”
“Okay naman. Thank you sa pagkain ng team.”
“You’re welcome.”
Naghintay si Alex na may sabihin pa siya, ngunit tumango lamang si Jack at lumayo. Napansin niya ang bahagyang pagtataka sa mukha nito. Sanay si Alex na bawat paglapit niya ay may kasamang pang-aasar o paanyaya. Ngayong wala siyang ginawa, tila hindi nito alam kung ano ang aasahan.
Sa loob ng dalawang oras, nanatiling abala si Jack sa pakikipag-usap sa club manager. Hindi niya ginulo si Alex, ngunit alam niya ang bawat galaw nito. Nakita niyang ngumiti ito nang magkamali si Marco sa sound effect. Iyon ang unang beses na narinig niya ang natural na tawa nito. Magaan at malinis ang tunog, malayo sa malamig na boses na ginagamit nito kapag siya ang kausap.
Hindi nagselos si Jack sa team. Nainis lamang siya dahil kaya palang ngumiti ni Alex, ngunit hindi sa kanya. Isa iyong insulto sa kakayahan niyang mang-akit. Mas lalo niyang gustong mapatunayan na mababago rin niya ang tingin nito.
Makalipas ang ilang minuto, dumating si Bianca Salcedo. Nakasuot ito ng fitted cream dress at mataas na takong. Agad itong lumapit kay Jack at humalik sa kanyang pisngi na para bang walang ibang taong nakatingin.
“You ignored my messages,” malambing na reklamo ni Bianca.
“I was busy,” nakangiting sagot ni Jack.
“Too busy for me?”
“Never.”
Hinawakan ni Bianca ang kanyang braso. Hindi ito inalis ni Jack. Sinadya niyang tumingin sa direksiyon ni Alex upang makita kung mapapansin nito ang kanilang lapit. Ngunit abala ang babae sa pagsusulat sa tablet at hindi man lang tumingin.
“Who are you watching?” mausisang tanong ni Bianca.
“No one,” malamig na sagot ni Jack.
Lumapit si Alex upang ipakita ang revised sound plan. Ni minsan ay hindi nito tiningnan si Bianca nang may selos o interes.
“Kailangan ko ang approval mo rito,” seryosong sabi ni Alex habang iniabot ang tablet.
Binasa ni Jack ang plano habang nakadikit pa rin si Bianca sa kanyang braso.
“Looks good,” kalmadong sagot ni Jack.
“Pakipirmahan sa ilalim,” pormal na sabi ni Alex.
“You’re not going to introduce us?” nakataas ang kilay na tanong ni Bianca.
Humarap si Alex sa babae at maayos na ngumiti.
“Alessandra Valderama, event designer ng reopening,” magalang na pagpapakilala ni Alex.
“Bianca Salcedo,” malamig na sagot ni Bianca. “Close friend ni Jack.”
“Nice to meet you,” pormal na tugon ni Alex.
Pagkatapos kunin ang pirmadong tablet, bumalik si Alex sa team na parang walang nangyari. Walang pagbabago sa mukha nito. Walang tanong at walang selos. Nabigo ang maliit na pagsubok ni Jack.
“She doesn’t seem impressed by you,” mahinang puna ni Bianca.
“She will be,” kumpiyansang sagot ni Jack.
“Do you want her?”
“I want to win.”
Hindi na nagtanong si Bianca, ngunit nanliit ang mga mata nito habang nakatingin kay Alex. Hindi napansin ni Jack ang panganib sa titig nito dahil nakatuon siya sa sariling laro.
Pagsapit ng hapon, inayos ni Alex ang mga gamit at nagpaalam kay Hannah. Hindi nito nilapitan si Jack. Habang papunta na sa exit ang team, saka siya tumayo mula sa bar.
“Alex,” matatag na tawag ni Jack.
Huminto ang babae at lumingon.
“May problema ba?” pormal na tanong ni Alex.
“None. Good work today.”
Halatang nagulat ito sa simpleng papuri.
“Thank you,” mahinang sagot ni Alex.
“See you Saturday.”
Tumango si Alex at tuluyang umalis. Hindi siya inanyayahan ni Jack sa dinner at hindi rin sinubukang pigilan. Gusto niyang dalhin nito ang pagtataka hanggang sa susunod nilang pagkikita.
Nang mawala sa pintuan si Alex, lumapit si Damian at inilapag ang baso sa bar. Tiningnan niya si Jack na para bang sinusuri ang paraan niya.
“You’re being patient now?” nagdududang tanong ni Damian.
“Patience is part of seduction,” kumpiyansang sagot ni Jack.
“Huwag mong tawaging strategy ang panloloko,” babala ni Damian.
Hindi naapektuhan si Jack. Para sa kanya, pumayag ang lahat sa sandaling pumasok sila sa laro. Hindi alam ni Alex na nagsimula na iyon.
Kinagabihan, isang babaeng nagngangalang Rhea ang lumapit kay Jack sa bar. Hindi ito model o socialite. Isa itong office employee na nagpunta sa club kasama ang mga kaibigan. Malinaw ang paghanga sa mga mata nito.
“Can I buy you a drink?” kinakabahang tanong ni Rhea.
“I own the bar,” natatawang sagot ni Jack. “But you can join me.”
Hindi nagtagal ang usapan. Bago maghatinggabi, magkasama silang umakyat sa hotel. Kinaumagahan, umalis si Rhea na walang pangako at walang kasunod na pagkikita. Hindi nagbago ang buhay ni Jack dahil lamang may bagong target siya.
Sa office, tinanong siya ni Rafael tungkol sa progreso.
“Did she finally say yes?” mapanuksong tanong ni Rafael.
“Not yet,” kalmadong sagot ni Jack.
“Then you’re losing.”
Mabagal na ngumisi si Jack habang tinitingnan ang schedule ni Alex.
“No. I’m learning the game.”