Melisa ile biraz oturduktan sonra kendi evime geçmiş, düşünmeye başlamıştım.
Hoşlandığım çocuğun sevgilisi çıkmıştı. Keşke en baştan bunu öğrenmiş olsaydım. Hiç değilse hislerim yokken vazgeçmek çok daha kolay olabilirdi.
Fakat kalbimi bu denli çarpmasına, yanında kendimi kaybetmeme, durup durup onu izlememe, sürekli onu görmek istememe ve birçok şeye sebep olan kişiyi bırakmayacaktım.
Sevecektim ulan.
Güldüm.
İçime biraz abim kaçmış olabilirdi arkideşler.
Melisa' nın fikrini uygulayacaktım.
Yuva yıkanın yuvası olmaz derler bilmez misin Zeyno. Günah yavşak günah.
Ne yapayım amk bizimkisi de kalp. Hem ben görüyorum, Yağız' ın o kızla bir geleceği yok. Onun karısı ben olacağım, hissediyorum. Bu süreci biraz hızlandıracağım sadece.
Yataktan doğrulup telefonuma bakındım fakat göreme
