LOSING MY VIRGINITY(BOOK 1 SPG)

KABANATA 5 (the arranged marriage)

*ZEAN GEOF POINT'S OF VIEW*

"Good Luck to the Partnership of the company Mr. Vuenabista,more invest to come."

Masayang bati ni Mr. Selaidna ang business man na kasamang pumunta dito ni Mr. Tukushi sa Pilipinas para sa kontrata na pipirmahan.

"Arigatógozaimashita"(thank you)

I said, and we happily shook hands.

"Motto chikara o."(more power)

-Mr.Tukushi said.

"alright, were going to leave right away because Mr.Tukushi on the flight. nagmamadali kasi kami dahil may naiwan kaming trabahu doon. Pano? Let's meet in japan so you can see the products in person and so you can also see the workshop."-Mr.Selaidna said.

"Yeah sure, maybe before the end of this month, I'II just call if I'm going to japan."

Nakangiti kong sagot sa kaniya.

"don't rush him because he will be busy with his wedding. by the way conggrats Mr.Vuenabista, I hope you take your wife to japan. Bye!"-saka umalis.

Natigilan ako sa gulat ng sabihin iyon ni Mr.Tukushi. parang gusto ko tuloy mainis dahil nginisihan pa ako ng nakakaluko ng matandang hapon na'to.

Kung hindi ko lang ito kliyente ay baka kanina ko pa ito pinahalik sa simento.

nakaka asar! maayos at masaya sana ang araw ko pero dahil biglang pina alala nanamn ng matandang hapon nayon ang babaeng iyon. Hindi ko nanaman maiwasang mapa tiim bagang.

Pabagsak akong umupo sa swevel chair ng meeting room. niluwagan ko ang aking nick tie na suot dahil feeling ko hindi ako maka hinga.

Gusto ko sanang sabihin sa kanila na hindi totoo ang sinasabi nilang wedding. kaso baka magalit pa lalo sa akin si Mommy, first time niya akong masampal ng dahil lang sa walang hiyang babaeng iyon.

Talagang hahanap sila ng paraan at gagamitin pa nila ang mommy ko para magawa nila ang gusto nila. Pwes! hindi ako papayag.

hindi ko kayang sikmurain ang makitang ikakasal ako sa baliw na babaeng iyon. Hindi sila mag tatagumpay sa plano nila. hindi ako papayag.

*TRESHIA POINT'S OF VIEW*

"Gusto kong mapadali ang kasal nila sa lalong madaling panahon, bago mag bunga ang ginawa mo sa anak ko."

Baritunong boses ni Papa na binalingan ng seryusong tingin si zean na nakaupo sa sofa katabi ang mommy niya na Mrs.Jana Vuenabista. nagka-kilalanan mona kami lahat bago nila inum-pinsahan ang pag-uusap tungkol sa arrange marriage.

"kung gusto niyong mapadali ang kasal, edi sa huwis niyo nalang kami ikasal."

Walang ganang sabi ni zean at nasa malamig na boses. hindi ko siya masisisi kong bakit ganyan yung reaksyon niya, dahil matatali siya saakin at ikakasal siya sa babaeng hindi niya mahal.

tyaka bakit? ganon din naman ako ah? matatali din ako sa kaniya at ikakasal din ako sa taong hindi ko mahal. ginagawa ko ito para sa pangako ko kay lola.

magmumukha akong masamang apo sa kahuli-hulihang pagkakataon. kilangan kong tuparin ang pangako at dahil may dignidad din ako Kaya pareho lang kami ng bwesit na lalaking ito, kaya sa aming dalawa ako ang mas nawalan hindi siya.

Kung hindi niya sana kinuha ang virginity ko, edi masaya kami ngayon na namumuhay ng masaya sa isat-isa? hindi sana kami nahihirapan ng ganito.

"No Son, naka article na ang wedding mo kaya dapat maganda at maayos ang kasal niyong dalawa."-Mrs.Jana

"Mom? papayag na nga ako sa kasal na gusto nila eh! Pati ba naman sa reciption?"

-inis niyang sabi.

"Okay na saamin na sa huwis nalang Mrs.Jana, ang mahalaga ang legal silang makasal."-Papa

"No, hindi ako papayag na sa huwis ang kasal No geof. sa simbahan sila ikakasal at kung iniisip niyo na matatagalan. mag ha-hired ako ng maraming tao na mag aasikaso ng lahat para sa venue, gagawin ko ang lahat para matapos agad ng maaga at maayos.-"-Mrs.Jana

"mom, you don't need to spend a lot?"

Inis at iritable niyang sabi sa kaniyang mommy, tama naman siya ang akin lang makasal kami, hindi ko kailangan ng bonggang kasal no? At hindi ko iyon hihingiin sa kaniya!

"ayos lang Mrs.Jana-"-Mama

"Buo na ang disisyon ko, ikakasal sila sa simbahan, hindi naman ako mag e-envite ng mga bisita, dahil ayaw ko kayong makitang hindi komportable. Tayo-tayo lang ang tao don. pamilya at kaibigan wala ng iba."-Mrs Jana.

