Zelal
Gözlerimi açtığımda odama dolan güneş ışığı, içimi ısıtan bir huzur verdi. Yorganı yüzüme çekip birkaç saniye daha yatakta kalmaya çalıştım ama midemin guruldaması buna izin vermedi. Uzun zamandır ilk defa bu kadar rahat uyuyabilmiştim. Ateş çoktan kalkmış olmalıydı. Son zamanlarda fazla uyuyordum, belki de zihnim sonunda biraz olsun dinlenmeye başlamıştı.
Yataktan çıkıp elimi yüzümü yıkadıktan sonra rahat bir şeyler giyip konağın geniş salonuna yöneldim. Merdivenlerden inerken mutfaktan gelen kahkaha sesleri dikkatimi çekti. Konuşmalar, şakalaşmalar… İçim ısındı. Bugün herkes neşeliydi belli ki.
Kapıyı açıp içeri girdiğim an, sıcak bir kucaklamayla sarsıldım.
— AHH!
Leyla, hızla bana sarılmıştı. O kadar sıkı tutuyordu ki nefesim kesildi.
— Çok özledim seni, kızım!
Masad
