บอสที่ร้ายเลขาที่รัก

เรือนร่างสูงโปร่งของสาวน้อยในชุดราตรีเกาะอกสีม่วงสุดหรูยืนอยู่ข้างเตียงขนาดคิงไซส์ดวงตาของหล่อนเบิกโพลงเนื้อตัวสั่นเทาเมื่อมองเห็นเลือดสด ๆ ไหลออกจากไรผมบริเวณหน้าผากของหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลารูปร่างสูงสง่าน่าเกรงขาม แต่ทำตัวอันธพาลเป็นอันตรายต่อพรหมจรรย์ของหล่อนเมื่อนาทีที่แล้วนี่เอง “ยืนทำบ้าอะไร ไปหาผ้ามา” ออสตินหนุ่มลูกครึ่งเจ้าของเพนท์เฮ้าส์หรูหราแห่งนี้ ออกคำสั่งพลางกัดกรามกรอดเพื่อข่มความเจ็บปวดทางร่างกายไม่เท่าไหร่แต่เจ็บใจมากกว่าเมื่อโดนลบเหลี่ยมจากผู้หญิงที่ลูกน้องหามาให้ผ่อนคลายความเครียดในวันหยุดสุดสัปดาห์แต่สาวเจ้าดันเล่นบทสาวบริสุทธิ์แรก ๆ เขาก็ตื่นเต้นเล่นไปตามบทของหล่อน แต่ไม่นึกว่ายัยผู้หญิงบ้านี่จะเล่นใหญ่คว้าสันโทรศัพท์มาเจิมหัวจนได้เลือด รู้ถึงไหนอายถึงนั่น..... “เอ่อ...ค่ะ..ค่ะ” อันนาได้สติจึงได้เดินไปค้นหาผ้าขนหนูผืนเล็กจากตู้มาได้ก็เอาไปยื่นส่งให้เขาอย่างระแวดระวังดุจดั่งกวางน้อยระแวงภัยเกรงจะโดนขย้ำพร้อมกระโจนหนีตลอดเวลา “เลิกเล่นได้แล้ว มาดูแผลให้หน่อย” ออสตินไม่อยากเรียกพวกลูกน้องเข้ามาเดี๋ยวพวกมันได้เอาไปนินทากันสนุกปากอยู่มาจนป่านนี้ต้องมาเสียเลือดให้กับผู้หญิงขายบริการ.....ซวยฉิบหาย..... “ฉะ....ฉันไม่ได้เล่น ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ขายตัว” อันนาแข็งใจเถียงออกไปเสียงสั่นหล่อนแหกปากพูดประโยคนี้จนคอแทบแตกไม่มีใครฟังหล่อนเลยสักคน..... ปกติอันนาเก่งกล้าไม่กลัวใครแต่นั่นกับสังคมมหาวิทยาลัยอย่างมากก็นักเลงกระจอกแถวบ้าน...แต่นายคนนี้ดูน่าเกรงขามมากบารมีอย่างกับมาเฟียลูกน้องที่รออยู่ข้างนอกนั่นก็ไม่รู้จะขนกันมาทำไมเป็นฝูงถึงตัวเท่ายุงก็อย่าหวังว่าจะเล็ดลอดออกไปได้….หญิงสาวคิดอย่างอ่อนใจ “เออ....ไม่ขายก็ไม่ขายสิวะ.....ใจคอจะไม่รับผิดชอบกันเลยหรือไง......รู้ไหมว่าถ้าฉันเรียกพวกลูกน้องข้างนอกเข้ามา เธอจะเจอกับชะตากรรมแบบไหน” สายตาสีน้ำเงินเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำขลับที่วูบไหวซ่อนความหวาดหวั่นเอาไว้ไม่มิด ชายหนุ่มหงุดหงิดเสียอารมณ์แต่ก็น่าแปลกที่เขายังทนให้เจ้าหล่อนอยู่ตรงนี้ได้ ถ้าเป็นรายอื่นคงส่งกลับไปนานแล้วหรืออาจจะเป็นเพราะหล่อนเป็นผู้หญิงคนแรกที่บังอาจเอาเลือดหัวผู้ชายอย่างออสตินออกก็ได้เพราะฉะนั้นการปล่อยตัวง่ายไปไม่น่าจะใช่ทางเลือกที่ดี หล่อนจะต้องได้รับบทเรียนที่สาสมเสียก่อน “ยะ...อย่าเรียกพวกเขาเข้ามานะคะ....” อันนารีบนั่งลงข้าง ๆ คนที่ขึ้นไปนอนรอบนเตียงก่อนแล้ว หล่อนใช้ผ้าขนหนูค่อย ๆ ซับเลือดออกอย่างเบามือเกรงว่าเขาจะโมโหขึ้นมาอีก นิ้วเรียวค่อย ๆ แหวกโคนผมสีน้ำตาลเข้มแลเห็นแผลเล็กนิดเดียวไม่เข้าใจว่าทำไมเลือดออกซะน่ากลัวสงสัยอาจจะเป็นเพราะบรั่นดีที่เขาดื่มเข้าไปก็เป็นได้หรือไม่ก็เลือดชั่ว อันนากดผ้าขนหนูบนแผลนิ่ง ๆ เพื่อห้ามเลือดที่เริ่มไหลน้อยลงบ้างแล้ว...ไม่ได้ห่วงใยอีตานี่หรอกนะ แต่ไม่กล้าเสี่ยงเผื่อเขาทำแบบที่พูดจริง ๆ มีหวังหล่อนได้สามีพร้อมกันเป็นฝูงแน่ ทำไมถึงได้ซวยอย่างนี้วะยัยอันนา....... ออสตินนอนมองก้อนกลม ๆ สองลูกที่เคลื่อนไหวขึ้นลงตามจังหวะการหายใจของคนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ หน้าอกหน้าใจที่โผล่พ้นชุดเกาะอกของหล่อนออกมาดูน่าจะเนียนนุ่มเด้งสู้มือแน่ ๆ มันห่างจากใบหน้า ของเขาแค่นิดเดียว.....อืม...ดูท่ามันจะกำลังอึดอัดน่าดู ........เพี๊ยะ !!....... “เฮ้ย !...ตีฉันทำไมยัยผีบ้า” ชายหนุ่มร้องขึ้นอย่างตกใจเพราะกำลังเคลิบเคลิ้มกับเจ้าไฟคู่หน้าของเจ้าหล่อน “แล้วคุณจับหน้าอกฉันทำไมเล่า.......ไอ้คนลามก” หญิงสาวเดือดเลือดขึ้นหน้าลืมเรื่องผู้ชายข้างนอกไปชั่วขณะ หล่อนผละออกมายืนหอบพลางชี้หน้าคนบ้ากามอย่างเอาเรื่อง “หึหึ.....คิดเท่าไหร่” ร่างสูงลุกขึ้นนั่งห้อยหาลงข้างเตียงไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด...ลีลาเพิ่มค่าตัวนาน ๆ เจอแบบนี้ก็ตื่นเต้นดีเหมือนกัน.... “ไอ้บ้าเอ้ย !...ไม่ขายโว้ย” อันนาหมุนตัวจะวิ่งออกไปด้วยความโกรธจัด มันจะดูถูกกันเกินไปแล้วขืนยังยืนอยู่คงได้หาอะไรฟาดหัวเขาซ้ำแน่ ๆ ผู้ชายบ้าอะไรวะท่าทางก็ดีอยู่หรอกแต่หื่นเกิ๊น...... ทำอย่างกับอดอยากปากแห้ง