Nevra
Bavulumu toparlarken masanın üzerindeki evlilik cüzdanına gözüm takıldı. Küçük, ince, sıradan bir defter gibiydi ama içindeki yazılar benim hayatımı değiştirmişti. Evlenmiştim.
İnsan neye asla diyorsa, kader mutlaka onu başına getiriyordu. Ben hep "Asla evlenmem" demiştim. Evliliği aklımın ucundan bile geçirmemiştim. Birine bağlanmak, biriyle aynı hayatı paylaşmak… Bu fikirler beni korkutuyordu. Sevmekten, aşık olmaktan… Terk edilmekten, aldatılmaktan, hayal kırıklığına uğramaktan korkuyordum.
Bu yüzden yıllardır kendi kendime bir kalkan oluşturmuştum. Biri beni aşık sanırsa, kimse bana zorla birini bulmaya çalışmazdı. İşte bu yüzden, her fırsatta kapıdaki korumaya takılıyordum. Onunla ilgileniyormuş gibi davranıyordum. Ailem de "Zaten Nevra'nın ilgisi var" diyerek üzerime düşmey
