Chapter 10
1991 Words
"Green, come here", tawag sa akin ni Seven.
Walang imik akong lumapit sa kanila at saka naupo sa tabi niya.
Nakita kong nagtanggal ito ng salamin at saka bumuntong-hininga.
"Regarding last night, may kinalaman ka ba sa pagkakapatay kay Erale?" tanong niya.
Napalunok ako bago inilipat ang aking paningin sa kanila, kay Kathalina at sa mga iba pang bampira na naroon.
"Do you think a human like me can hurt a vampire like you?" tanong ko sa kanila. Kusang lumabas sa bibig ko ang mga salitang iyon which I am fully aware that it wasn't me the one that talks.
"Make sense," sabi ni Zero. "Pero nakita mo ba ang nangyari?"
"Natagpuan ko na siyang patay pagkapasok ko ng banyo. Agad ko siyang nilapitan just to make sure if she's still breathing but her head suddenly exploded. Pagkatapos non ay hindi ko na alam ang nangyari," sagot ko.
Mukha namang na-convince ko ang magkakapatid.
What could a mere human can do? Kung tutuusin nga mas nakakahigit ang mga bampira sa lahat ng bagay.
But Kathalina don't believe me, halata iyon sa kanyang mga mata.
"If somehow there will be evidence that such Vampire hunter is existing Robrinso, I'll have to take your Prey," seryoso niyang sabi bago tumayo at tinignan ako ng masama.
"I told you already. Van Helsing's bloodline ended already," sabi ni Seven.
"I hope you are sure about it," iyon lang at ito umalis na ito.
I decided to go for swimming matapos ang tagpong iyon. Kahit na nalilito ako kung sino ang Van Helsing na iyan ay ipinag-kibit balikat ko na lang iyon. Tinanggal ko ang suot na roba at saka nagdive sa pool.
Nakakailang rounds ako sa paglangoy bago nagpasyang umahon at mahiga sa isang bench na naroon. Ilang minuto rin akong nakahiga doon at biglang napabangon para lang makita si Zero na papaahon na pala sa pool.
Huh? Since when he came here?
Ang mga tricep at bicep ng kanyang mga braso ay nag-uumigting habang binubuhat nito ang kanyang sarili palabas sa pool.
Damn!
Bigla akong nakaramdam ng kakaiba ng makita ko iyon.
Nanlaki rin ang aking mga mata ng mapako ang aking paningin sa kanyang abs na malaya nitong binabandera habang naglalakad palapit sa akin. As if he's teasing me.
Shit!
Napalunok ako ng sunod-sunod.
Sa kanila kasing magkakapatid, si Zero ang pinakamatangkad as well as nag-uumapaw ang kanyang kagwapuhan habang effortless nitong pinapakita. Ito rin ang pinakatamad sa kanila na ang tanging gustong gawin ay matulog o kaya ay maglaro lamang ng basketball. Pero mas madalas ko siyang nakikita na nakahiga sa iba’t-ibang bahagi ng mansion at natutulog.
Madalas ay naasar rito si Seven dahil hindi nito magawa ang kanyang papel bilang Head ng Robrinso household bilang nakakatandang anak at ipinapasa niya ito sa kanya na pangalawang anak.
Bigla itong huminto sa harapan ko at hinila ang aking mga kamay sabay tanggal ng aking bath robe at itinapon sa isang tabi revealing my two piece swimwear.
Nakita ko yung lust sa kanyang mga mata and I don't know why. Para bang gusto-gusto ko yung nakikita ko sa kanya.
“I’m taking you with me”,sabi nito sa akin bago ako nito ako binuhat.
"Yes. Take me wherever you want, Baby," sabi ko but I swear it wasn't me!
There’s something odd about Zero this time like me.
Nakakapanibago.
Napansin ko ang kulay ng mga mata ni Zero. It was silvery gray.
Teka. Gray? Alam kong blue ang mga mata niya.
Ngumisi siya.
Nigising katulad ng kay Light.
Bakit parang?
“Saan mo ako dadalhin?” tanong ko sa kanya.
“My room," sagot nito sabay bukas ng pintuan ng kanyang silid. Sinalubong kami ng isang mabining tugtog. Alam ko ang pamagat ng kantang iyon eh.
