Agad na nag-angat ng mukha si Sanastacia ng bumukas ang pintuan.
Pinatili niyang blanko ang ekspresyon ng kanyang mukha.
Agad na umusbong ang galit sa dibdib niya ng makita kung sino ang niluwa ng pintuan.
Naikuyom niya ang mga palad. Nanatili siya nakasalampak sa sulok ng silid na iyun.
"Anong ginagawa mo dyan?" anito na tila wala itong ginawa kasalanan sa kanya.
"Don't! Huwag kang lalapit sakin!" singhal niya rito ng tangka siya nitong lapitan.
Matalim ang mga mata na tinitigan niya ito. Nagkibit-balikat lang ito at prenteng umupo sa paanan ng kama.
"Nagpaluto ako ng breakfast mo," anito na binuntutan ng ngiti.
Lalo kumulo ang dugo niya sa inaasta nito sa kanya.
"Nababaliw ka na,pinakidnap mo pa talaga ako,"nangangalit ang bagang niyang saad.
Tumawa ito ng mahina.
" Masyado ka
