"Melisa!"
"Melisaa!"
Amk bu niye beni duymuyor ya. Tüm mahalle sesimi duyup cama çıktı bir bu gerizekalıya duyuramadım sesimi.
"Allah' ın belası, Melisa!"
"Ne bağırıyorsun kızım öyle, gidip kapısını çalsana."
Cama çıkan Ayşe teyze gözlüklerinin altından bana öfkeyle bakıyordu. Ne vardı ya bu kadar öfkelenecek? Alt tarafı biraz çığırmıştım o kadar.
"Ayşe teyze dört kat merdiven çıkmak kolay mı sanıyorsun? Üşeniyorum ne yapayım."
"Allah seni ne yapmasın Zeyno. Bağırıp durma, uyuyamıyorum." Diyerek içeri girmişti.
Yahu bu saatte uyunulur mu be!
Saat öğlen üç lan, ne uyuması teyze. Kalk senin yaşıtların spor parklarında yağ eritiyor, onlara katıl.
Tabi ki içimden söylemiştim bunları. Sesli söyleseydim beni terbiyesiz bellerlerdi. Adım çıkardı vallahi mahalle de.
El mecbur apartmana
