Between Twin Hearts

Prologue

Hindi ko alam kung saan ako magsisimulang bumalik. Masakit ang ulo ko, kasabay ng sakit ng ibabang parte ng katawan ko. Alam ko… totoo ang nangyari kagabi. Alam kong hindi ako nababaliw o nananaginip.

“f**k, yes!” I moaned so hard when he started licking me at my most sensitive part. Para akong dinadala sa langit sa bawat galaw ng dila niya sa loob ko.

“You’re so sweet,” komento niya. Napapikit ako at napahawak sa buhok niya. Hindi ko alam kung pinipigilan ko ba siya o mas lalo siyang sinusubsob sa akin.

I didn’t know what to think anymore. I just wanted him, and him alone. Hindi ko alam kung rasyonal pa ba ang pag-iisip ko. Hindi ko alam kung tama pa ba ito, pero sa pagkakataon na ‘to, ito ang gusto ko.

“Bakla, first time ko,” bulong ko sa kanya. Tinitigan niya ako at ilang sandali siyang napatigil. Akala ko ay hindi siya tutuloy, pero dahan-dahan siyang tumango habang dahan-dahan ding pinapasok ang kanya sa akin.

Diniinan ko ang kuko ko sa kanyang likod dahil sa sobrang sakit. He started kissing me to ease the pain I am feeling. Unti-unti siyang gumalaw hanggang sa masanay ako at ako na mismo ang humihiling na bilisan niya.

“s**t, it’s so f*****g good!” Sigaw ko sa bawat galaw niya sa loob ko. He started pushing and pulling his thing inside me until I felt something strange.

“Huy, Aen!” Napakurap ako nang biglang tapikin ni Kuya Cam ang balikat ko.

“Ano nga ‘yon?” I tried staying focus dahil kung hindi ko na naman maiintindihan ang sasabihin niya ay mahahalata na niya ako.

“Iniimbitahan tayo ni Tita Bianca mamaya para sa dinner!” Agad akong lumingon sa kanya dahil doon.

“Bakit daw?” Hindi ko alam kung bakit ako napatanong ng ganon eh normal naman na sa pamilya naming nagsasabay kumain.

Pero ang problema kasi, hindi ko pa alam kung paano ko haharapin si Benj matapos ang nangyari kagabi.

“Anong bakit? Gusto ni Tita Bianca, eh!” Uminom ako ng kape para mahimasmasan. I need to get my s**t together. Hindi pwedeng ganito ako buong araw.

Nang makaakyat ako sa kwarto, titig na titig ako sa kawalan. Sinusubukan kong halukayin ang kauna-unahang pangyayari kagabi, nagbabaka sakali na maalala kung paano kami nahantong sa ganon.

“Bakla, tara na kasi! Attend na tayo sa birthday ni Megan!” Umiling siya at nagpatuloy sa pag c-cellphone.

“Ayoko nga dahil puro plastik naman ang nandoon!” Ngumuso ako at dumikit pa sa kanya.

“Tara na! Minsan lang naman iyon, isa pa, hindi natin afford ang ganong bar kaya dapat sinusulit natin ang mga ganong imbitasyon!” Tinulak niya ako palayo sa kanya kaya nahulog ako sa kama niya.

Napahawak ako sa pwet kong masakit dahil sa pagkakatama sa sahig. Tumingin lang siya sa akin, pero matapos non ay nagpatuloy na siya ulit sa cellphone na para bang walang nangyari.

Akala ko ay hindi ko na siya mapipilit na pumunta pero nagulat ako nang pumayag siya kaya naman pagdating namin doon, agad kaming nagsaya. And to my surprise, mas nag enjoy pa siya kaysa sa akin.

“Hay nako, Daenerie. Ang dami naman kasing lalaking nagkakagusto sa ‘yo pero bakit dito ka pa na-in love sa best friend mong pogi rin ang hanap?” Tinapik ko si Aurora dahil sa bunganga niyang hindi mapigilan.

“Lakasan mo pa, susungalngalin kita! Kapag narinig ka niyan, nako talaga!” Umirap siya sa akin kaya umirap din ako sa kanya.

Tinuon ko ang pansin ko kay Benjamin na sumasayaw sa dance floor at nakikipaglandian sa kung sino-sinong lalaki. Nakaupo lang ako sa couch kasama ang ibang kaibigan ni Megan.

Maaarte ang mga ito at halata mong nag p-plastikan lang. Tama si Benj, dapat hindi na kami pumunta.

“Tara nga!” Hinila ako ni Aurora papunta sa dance floor. Napansin ni Benj na dumating kami kaya sumayaw siya nang pang malandi. Natawa naman ako sa ginawa niya at sinabayan siya.

Habang nasa dance floor ay umiinom kami. Ilang shots pa ang ginawa ko bago nakaramdam ng hilo samantalang si Benj naman ay mukhang triple na ng nainom ko ang kanya.

“Tara, doon tayo!” Hinila ako ni Aurora sa mas malalim na parte ng dance floor kaya nawala sa paningin ko si Benj. Pinabayaan ko na lang dahil wala na rin naman akong magagawa.

Ilang sandali pa ay nawala na rin sa paningin ko si Aurora at hindi ko na rin ma-kontrol ang sarili ko kaya sinubukan kong lumayo na muna sa dance floor. Sa counter, doon ko nakita si Benj kaya agad akong lumapit sa kanya.

“Huy, Bakla uwi na tayo!” Hinampas ko ang braso niya kaya napatingin siya sa akin. Seryoso ang titig niya kaya tinabihan ko siya. Hindi niya ako pinansin kaya muli ko siyang hinampas.