Tumango nalang si Papa at Mama dahil mukhang wala naman kaming magagawa pa. Hindi ko maiwasan na tingnan si zean, ngunit bigla nalang sumikdo ang aking dibdib ng makita ko siyang nanlilisik ang mga mata na nakatitig sa akin.

Kahit bigla akong nakaramdam ng kaba at takot, pinilit ko paring maging kalmado at ngumiti sa kanila. para ipakita na wala na siyang magagawa at hindi ako naaapektuhan sa mga mata niyang nanlilisik.

*TRESHIA POINT'S OF VIEW*

ISANG linggo nalang at kasal na namin ni zean, habang papalapit ng papalapit ang aming kasal ay mas lalo lang akong nakakaramdam ng kaba.

ayos na ang lahat at venue, at ngayon ay namimili kami ng Gown ng mommy ni Zean, siya ang sumama sa akin dahil busy daw sa work ang kaniyang butihing anak.

Tsk! Busy? talaga lang huh! kamo, nag bebesi-busy-han lang ang mukong iyon. Halata naman na iniiwasan niya ako at mas mabuti din iyon sa akin dahil kumukulo lang ang dugo ko kapag nakikita ko siya.

"here treshia, what do you think?"

Nakangiting sabi ni mrs.jana sa akin na may hinahawakan na gown na suot ng isang manikin. Namangha ako sa sobrang ganda ng gown, pa ball gown iyon at may mga design na makikintab na pearl's.

Tube style at backlist na may malaking rebon na design sa likod, sobrang ganda at hindi ko lubos maisip kung ano ang aking magiging hitsura kapag suot ko ito.

"It's beautiful right? wait, dito kalang at itatanong ko kung anong size."

Pigil ang saya na aking nararamdaman na tumango ako sa kaniya. saka ko lang nilabas ang aking malawak na ngiti ng maka alis na si mrs.jana, hinawakan ko ang gown at buong pagka mangha ko itong tiningnan ng buo.

Sobra akong na-amaze! Pero nawala din ang aking ngiti ng maalala ko na ikakasal nga pala ako sa lalaking hindi ko mahal ano naman ang masaya don. Eh ano kung magandang gown ang susuutin ko?

walang kwenta 'to dahil hindi naman ang lalaking mahal ko ang titingin sa akin habang naglalakad ako papuntang altar! Nakakainis lang isipin na hindi ko manlang maapreciate ang ganda ng gown. Hyss!

"halika treshia, susukatan ka nila"

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay inakay niya ako sa ibang dereksyon at doon pinasukatan.

"Wow? Siguradong kasyang-kasya po sa inyo yung gown maam, nakaka amaze naman po dahil saktong-sakto sa inyo yung size."

Manghang sabi ng babae na nagsukat sa akin. Pinilit kong ngumiti kahit ang totoo, hindi naman ako nasisiyahan. walang kwenta to!

*ZEAN GEOF POINT'S OF VIEW*

"why are you here at the company, I thought you were going to measure what you will wear for your wedding?"

Tanong sa akin ni Kobe na kakapasok lang sa aking Office. pa de-kwatro siyang umupo sa upuan na nasa gilid at kaharap ng aking desk.

Saglit kong itinigil ang aking ginagawa, sinarado ko ang loptop at hinarap ko siya.

"are you here to tease me?"

Baritunong sabi ko sa kaniya, nginisihan niya naman ako ng nakakaluko na ikina inis ko.

"no I'm not, I just have something to give you, here!"

Sabi niya at inilapag sa desk ko ang isang dokumento. inirapan ko siya at sini-check ko ang laman ng dokumento.

"are you really sure about this!"

Napa angat ako ng tingin sa kaniya, nakita ko na mukhang nag aalala siya kaya napa kunot ang aking noo.

"why do you seem to care?"

"Yes I am, I'm just worried about you man.

What if you fall for her? what if, mag work ang merrage niyo? I'm-"

"NO! That will never happened."

-madiin kong sagot agad sa what if niya.

"okay, sinabi mo eh! Ikaw bahala."

-hes out of breath.

Tumayo siya at tinapik ako sa balikat.

"basta I'm always here man, hindi ako mawawala sa wedding mo."

Naka ngesi niyang sabi at tuluyan ng lumabas ng aking office. That man!

palagi niya nalang akong inaasar! may pa what if-what if pa siyang nalalaman, eh sigurado naman ako na kahit kailan. Hindi mangyayare iyon.

