“ถ้างั้นตอนนี้เราเป็นอะไรกัน?”
เสือพยัคฆ์เงียบไปสักพักก่อนจะถามกลับ คำถามนี้ฉันเองก็คิดหนัก ความสัมพันธ์ระหว่างเราตอนนี้ค่อนข้างอธิบายยาก จะเรียกว่าเพื่อนก็ใช่ จะเรียกว่าไม่ใช่เพื่อนก็ใช่อีกนั่นแหละ เอาเป็นว่าฉันกับเขากลายเป็นเพื่อนกันอย่างงง ๆ แล้วมั้ง
“เป็นเพื่อน”
“เพื่อน?” เขาทวนคำ คิ้วเข้มเลิกนิด ๆ
“ใช่ เป็นแค่เพื่อนเท่านั้น” ฉันย้ำเสียงนิ่ง
“ฉันชอบเธอขนาดนี้ แต่เธอให้ได้แค่เพื่อนเท่านั้นเหรอขิม”
“แล้วนายจะเอาอะไร เป็นแค่เพื่อนกันไม่ได้เหรอเสือ” ฉันนิ่งไปชั่วครู่ ไม่รู้ทำไม แต่ใจฉันมันอึดอัดแปลก ๆ
“อย่าขีดเส้นกับฉัน เพราะมันยิ่งทำให้ฉันอยากจะข้ามไป”
ความเงียบปกคลุมรอบตัวเราสองคน ฉันสบตากับแววตาจริงจังของเสือพยัคฆ์นิ่งนาน ฉันไม่คิดว่าเขาจะจริงจังขนาดนี้ มันอาจจะเป็นความสนุกชั่วครู่ที่เวลาผ่านไปพอเขาเบื่อเขาก็จะลืมไปเอง ฉันคิดแบบนั้นมาตลอด แต่สิ่งที่ฉันเห็นจากแววตาคมคู่นี้ มันกลั
