BEAUTY BEHIND THE VEIL(tagalog)

Kabanata 3-He's there

Para ako'ng nakalunok ng tinik sa kaniyang tinuran. Hindi ko maibuka ang aking bibig. Bakit ako umaasa na ako ang taong tinutukoy niya. Imposible.

"Someone, and this someone is happened to be your? "hindi ko intensyong sabihin iyon pero kusa iyong namutawi sa aking labi. I bite my tougue.And ready myself for His answer. Bakit ba iyon pa ang nasabi ko? I didn't mean to say those words, pero huli na para bawiin pa iyon. All I need to do is wait for His answer and face the reality. Na kahit hanggang ngayon parin pala. Naroon parin ang ugaling asyumera ko.

"A..a special friend.. "His voice turned to a whisper and He gazed intently into my eyes.

"Okay,and it's clear naman na nagkamali ka ng in-esturbo. " I said habang tinatapatan ang titig niya. .

Napatango ito pero hindi inaalis ang titig sa akin. I simply lowered my gazed dahil hindi ko kayang tagalan ang mapanuring titig niya. Ano ang iniisip niya at kung titigan niya ako sa mga mata ay parang mayroon itong binabasa doon.

"Excuse me! "Tinalikuran ko na ito dahil kung patatagalin ko pa ang harapan naming iyon baka maubusan na ako ng hangin sa dibdib sa kakapigil 'wag lang huminga sa harapan niya. Narining ko pa ang sorry niya pero hindi ko na ito pinansin pa.

Nang nakalayo na ako sa kaniya ng kaunti, doon palang ako nagpakawala ng magkakakasunod na buntong hininga. God, pakiramdam ko,muntik na akong mamatay sa paghaharap naming iyon.Hindi ko inaasahan na maghaharap kami at ang muling paghaharap na iyon ay dito pa sa presinto. Now I know, kung bakit sa byahe palang kanina ay hindi ko na maipaliwanag ang naradamdaman ko. Dahil pala, may hindi magandang mangyari. I'm not yet ready to faced Him, pero pagkakataon na mismo ang gumawa ng paraan para muli kaming magkita. But it's okay, nakayanan ko namang harapin siya. I survived. At sana iyon na ang pinaka huling tagpong bubulaga sa akin. Dahil hindi ko alam kung sa muli naming pagkikita ay kaya ko pa ba siyang harapin ulit. Why the fear? Diba dapat matatag ako? matapang? Dahil iyon naman talaga dapat ang personalidad meron si Cara Laureen Del Castillo? Bakit kanina, muntik ng mawala ang confident at mataas na expectation ko sa bagong ako? I will make sure. That would never happen again.

I composed myself and dialed Tami's number again.Para ngang pinaglalaruan ako ng pagkakataon dahil this time, Tami's phone's ringing.

Mabilis niyang sinagot ang tawag.I asked Her kung bakit wala siyang signal minutes ago, at ang sabi'y nagtaka rin ito kung bakit walang signal. Binigay niya ang room number kung saan siya naghihintay. Mabilis ko naman iyon nahanap.

"Natagalan ako." hinging paumanhin ko sa kaniya ng salubungin niya ako sa pinto ng silid na sinabi niya kanina.

"It's okay Iha, wala pa naman ang desk officer."aniya at giniya ako'ng maupo sa tapat ng babae't lalakeng halos kaedaran lang niya.

Nakangiti sa akin ang babaeng ginang.Samantalang ang katabi nito ay tila walang pake sa taong nasa harapan.Abala ito sa dyaryong binabasa, na sa tingin ko ay kinuha lang nito sa desk na nasa pagitan lang naming apat.

"Iha, sila nga pala ang mga magulang nang naging kliyente ko. Sina Mr. and Mrs. Paredes. "napatango ako sinabi ni Tami,at nagpasyang magbigay galang sa kanila.

I extend my hands to them. "Ma'am, Sir,good morning po."I said. Naunang tinanggap ng ginang ang pakikipagkamay ko.sumunod naman dito ang asawa na kung hindi pa ako nagsalita,ay hindi pa napansing may kaharap siya. Binaba rin nito ang dyaryong binabasa at tinanggap ang pakikipagkamay ko.Mukha naman silang mababait, dahil malugod naman nilang tinanggap ang aking pakikipag kamay.

