Geçmişten kesitler
Yazardan
Merdo Dede, eski konağın avlusunda dimdik duruyordu. Yaşlı ama hâlâ güçlü bir adamdı. Yüzündeki çizgiler, yılların acısını anlatıyordu. Oğlu Ahmet, babasının karşısında hiddetle soluyordu.
- Sen... Cihan’ı öldürmeye mi kalktın? Bunu nasıl yaparsın baba?
Merdo Dede'nin yüzü taş gibi sertti. Gözleri, yılların yüküyle ağırlaşmıştı.
- Zelal... Ateş’in , oğlunun sevdiği kız... Senin oğlun, lanet olası oğlun, onun ölümüne sebep oluyordu. dedi, sesi mezardan gelen bir yankı gibiydi.
Ahmet dişlerini sıktı. Yumrukları kenetlenmişti.
- Ama baba! Cihan benim oğlum! Ateşin olduğu gibi o da benim oğlum! Onu öldürmek ne demek?
Merdo Dede’nin gözleri kısıldı.
- Sen, Ateş’i ne zaman oğlun olarak gördün Ahmet? O çocuğu doğduğu günden beri hor gördün, yok saydın.
