Zelal
Ateş yanıma oturduğunda yüzündeki ciddiyetten işlerin pek de iyi gitmediğini anladım. Derin bir nefes aldı, sanki nasıl anlatacağını tartıyordu.
- Bir şey konuşmamız lazım, Zelal.
Bedenimi istemsizce geriye yasladım. Ateş’in böyle başlaması genelde büyük olayların habercisiydi.
- Nedir? dedim temkinle.
Bana doğru eğildi ve sesi kısıldı.
- Nevra’yı evlendirmemiz lazım.
Gözlerimi kocaman açtım.
- Ne?!
Elimi istemsizce karnıma götürdüm, sanki hala hamileymişim gibi bir refleksle. Bu sefer doğum sancısı değil ama saf bir şaşkınlık içindeydim.
Ateş, bakışlarımdan anlamış olacak ki hemen ekledi:
- Gerçek değil, sahte bir evlilik olacak. Berdel olayından kurtulmak için.
Sonra başladı meseleyi anlatmaya. Olaylar baya karışıktı. Ateşin Nevrayı da Rojdayı da ateşe atmak ist