Nang makapasok na kami sa kanyang kwarto ay agad nitong isinara ang pintuan at pabagsak na nahiga sa sofa habang suot pa nito ang kanyang swimming trunks na tumutulo pa ang tubig. At bukod pa roon ay malakas ang andar ng aircon ng kanyang silid. Hindi naman ito matatablan ng lamig kasi nga pambira ito samantalang ako ay nagsisimula ng gapangan ng lamig.
Bakit nga ba ako pumayag sumama rito?
Namagitan ang katahimikan sa aming dalawa.
“Ah can I go back to my room? Magpapalit lang ako ng damit," sabi ko sa kanya na aakmang lalakad patungo sa pintuan.
“Wear that oversized shirt that’s on the bed," utos niya sa akin.
Nagtaka ako.
His voice changed.
Teka napapraning ba ako?
Or imagination ko lamang siguro iyon.
Gusto kong isigaw sa kanya iyon ngunit minabuti ko na lamang ng manahimik at puntahan ang sinasabi ito. Dinampot ko ang shirt. Nahulog ang isang pares ng undies ko kasabay ng pagdampot ko sa shirt. Bigla akong nakaramdam ng hiya at dali-dali ko iyong pinulot.
Saan nito nakuha ang mga ito?
“Where did you get this?” tanong ko sa kanya.
“I ask Ameri to bring that here," patamad uli nitong sagot.
Malamang ay sa kwarto ko kinuha ni Ameri ang mga ito. Pero what this stuffs doing here?
“He better not to touch me," sabi ko sa sarili ko.
"Or you wanted to be touched?" narinig kong may nagsalita kasabay ng pagkaramdam ko ng isang sensasyon na noon ko lang naramdaman.
Narinig kong may tumawa sa likod ng aking utak nang awtomatiko kong nilingon si Zero.
Damn it!
Naramdaman kong tumulo ang pawis sa aking noo. I wanted to jump on Zero amd ravish his lips pero pinigilan ko ang aking sarili.
It doesn't help lalo na dahil rumaragasa ang mga imaheng malaswa sa aking isipan.
Napalunok ako ng sunod-sunod.
Ang oversized na shirt na isinuot ko ay nakaabot hanggang sa kalahati ng aking hita. Nilapitan ko muna si Zero at ng masigurong tulog na ito ay saka lamang ako umakyat sa kama at nahiga even though the battle within me about touching him is still going on. Ipinikit ko ang aking mga mata but to no avail, Zero lang ang nasa isip ko at iniisip kung ano pang maaari naming gawin.
Shit!
Nasa kalagitnaan na yata ako ng aking inner battle ng maramdaman kong may humapit sa aking bewang.
Napalunok na naman ako.
Nagsimulang magpanick ang aking mga kalamnan ng maramdaman kong ang malamig nitong braso sa aking tyan na hindi natakpan ng shirt.
“Z-Zero t-take your arm off of me and let me sleep," bulong ko sa kanya pero all of me wanted it. It wanted more.
More and more.
Imbes na alisin ang kanyang braso ay bigla niya ako pinaharap sa kanya at dumagaan sa aking katawan.
Biglang nataranta ang aking utak at katawan ng biglang gawin iyon ni Zero. Pakiramdaman ko pati aking baga ay nataranta dahil nahihirapan akong huminga. Ang aking puso ay tila tinatambol ng malakas at rumaragasa ang dugo sa aking ugat na nagbibigay ng warning sa aking mga kalamnan.
Warning! warning! Code S! code S!
But I like it and I wanted more.
Iyon ang paulit-ulit na sinisigaw ng aking isipan. Ngunit dahil marahil sa tindi ng kaba ay hindi nagsisiayunan ang aking mga bahagi ng katawan. At tila lahat ng aking mga organs ay nagma-malfunction dahil lamang sa Zero na nakadagan sa akin.
Hindi ito umiimik at nakapikit lamang.
“Z-Zero seriously I can’t breathe," sabi ko sa kanya. Pero ang sinisigaw ng aking utak ay move.
Hindi ito gumagalaw.
Nakarinig ako ng bahagyang paghilik.
Eh? Tulog?
Bigla ako nadismaya at natatawa na lamang na tinatanggal ang katawan niya na nakadagan sa akin.
“Zero please let me go," sabi ko.
Ngunit hindi man lamang ito nagsalita bagkus ay bigla nitong binuhat ang aking katawan at naupo ito sa isang sofa kung saan naliliwanagan ito ng sinag ng buwan.