*TRESHIA POINT'S OF VIEW*

"Ano kaba naman treshia? Ngumiti ka naman diyan, hello? Kasal mo to hindi borol no?"

mapang asar na sabi sa akin ng aking butihing kaibigan na si ailyn. pinilit ko nalang na ngumiti kahit hindi naman iyon tumagos sa aking puso.

naka sakay kami ngayon sa sasakyan na may nakalagay pang puting rebon at bouque ng bulaklak sa unahan. sa totoo lang isa ito sa pinangarap ko ang makasal sa simbahan.

pero hindi ko lubos maisip na hindi ako ganon kasaya tulad ng inaakala ko, yung ini-emagine kong dream wedding ko, umiiyak ako sa tuwa. Pero ngayon,

Naiiyak ako sa lungkot, sa kaba na aking nararamdaman dahil hindi ko alam kong anong mangyayare sa akin pagkatapos ng kasal na ito.

"ay taray! Ano yan? Tears of joy?"

Napamulagat ako sa aking kaibigan na nasa aking tabi, siya ang aking brides of honor.

"wag ka ng umiyak diyan treshia, kahit anong gawin mo hindi na mag babago ang lahat, mas lalo mo lang ini-stress ang sarili mo. ano bayan! Tingnan mo nabura na tuloy yang make up mo oh? ang ganda-ganda mo pa naman."

hindi ko alam kong pinapagaan niya ba o pinapabigat ang aking pakiramdam, pero hindi ko maiwasan na mapangiti sa ka daldalan niya. Hindi ko namalayan na may luha na palang dumadaloy sa aking pisnge, pinunasan iyon ni ailyn.

"malapit na tayo treshia, kalma kalang okay? wag kanang umiyak, dahil papangit ka niyan."

napangiti ako sa sinabi niya at tumango,

Inayos niya ang aking belo at bang's ko na medyo manipis. natigil lang siya sa pag aayos sa akin ng tumigil ang sasakyan sa tapat ng malaking simbahan.

Biglang sumikdo ang kaba sa aking dibdib.

Iginaya ako pababa ng sasakyan ni ailyn at tudo alalay siya saakin. Saglit akong natigilan ng makababa ako sa sasakyan at napa titig sa harap ng simbahan na ngayon ay nakasara at alam ko na nasa loob ang aking mga magulang at nag hihintay sa akin, at ang mga tao na malapit sa akin ay naroon, naghihintay.

"hali kana, dahan-dahan lang sa paglalakad,"

Wika ni Ailyn at inalalayan niya ako paakyat sa di kataasan na hagdan pati ang driver ay tumulong narin sa pag alalay ng aking gown sa likod. Ng makarating kami sa tapat ng pintuan tumigil mona kami at may tinawagan si ailyn sa kaniyang cellphone.

Hindi ko alam kong sino iyon, ngunit saglit lang at ibinababa niya narin ang tawag,

Hinawakan niya ako sa kamay at ngumiti siya, gusto kong gantihan ang ngiti niya pero hindi ko magawa, dahil sobrang lungkot ang aking nararamdaman.

"this is it treshia, wag kang matakot kaya moyan, malalampasahan mo to okay? nandito lang ako palagi sa tabi mo, kung hindi magiging maganda ang pagsasama niyong dalawa, pwede kang tumigil treshia,

Hindi mo kilangang maging meserable sa piling niya. pwede mo rin piliin ang sarili mo."

Ramdam ko ang sinsiridad ng pagkasabi niya at ang buong pag aalala sa akin. parang may kung anong humaplos sa puso ko ng sabihin niya iyon, hindi ko alam na may ka sweetan din pala siyang tinatago.

"salamat alyn."

Napangiti ako sa kaniya, toong ngiti ang binigay ko, at galing iyon sa puso ko. tumango siya at bahagyang lumayo sa akin.

deritso akong npatingin sa pintuan ng simbahan na dahan-dahang bumubukas, kasabay non ang malakas na kabog ng aking dibdib.

tila nag slow mosyon ang pagbukas ng pintuan at dahan-dahan tumambad sa aking paningin ang aking mga magulang na nakatayo sa kanilang inuupuan, kita ko sa kanila ang ngiti sa kanilang mga labi, ngunit hindi ko maipaliwanag kong ano ang ipinapakita ng kanilang mga mata,

Sa kabilang hilira naman ay nakita kong nakangiti si Mrs.Jana at iba pang tao na nandoon hindi naman karamihan ang tao na nandito ngunit pakiramdam ko ay nanlalamig ang aking kamay sa kaba na aking nararamdaman.

Napatingin ako sa lalaking nasa harapan ko sa di kalayuan, malamig ang kaniyang mga mata na naka titig sa akin, walang ekspresyon ang mababakas sa kaniyang mukha.

dahan-dahan akong nag lakad patungo sa altar kong saan naghihintay ang lalaking hindi ko manlang kilala, ang lalaking papakasalan ko, ang lalaking magiging asawa ko, ang lalaking kumuha ng kapalaran ko, ang lalaking sumira ng buhay ko.

nag simulang mamuo ang luha sa aking mata, pinilit ko, kinaya ko, lahat lahat para hindi ito tumulo, pero sa huli hindi kona napigilan. Hinayaan ko lang itong dumaloy sa aking magkabilang pisnge,sa huli hiniyaan kong mag hari sa aking puso ang sakit, ang lungkot na aking nararamdaman.