Nevra
Uçaktan indiğimizde gerindim, kaslarımdaki uyuşukluğu atmaya çalıştım. Furkan yol boyunca uyumuştu. Sinir bozucu bir rahatlığı vardı. Sanki her şey yolundaymış gibi. Sanki evlenmemişiz, hayatlarımız değişmemiş gibi.
Uykulu gözlerini ovuşturup bana döndü. Dudaklarında her zamanki gibi o kendini fazla beğenmiş gülümseme vardı.
- Gel benimle.
Bunu söyler söylemez bavullarımızı kaptı ve ilerlemeye başladı. Peşinden giderken şüpheli bir bakış attım.
Ne zaman bu kadar otoriter olmuştu ki?
Havaalanının dışına çıktığımızda, gördüğüm manzara karşısında donakaldım.
Önümüzde lüks arabalar sıralanmıştı. Şoförlü, koyu renk camlı, gösterişli araçlar. Adamlar takım elbiseleri içinde bekliyorlardı. Sanki bir mafya patronuyla dışarı çıkmıştım.
Kaşlarımı çatıp Furkan’a döndüm.
- Bunl