Nakaupo ito habang ako ay nakaupo sa kanyang kandungan paharap sa kanya at habang nakatitig ito sa aking mga mata.
Bigla nitong hinaplos ng buong suyo ang aking pisngi.
“Z-zero?” tila nalilitong tanong ko sa kanya.
Kinuha nito ang aking dalawang kamay at iniyakap sa kanyang leeg.
I gasped.
This is it!
Tumingin ako sa kanya at bahagyang nagtaka.
Teka bakit parang may nag-iba sa mukha ni Zero? Hindi ko alam kung dahil ba sa aking pagkataranta kaya nakakakita ako ng kakaiba sa kanya or its all about the lust I feel towards him. Parang hindi ito ang personality ng Zero na kilala ko.
He's different.
“Let’s make love under the moon," bigla nitong sabi sa akin bago humalik sa aking mga labi.
Naalala ko si Light ng sabihin niya ito.
Right then and there I saw something on his stomach’s skin. Something black na unti-unting nagiging visible.
Ano iyon?
Nanlaki ang aking mga mata sa ginawa nito. Niyakap niya ang aking bewang at mas lalong inilapit sa katawan niya
Jusko! Alam kong susunod ang mga kapatid nito pagkatapos niya makuha ang gusto niya!
Tama na muna sa akin na dugo ko na lang ang pinagsasaluhan ng mga ito!
Huwag ang aking katawan!
Pero wala akong lakas na itulak siya palayo sa akin. As if na gusto rin ng aking katawan ang ginagawa nito sa akin. And then, lahat ng aking pag-aalinlangan ay nawala when I felt his tongue asking entrance to open my mouth na pinayagan ko naman.
We kiss. We fought for dominance but since hindi ako marunong humalik, I was defeated. He gained control and he's kissing me hungrily and I kissed him back.
Ang kanyang mga labi ay bumaba sa aking leeg.
“Z-Zero I’m not ready yet," bulong ko sa kanya.
“Then tell me to stop," punong-puno ng pagnanasang bulong niya sa akin.
I want to stop him pero ang aking dila ay tila pinipigilan akong magsalita.
I want him!
“I know you don’t want me to stop," sabi niya , making his tongue move all the way to my right ear. "I know you also want me."
Bigla akong napasabunot sa kanyang buhok ng marating iyon ng kanyang dila.
Oh! Iyon ang pinaka-sensitive na bahagi ng aking katawan.
My weakness.
"I see. This is your weakness," bulong nito sa akin habang unti-unting gumagalaw ang mga kamay nito patungo sa laylayan ng aking damit habang nilalaro-laro ng kanyang dila ang aking tenga.
I need to resist this! Hindi pa ako ready! Pero how? He's starting to drive me crazy.
“Zero please stop. I am not ready. Please, I'm begging."
“Your body is betraying you. It doesn’t want me to stop," sagot nito
“Z-Zero..Ohh."
He was now biting my left ear
.
“Right now I’m on the edge of controlling myself, Green. Would you want me to stop?” tanong nito sa akin.
Do I want him to stop?
How can I say stop kung naroon siya sa pinaka sensitibo parte ng aking katawan?
Ohh please! Bibigay na ba ako? Should I stop him? Ang aking katawan ay naghuhumiyaw na ituloy nito ang ginagawa. My very last defence almost crushing down at wala na akong lakas upang patigilin ang lalaking ito sa ginagawa.
“Z-zerooo! Don’t stop!” mahinang bulong ko pero sapat na iyon para marinig niya.
At isang nakakabinging pagpunit ng damit ang aking narinig ilang segundo lamang ng sabihin ko iyon sa kanya.
The last thing I knew was I saw something behind his back. Something like I never saw before but hindi ko na ito masyadong pinagtuunan ng pansin because I was in intense pain and I can’t help but cry when he entered me. At first nanantiya siya at hindi muna gumalaw. He kiss me again at unti-unti na siyang gumalaw until I no longer feel any pain.
I hear him moan and say my name before we both collapse on the sofa. It was intense. I, I never felt so much orgasms and pleasure at the same time.
It was unexplainable.
Amazing.
Naramdaman kong binuhat ako si Zero pabalik sa aking silid at buong suyong inihiga sa ibabaw ng aking sariling kama bago hinalikan sa aking noo.
- Writer