“Tara na! Bakit nakasimangot ka? Hindi ka siguro nakahanap ng lalaki mo, ‘no?” Napalingon lingon siya sa paligid bago bumaling muli sa akin. Napatitig ako sa mukha niya at napansing sobrang pula ng labi niya ngayon.

“What the f**k are you talking about?” Nawala ang atensyon ko sa labi niya nang bigla niyang gamitin ang pang lalaki niyang boses. Humagalpak ako ng tawa dahil doon.

“Kaloka siya, oh! Anong nangyari sa ‘yo? Nahawa ka na ba sa mga kaibigan ni Megan at nag i-ingles ka? Hindi bagay sa ‘yo, huy! Pang restaurant ang mga iyon, tayo pang kwek-kwek lang!” Muli akong tumawa pero natigil din nang mapansing hindi siya natatawa sa akin.

“Pula ng labi mo, Baks. Nakipaglaplapan ka ba?” Matapos kong itanong ‘yon ay napadila siya sa kanyang labi kaya napatitig akong muli roon.

Sayang genes nito.

“Shut the f**k up,” bulong niya nang may diin. Tumindig ang mga balahibo ko pero hindi ko pa rin maiwasang matawa.

“Bakla, ano ba? Anong nangyayari sa ‘yo?” Hinawakan ko ang leeg niya para kapain kung nilalagnat ba siya.

“Don’t f*****g touch me, weirdo!” Sinangga niya ang kamay ko kaya napataas ako ng dalawang kamay na para bang sumusuko ako.

“Fine, fine! Hindi ka na bakla.” Ngumisi ako sa kanya.

Ako pa ang sisimulan mo, ha?

Tumayo ako lumapit sa kanya. Napalingon siya sa akin at laking gulat niya nang ikutin ko ang stool na inuupuan niya. Gamit ang dalawang stool sa katabi, sumampa ako para kumandong sa kanya.

“What the f**k are you doing?” Nilapit ko ang mukha ko sa mukha niya.

“Sige nga, kung hindi ka bakla, halikan mo ako,” hamon ko sa kanya.

Kung magpapadala siya sa palabas niya, ayos lang. At least, nakinabang ako.

Pero ilang segundo na ang lumipas, wala siyang ginawa.

“See? Ako pa talaga ang niloko mo, you can’t even ki…—” I was caught off guard when he started kissing me. Not the kind of kiss we sometimes share. Hinahalikan niya ako sa pisngi, pero hindi sa labi. Hindi kami kahit kailan umabot sa labi.

At siguro, dala na rin ng lasing, hindi ko na alam ang sumunod na nangyari. Alam ko na lang, nasa loob na kami ng isang private room na hindi ko alam na nag eexist pala.

“Baks, ahh…” I moaned when he started licking my neck. Pinabayaan ko siyang gawin sa akin ang gusto niyang gawin dahil ito naman talaga ang gusto kong mangyari noon pa. Ito ang gusto ko… ang makita niya ako bilang babae, hindi bilang best friend niya.

“Daenerie, handa ka na ba?” Tanong ni Mama nang hindi ako sumasagot sa kwarto ko. Napatulala ako at kanina ko pa iniisip kung maayos ba ang suot ko.

“Yes, Ma, bababa na.” Bumuntong hininga ako at kinuha ang cellphone ko. Napatingin sa akin si Kuya Cam kaya tinitigan ko rin siya.

“Overdressed ka,” sabi niya. Namula ang pisngi ko dahil sa sinabi niyang ‘yon. Kanina ko pa iniisip na hindi dapat ito ang suotin, pero dahil hindi ako mapakali, ito na lang ang sinuot ko.

Ayokong magmukhang ordinaryo sa mata ni Benj ngayon. Ni-hindi ko nga alam ang mangyayari sa aming dalawa. Pag-uusapan ba namin ang nangyari? Anong sasabihin ko? Anong sasabihin niya? Magagalit ba siya? Magagalit ba dapat ako?

“Tara na at baka maghintay pa nang matagal sila Tita Bianca,” sabi naman ni Kuya Damian.

Habang nasa tricycle, ilang beses akong nag rehearse ng sasabihin ko. Ilang beses kong inisip kung paano ako a-akto sa harapan niya. Ilang beses din akong nag-isip ng mga bagay na pwede niyang sabihin sa akin, at kung anong dapat kong isagot.

Pero nang makarating kami, taliwas sa mga naisip ko ang bumungad sa akin.

“Bakla ka talaga ng taon! Kumusta pakiramdam mo? Masakit pa ba ang ulo mo? May hangover ka ba?” Titig na titig ako sa kanya. Walang bago sa eskpresyon niya. Ganon pa rin, kung paano siya dati.

“Masakit pa rin,” sagot ko. Hindi ang ulo ko ang masakit.

Nananaginip lang ba ako? Impossible. Masakit ang katawan ko, pati na rin ang ibaba ko. Alam kong may nangyari talaga sa aming dalawa kagabi, pero bakit… bakit ganito siya?

“Ilang oras kitang hinanap! Akala ko nga umuwi ka na. Buti na lang at nakita kita kaagad, akala ko mahihimatay ka na nang makita kita. Nakakaloka ka talaga! Tara, pumasok ka na!” Agad akong nakaramdam ng sakit sa dibdib.

Alam kong may parte sa akin na naniniwalang hindi kami mag-uusap tungkol doon, pero bakit naman kailangan niyang magpanggap na parang walang nangyari?

Bakit… Baka… baka ayaw niya? Baka pinagsisisihan niya ang lahat? Baka gusto niyang paniwalain kami pareho na walanag nangyari. Baka akala niya ay makakalimutan ko?

Bakit… bakit ang sakit?