Chapter 25
ERA POV
‘Tom, please tama na. Saan mo ‘ko dadalhin?”
“Sa langit, Era.”
Langit? Ano bang ibig sabihin ni Tom sa sinabi niya? Hindi naman siguro sa literal na heaven yan ‘di ba? Lalong hindi sa motel? Winasiwas ko na lang ang ulo ko dahil hindi ito ang tamang oras para mag isip ng ganun.
Gulong gulo na ako. Nahahati ang isip ko. Sino ba ang hindi? Torn between two handsome successful bachelors sa bansa. Sino ba naman ako para pag agawan ng dalawang pinapantasya ng mga kababaihan? Hindi naman ako kagandahan, lalong hindi mayaman. Hindi ko alam kung bakit ganun na lang sila kung mahumaling. Marahil, kapwa sila nai-insecure sa isa’t isa kaya gayun na lamang ang pagnanais nilang makuha ako. Pero hindi ko talaga maintindihan.
“Just chill out, Era. Hindi naman kita ipapahamak.