"I heard about what happened to your daughter at nakikiramay po ako."I said in formal and apologitic tone.

Tango at malungkot na ngiti naman ang naging tugon nila sa akin.

Saglit pa ang namagitang katahimikan ng muling nagsalita ang ginang.

"Hindi ba at ikaw 'yung sikat na artista at modelo?" Para naman akong nahiya sa sinabi niya.Hindi ko kase inaakala na sa kabila ng kanilang pagluluksa ay nagawa pa nila akong kilalanin bilang isang artista.

"Opo." tipid akong ngumiti dito. Mukha namang na amazed ang kaniyang asawa sa naging sagot ko. Pinaglipat nito ang tingin sa aming dalawa ni Tami. Sa kabila kase ng aking karera ay wala pang nakakaalam na pamangkin ako ni Tami, one of the most trusted surgeon in the country. I wanted to keep that hanggang sa dumating ang araw na maging handa na akong ipakilala ang tunay na ako sa harap ng kamera.Sinang- ayunan naman ni Tami, ang desisyon ko'ng 'wag ipaalam ang toto'ong identity ko, dahil na rin sa kadahilanang ayaw ko'ng masira nalang bigla ang nag bobloom ko palang na karera sa showbizness. But this time, alam ko na hindi na maitago pa ang lihim na iyon, dahil maliban kay Tami,Bryan at Rina, ay alam na rin ng mag-asawang ito ang sekreto ko.

Pero, handa na ba talaga ako'ng magpakilala sa mga tao? Handa na ba ako'ng ipakilala ang toto'ong anyo sa likod ng napaka gandang mukha na ito?

"You are so beautiful. You look like a leaving barbie doll."puno nang paghanga sa mga matang sinabi sa akin ng ginang. Parang natutunaw ang puso ko. Sobra ko'ng naapreciate ang sinabi niya.

"Salamat po."after awhile in His late fifties desk officer entered the room. Bumati pa ito sa amin bago naupo sa desk table niya.

"Mr. Gonzales, is on His way here, pwede po bang hintayin nalang natin siya Sir?" ani Mr. Paredes, sa desk officer na nasa aming harapan. Siguro ang Mr. Gonzales, na tinutukoy nito ay ang lalake'ng nagdala ng police sa bahay ni Tami, kapahon. Akmang magsasalita naman ang officer ng bumukas naman ang pinto nitong silid. Lahat kami'y napalingon sa pumasok.

"Sorry I'm late, " bungad ang isang lalake'ng sa tingin ko ay nasa edad trenta.Sinipat ko itong mabuti. Unang nakaagaw ng aking pansin ay ang sumuot na tatoo sa kaniyang kanang braso, pababa sa kaniyang palapulsuhan. He's wearing dark blue polo shirt and paired with maong pants. Kaya agaw pansin ang tatoo nito. A tribal tatoo? I'm not sure.I surveyed Him. He's towering five eleven, maputi ito at may magandang tayò. But if I compared this man, sa lalake'ng nakaharap ko kanina. I will rate this man 7 out of ten. 'cause the man I saw earlier is an epitome of perfection. Yes, He's perfect in my eyes. He has two tiny dimples, na tila tuldok ng lapis sa magkabila nitong pisngi. Na kapag ngumiti siya ay nakakabighani. He has a perfect paired of white teeth,may malalim na pares ng mga mata. Matangos ang ilong, at towering six four, at higit sa lahat angat ang makalakas appeal nitong lagpas balikat na buhok na palaging nakatali. As I saw Him, earlier. Ganun parin ang hairstyle niya wala ako'ng napansin nagbago sa mukha Niya. Lalo pa nga yata siyang gumwapo,and look more mature sa paningin ko kanina. Napailing nalang ako sa iniisip ko'ng iyon. What the hell, I am thinking? Bakit ko pinaghahambing ang lalake'ng ito sa harapan ko ngayon,sa lalake'ng nakaharap ko kanina?

