Yol boyu Bae ile fazla konuşmasak da gergin olduğu her halükârda belli oluyordu. Gözleri kısıktı, bu onun düşündüğü anlamına geliyordu. Büyük ihtimal nasıl konuşacağını düşünüyordu.
Sürekli terliyordu ve öksürüyordu. Endişesi fazlaydı.
Kapının önüne geldiğimiz an derin bir nefes alıp verdi.
'' Aşkım! Sadece kendin ol! Lütfen! '' dedim ve elini tuttum. Bana bakıp gülümsedi. İçimi ısıtan gülümsemesine karşılık vererek kapıyı çaldım.
Annem bizi görür görmez ufak çapta bir çığlık atıp Bae ile bana sarıldı. Bae neye uğradığını şaşırsa da gülümsemesini suratından hiç eksik etmedi.
Salona geçip babama doğru koştuğumda beni küçük çocuk gibi kucağına aldı ve döndürdü.
'' Sana beni kaldırmamanı, bir yerini inciteceğini söyledim değil mi? '' dedim yere ayak basınca.
'' Kurdan gibisin. Se
