Zelal
İki aydır her gece yastığa başımı koyduğumda içimden lanet okumadan uyuyamıyordum. Ama bu öfkeyi içime gömmeliydim, yoksa hem kendimi hem de içimde büyüyen canı tehlikeye atardım. İlk bir ay kabullenememiştim. Yaşadığım her an zihnimdeki hatıralar tarafından boğuluyordum. Cihan’ın söylediklerinin aksini yaparak tepki göstermiştim ama bu onu daha da kontrolsüz yapıyordu.
Cihan... Onun zihniyle ilgili bir sorun olduğunu hissediyordum. Her an tetikte, sürekli birinin ona zarar vermeye çalıştığına inanıyor, en küçük şeyde öfkeden deliye dönüyordu. Sanırım geçmişinde biri gerçekten onu öldürmeye çalışmıştı. Gördüğüm tavırları bana zarar verebileceğini düşündürdüğü için zamanla susmayı öğrendim. Sessizlik benim en güçlü savunmam olmuştu. Bebeğim ve kendi hayatım için bu suskunluk bir ka