It's nonsense! Hindi ko dapat pa iniisip ang ganun.

"So the killer is already here!" may galit niyang sambit ng makita ko'ng nakatingin ito kay Tami, napaurong ako ng upo sa silya ng makita ko'ng papalapit siya sa deriksyon namin ni Tami. Kung hindi lang siguro ako nakapagdala ng kaunting tapang para sa amin ni Tami, sasabihin ko'ng totoo nga ang sinabi niya sa akin kahapon na nakakatakot ang lalakeng ito, lalo pa't galit ang nakikita ko sa kaniyang mga mata.Para saan at matakot ako sa taong ito? Wala pang napapatunayan na may kasalanan si Tami, sa nangyari sa nobya nito at wala siyang karapatan na idaan sa tapang niya ang kahit sino'ng tao. Wala siyang karapatan.

"Justine iho, calm down, pag usapan natin itong mabuti wag mo'ng pag salitaan ng ganyan si Miss Loisa. " maagap na tumayo si Mrs.Paredes, para awatin ito.

"Tita Sylvia kinakampihan mo ba ang pumatay sa anak niyo, she killed Amy! She killed your daughter! "halos lumabas ang mga ugat nito sa leeg, habang sinasabi ang salitang iyon na nakatingin kay Tami. I can't stand to just watch, at hintaying pagsalitaan pa niya ng mga hindi magandang salita si Tami,kaya matapang ako'ng tumayo sa kinauupuan ko at hinarap ito.

"That's not true mister! My Tami, is not a killer! 'wag kang mang- akusa ko'ng wala ka pang sapat na ibedensiya. Wait for the autopsy result at saka mo husgahan ang Tita ko!" kita ko namang nagulat ito sa inasal ko.Pati ang mga kasama namin sa silid.

"She's right Mr.Gonzales,kung talagang nagsasabi kayo ng totoo,hintayin po natin ang magiging resulta ng autopsy sa nobya niyo. Hindi po natin kailangan palakihin pa ang gulo."mahinahong sinabi naman ng police na napatayo na rin dahil sa nangyari.

"Tama si Sir,officer iho,hindi tayo dapat magpadalus -dalos, dahil wala pa tayong ibedensiya. "ang babaeng Paredes,na naging mailap ang mga mata sa amin ni Tami,hindi ko maunawaan kung nahihiya ito sa inasal nang sana'y magiging manugang niya,o baka may iba pa itong dahilan. hindi ko alam.

"Then, bilisan niyo ang pagkilos at ibigay ang resulta ng autopsy !I want to know the result sa lalong madaling panahon. Kung mapatunayan ko na ikaw ang may kasalanan sa nangyaring ito, sisiguraduhin ko'ng mabubulok ka sa bilangguan! " napahawak si Tami, sa braso ko. te-nap ko ang kamay niya para iparamdam sa kaniya na kakampi niya ako.

" Excuse me! Pero wala kang karapatang sigawan ang Tita, ko mister! Oo nagrereklamo ka at ang tita ko ang dinidiin mo sa pagkamatay ng nobya mo. Pero sana naman pag usapan natin 'to ng mahinahon,hindi maayos ang gulo'ng ito kung init ng ulo mo ang paiiralin mo.May proceso ang lahat, kaya maghintay ka. "

Umangat ang sulok ng labi nito'ng nakatitig sa akin,parang may gusto pa itong sabihin ngunit muli na namang kumati ang labi ko at dinagdagan na naman ang sinabi.

"Alalahanin mo muna na may kaakibat na parusa ang mga binibitiwan mo'ng salita sa isang tao.Labag sa batas ang akusahan ang isang tao ng kasalanan, kung wala ka'ng sapat na ibedensiya.We can talk in a nice way. Hindi 'yung maninigaw ka, parang hindi ka lalaki kung umasta!bakla ka ba? "hindi ko napigilan ang sariling sabihin ang mga iyon.

Ang akala ko ay hindi na ito sasagot, ngunit nakita ko kung paano nagtangis ang bagang nito.

"Really, sino ngayon sa atin ang nag-aakusa Miss? Ikaw na rin ang may sabi na may kaakibat na parusa ang sino mang manghusga sa isang tao kapag wala naman itong sapat na ibedensiya. And now you are accusing me that I am a gay?" mapanganib niyang sinabi,nag iwas ako ng tingin.Oo nga at parang hinusgahan ko na rin ang pagkatao niya.

"Ma'am Sir, pwede po ba 'wag po tayong mag eskandalo dito. Kung hindi po tayo mag -uusap ng maayos, ay pwede na po kayong umalis. Ipapaalam na lang po namin ang resulta ng autopsy nang biktima at nang malinawan na po kayong lahat kung ano ang totoong nangyari sa kaniya. " wala namang nakapagsalita pa sa sinabing iyon ng desk officer. Pinili namin ni Tita, na lumabas ng silid na iyon ng hindi nakipag ayos sa lalake. Hinabol kami ni Mrs. Paredes,at asawa nito para humingi ng dispensa sa ginawa ng lalake,si Tami, nauunawaan raw ang lalake sa inasal nito. Pero ako, hindi,dahil masyado siyang presko at judgemental para sa akin.

Nang makalabas kami sa presinto pareho kaming walang imik ni Tami, sa loob ng sasakyan. Para nakikiramdam ang bawat isa sa amin kung sino ang unang magsasalita.

"Tami 'wag niyo po isipin ang sinabi ng lalaki kanina.Mapapatunayan din nating wala kang kasalanan. "

"Nauunawaan ko siya iha, nalulungkot lang ako sa nangyari sa kliyente ko."

"Tami 'wag muna 'yan ang isipin natin.Okay? masyado ko'ng nailabas ang maraming enerhiyang baon ko kanina sa lalake'ng. So, I suggest, What If,mag 'shopping po muna tayo?Ayos ba 'yon? "I told her.

"Mabuti pa siguro iha, sige, sa mall na tayo de-diretso." aniya,at sapilitan pa'ng ngumiti.

I called Her, driver. "Manong Ben, sa mall po tayo."aniya sa kanigang driver.

"Nga pala iha,habang nasa presinto tayo, napansin mo ba ang lalaki kanina? Alam mo ba na ikaw lang ang tinitingnan niya sa buong pag-uusap niyo ni Mr. Gonzales?" kunot noo akong bumaling kay Tita, sa kaniyang sinabi.

"Po? " wala naman kase ako'ng maalalang may ibang tao pa kanina sa silid na iyon, maliban sa aming dalawa, sa mag-asawang Paredes, sa police officer, at sa walang modo'ng si Gonzales.

"Nagtataka lang kase ako,kung timitig kase siya sayo, napaka wagas."aniya.

"Sorry,Tita,pero wala po ako'ng napansing ibang tao du'n kanina." dahil iyon ang totoo.Wala ako'ng napansin na may ibang tao pa doon kanina maliban sa aming lima.

"Meron, magkasunod lang sila ni Gonzales, siguro nga naging magkakilala kayo no'n,kaya siya tingin nang tingin sayo."

"Can you described me,about that guy Tami? "Curious ko"ng sinabj.

" 'Yung gwapo,matangkad. siguro kung artista lang 'yun, masasabi ko'ng bagay kayo.Attracted ka pa naman sa mga lalake'ng may dimple. "

Wala sa loob ako'ng napaisip sa kaniyang sinabi.

Pilit ko'ng inaalala ang nangyari kanina.Wala ako'ng ibang maisip kundi ang taong nakaharap ko kanina ay ang tao din mismo'ng kenu-kwento sa akin ngayon ni Tami.

"Barbie, what's bothering you? Kanina ko pa napapansin na malalim ang Iniisip mo, mula pa sa presinto tayo. May masama ba sayo? Kung gusto mo sa bahay ka na muna,para makapagpahinga ka".

Sa buong pag iikot namin ni Tami, sa mall ay hindi na natahimik ang isip ko. walang ibang laman ang isip ko kundi siya lang.

Bakit siya naroon sa presinto?

Ano'ng koneksyon nila ni Mr. Gonzales?